Ustaya Saygı / Claudio Pizarro Atmaya Devam Ediyor

2000'lerin başında Paraguaylı Roque Santa Cruz ve Brezilyalı Giovanni Elber ve Perulu Claudio Pizarro'dan oluşan Bayern Münih hücum hattını yaşı müsait olup da hatırlamayan pek yoktur herhalde. Bu üçlüden Elber futbolu bırakalı belli bir zaman oldu ancak Santa Cruz ve Pizarro halen daha yeşil sahada görevlerini yapıyor.

Yazıyı yazma sebebim aslında Santa Cruz'dan öte Pizarro'nun yaptıkları. 2007-2008 sezonunda bir hevesle gittiği Chelsea'de beklediğini bulamayıp ilk çıkış yaptığı Werder Bremen'e tabir-i caizse her şeye sıfırdan başlamayan dönen Pizarro, bu yeni başlangıcı çok iyi değerlendirerek bugün içinde bulunduğu şartlara göre zirve olarak kabul edilebilecek bir noktaya ulaşmayı başardı. Chelsea'deki kabus gibi sezonun ardından tekrar Bundesliga'ya dönüp kendini baştan ispat etmek, bu süre içinde 4 sezonda 100 civarı gol atıp tekrar Almanya futbolunun zirvesi olara kabul edilebilecek Bayern Münih'e transfer olmak, üstelik bu transferi 34 yaşında gerçekleştirmek hiç de kolay bir iş değil. 

Aslında Bayern'de de sezona çok iyi bir başlangıç yapamamıştı Perulu futbolcu. Hücumdaki iki "Süper Mario", Mandzukic ve Gomez'le girdiği rekabet zaten yeterince yıpratıcıydı ve forma giydiği ilk haftalarda gol bulamamıştı sezona başlarken. Sonra

Epik Galibiyet / Galatasaray:3 Real Madrid:2

Müthiş bir geceyi daha geride bıraktık dün. 2001 yılındaki çeyrek finalde alınan 3-2'lik galibiyetin bir benzerini de dün aldık. Rakip aynıydı, senaryo da hemen hemen aynı oldu. Tabii ki elenilmesine rağmen yaşanan gurur da...

Aslında ilk maçtaki 3-0'lık yenilgiye rağmen anlatmak istediğimiz tam olarak buydu. Takım, bu yılın başında koyulan hedefi aşarak Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek finali bulmuştu ve bu zaten başlı başına bir başarıydı. Dün mesele turu geçmek değil, sahaya bir karakter koyup Galatasaray'a ait geleneği devam ettirmekti. Nitekim öyle de oldu. Turu geçemez miydi Galatasaray? İmkansız değildi. Bunun olabileceği de defalarca dile getirildi ancak birçokları bunu dalga geçerek karşıladı. Bazı şeyler pek gerçekçi olmayabilir ancak Türk futbolundaki başarıların hiçbiri en başta gerçekçi değildi. Ne Şampiyon Kulüpler Kupası'ndaki yarı final, ne UEFA Kupası, ne Süper Kupa... Ne Neuchatel Xamax maçı, ne Arsenal finali, ne 2001'de ilk yarısını 2-0 yenik kapattığımız maçın ikinci yarısında Real'e üç gol atmamız ne de dün akşamki skor... Bu gerçekçi olmayan senaryoları gerçeğe çeviren, bazı şeylerin başarılabileceğini gösteren takım da bugüne kadar hep Galatasaray olmuştur. 

Dün de skor 3-1 olduğu anda "kalan 20 dakikada iki gol daha atılabilir" düşüncesi muhtemelen taraflı tarafsız herkesin aklının bir köşesinde yer etmiştir. İşte insanları buna inandırabilmek, onlara bu duyguyu yaşatabilmek mesele. Bunu başaracak kuvvet de

Neden Üzülmeli

 

Dün gece Türk futbol tarihinin önemli maçlarından birine çıktı Galatasaray. Malum, her sene Şampiyonlar Ligi çeyrek finalini gören bir ülke değiliz. Sırf bu yüzden bile saygı duyulması ve tadının çıkarılması gereken bir geceyi yaşadık.

Sonuç, rakibin adını düşününce pek de şaşırtıcı olmayan, hatta maçtan önce Galatasaray'ı tutan ya da tutmayan birçok kişinin tahmin ettiği şekilde gelişti. Peki ya oyun? Sahada yaşananlar asla 3-0'ın açıklaması olamazdı. Bu bağlamda üzülmeli miyiz yoksa üzülmemeli miyiz ikiliminde kaldığımı söylemem gerek. Sezon başında "Şampiyonlar Ligi çeyrek finalinde Real Madrid'e eleneceksiniz" deseler "Eyvallah, gayet iyiymiş" der geçerdim. Dünkü maçtan sonra bu konuda böylesine rahat olmadığımı düşünmeye başladım. Neden üzülmeliyiz sorusunun cevaplarını aslında çoğumuz biliyoruz ancak tekrar hatırlamakta fayda var.

Öncelikle "neden üzülmemeliyiz" diye sorduğumuzda vereceğimiz cevaplar belli. Takım, bu sezon beklentinin üzerinde bir Şampiyonlar Ligi performansı sergiledi. Hem bireysel olarak hem de takım olarak verimli bir dönemdi ve bu verimli dönemim mali getirileri de oldukça ciddi boyuttaydı. Hedefleri aşmış olmanın ve sonraki hedefler için kazanılan zamanın önemi çok büyük. Ayrıca Real Madrid gibi bir rakibe karşı oynuyor olmak da önemli. Orası artık farklı bir sınıf. Her ne kadar eskiden Real Madrid'i fazlasıyla üzmüş olsak da aradaki kategori farkını inkar etmenin bir anlamı yok. Yine de rövanşta tur olmaz belki ama galibiyet neden olmasın?

Şimdi "neden üzülmeliyiz" ya da "neden üzülüyoruz" sorusunun cevaplarını arayalım. Öncelikle oynanmaya çalışılan futbol gerçekten saygı duyulacak, cesur bir futboldu. Rakibin ismi büyüktü ancak Fatih Terim'in sahaya yansıtmaya çalıştığı oyun anlayışı bu büyük isme yakışır bir rekabet sunmayı hedefleyen cinstendi. Zaten daha önceki Şampiyonlar Ligi maçlarında da Galatasaray hiçbir zaman mahkum bir görüntü sergilememişti. Bu seneden örnek vermek gerekirse deplasmandaki Manchester

Durma Bertul Kocabaş, Devam!

Bugün U21, yani daha da bilinen adıyla Ümit Milli Futbol Takımımız özel maçta Makedonya ile karşılaştı. Rakiplerine karşı maç boyunca üstün oynayıp sahadan 5-3'lük rahat bir galibiyetle ayrılan ümitler, dün akşam sapır sapır dökülen abilerine de nasıl takım olunur, heyecan ve istek duyunca neler olurun dersini verdi adeta. 

Milli takımda Oğuzhan Özyakup, Kamil Ahmet Çörekçi, Orhan Gülle, Emrah Başsan ve Atila Turan gibi birçok geleceği parlak yıldız adayı var. Ancak benim bugün üzerinde duracağım oyuncu Bertul Kocabaş. Bertul, yaklaşık 5-6 aydır U21 milli takımına seçiliyor ve son dönemde takımın en heyecan verici oyuncularından biri. Milli takım tecrübesi arttıkça performansını da arttırıyor ve son milli maçlarda takımın en golcü ismi olarak dikkat çekmekte. Bugün de takımın ilk iki golünü atıp üçüncü golde asisti yapan oyuncu oydu. Bu çizgisini ilerleyen dönemde sürdürmesi halnde çok güzel yerlere gelmesi kaçınılmaz.

Bertul Kocabaş'ı benim için özel kılan durumlardan birisi de kendisinin benim tavsiyemle Türkiye'ye getirilmiş olması. Onu geçen sezon Karabükspor'a tavsiye etmiş ve transfer edildiğinde de fazlasıyla sevinmiştim. Michael Skibbe döneminde özellikle kupa maçlarında süre almış, hatta sağ bek bile oynayıp başarılı olmuştu. Dönemin U21 hocası Tolunay Kafkas da ona milli takım

Destan / Schalke 04:2 Galatasaray:3

Müthiş bir zafer gecesini daha geride bıraktık. Galatasaray ikinci kez Şampiyonlar Ligi çeyrek finalinde oynamaya hak kazandı. Büyük bir başarı bu. Belki bundan sonrası gelmeyecek ama şu yaşanan duygular da birçok şeye bedel...

Galatasaray'ın işi çok zordu bu gece. İlk maçta İstanbul'da alınan 1-1'lik beraberliğin ardından Gelsenkirchen'de mutlaka gol bulmak gerekiyordu. Rakip, Şampiyonlar Ligi'nde bu sezon hiç yenilmemiş, her maçta gol atmış bir Schalke 04 vardı karşı tarafta. Her şeyden öte bir Alman takımı... Müthiş tempo yapabilen, üst düzey bir takım. Son dönemde form grafiklerindeki yükseliş de ortada. İşte bu rakibe karşı gollü beraberlik ya da galibiyet almak gerekiyordu.

Karşılaşma öncesinde Galatasaray'ın dizilişinin nasıl olacağı çok tartışıldı ancak konuşulanların aksine, Sneijder ve Drogba'nın transfer edildiği ilk günlerde sıklıkla bahsettiğimiz 4-3-1-2'ye yakın bir diziliş gördük. Melo biraz daha derinde oynuyordu sadece. İlk yarı müthiş bir başlangıç yaptı takım. Ardı ardına pozisyonlara girildi. Gol bir türlü gelmiyordu. Schalke savunması çözülmüştü ancak gol yoktu. Derken Riera'nın gereksiz yere riske girmesi ve topu taca atmak yerine kontrol etmeye çalışıp kornere atması sebebiyle Schalke'nin golü geldi. Klasik bir duran top golüydü bu. Sezon başından bu yana bolca yemiştik zaten bunlardan. Ancak hiçbir şey bitmiş değildi. Schalke'nin gol atacağını çoğumuz tahmin ediyorduk. Galatasaray denemeye, zorlamaya devam

Patlamayı Bekleyen Bomba / Hakan Çalhanoğlu

Bu sezon Karlsruhe forması giyen Hakan Çalhanoğlu'yu çoğumuz heyecan ve merakla bekliyoruz. Oyuncunun bu zamana kadar ortaya koydukları, vaadettiği potansiyel ve hakkında yapılan yorumlara bakınca Almanya'da yetişen en yüksek profilli birkaç Türk futbolcusundan birinin gelişimine şahitlik ettiğimiz şüphe götürmez bir gerçek.

Onu bizim kadar heyecanla bekleyen başkaları da var tabii. Öncelikle önümüzdeki sezondan itibaren formasını giyeceği Hamburg, ve halen daha aklını çelmeye çalışan Alman Milli Takım yetkilileri... Hakan, Die Welt'e bu ve benzeri konulara değindiği bir röportaj vermiş. Röportajda söylediklerinden kısaca bahsedeceğim bu yazıda ancak öncelişkle Hakan'ın ve takımı Karslruhe'nin son durumu hakkında birkaç bilgi vermekte fayda var. Karlsruhe, 29. haftasını geride bıraktığımız Almanya 3. liginde 60 puanla lider durumda. 51 golle ligin en çok gol atan ikinci takımı, 18 golle de en az yiyen takımı konumundalar. Gol konusundaki bu başarılı performanslarında 19 yaşındaki Hakan Çalhanoğlu'nun katkısı çok büyük. Hakan, bu sezon 28 maçta görev yapmış ve 12 gol, 10

Beşiktaş - Fenerbahçe / Zirveye Tutunmak

Uzun zamandır bu bloga katkı sağlamıyordum fakat ani bir kararla geri döndüm. Sağolsun Tansu da onayladı ve blogu bir diğer tarafa çekiştirecek olan adam yazmaya başlıyor :) Sebepsizce yazmayı bıraktığım bloga dönme isteğimi nedenlerini bile sormadan kabul eden "kral"a teşekkürler...

Geçelim artık maça...İnönü Stadı yeni haline kavuşmadan önceki son büyük maça ev sahipliği yapacak Pazar akşamı. İki takım için de oldukça kritik bir maç. Şampiyonluk iddiasını sürdürmek isteyen iki takım da kazanmak için her şeylerini koymak adına sahada yer alacak.