FUTBOL SANDIĞI

Gidiyoruz "Gündüz-Gece" / Fenerbahçe:2 Mersin İdman Yurdu:1

2012-01-30T00:36:00.002+02:00

Bir hafta iyi bir hafta kötü oynamasına alışkın olduğumuz Fenerbahçe, bu istikrarsızlığını maçın içinde yaşadı bu akşam. İlk yarıda rakibe top göstermeyen, baskı yapan, dikine paslarla kaleye inen, gol arayan, istekli bir Fenerbahçe izledik. Mersin İdman Yurdu'nun kadrosundaki oyuncu profillerine baktığımızda, topla ilişkileri iyi olan birçok isim görüyoruz. Onlara imkan vermediğiniz takdirde, defansif zaaflarından faydalanabilirsiniz. Fenerbahçe ilk yarıda bunu çok iyi başardı ve 2-0 öne geçti. Açıkçası 4-5 de olabilirdi.

2. yarıda ise işler tam tersine döndü. Mersin İdman Yurdu standartları üzerine çıktı diyemeyiz ama Fenerbahçe belki skorun verdiği rahatlıkla belki de ilk yarıdaki yüksek temponun yorgunluğa yol açmasından ötürü; topla oynama işini Mersin İdman Yurdu'na bıraktı. Onlar da yetenekli ayaklarıyla oyunun hakimi oldu. 45. ile 65. dakikalar arası Fenerbahçe kendi yarı sahasını geçemedi.

Fenerbahçe maça baskılı başladı demiştik. Gol de erken geldi. Sahanın en iyilerinden Bienvenu ile 8. dakikada öne geçti Fenerbahçe. Sonra bu senenin en iyi isimlerinden Stoch muhteşem bir golle farkı 2'ye çıkardı.

İlk yarıdaki oyuna bakarak Fenerbahçe ile ilgili hiçbir olumsuz yorum yapamayız her halde. Tempo iyi, fizikalite iyi, motivasyon iyi, odaklanma iyi, taraftar iyi...

İkinci yarının 20-25 dakikalık bölümünden de bahsettik. Ordaki Fenerbahçe ile birçok eleştiri getirebiliriz. Tempo yok, topa sahip olma yok, baskı yok, konsantrasyon yok...

İki taraf adına kaçan goller, hakem gibi tali unsurları bir kenara bırakalım. Fenerbahçe kendisi için çok değerli 3 puanı cebine koydu ve Galatasaray ile arasındaki puan farkını 2'ye indirdi. Şimdi madde madde bazı konulara değineceğim:

- Fenerbahçe takımını bu sene oyun bazında eleştirmeyi haklı bulmuyorum. Her hafta, her gün, her maçtan önce bir takım gelişmelerden, en fazla etkilenen(nedense) bir takım; hala ligin tepesine oynayabiliyorsa bu takdir edilecek bir performanstır. Aykut Kocaman'ı, oyuncu kadrosunu ve içerde-dışarda takımını sahiplenen taraftarı tebrik ederim.

- Fakat bu taraftarların, böyle bir dönemde, belki de Fenerbahçe'ye geldiği günden bugüne en iyi oyununu oynayan Özer'i; oyundan alındığı zaman ıslıklaması(bütün stad değil elbette) anlaşılır gibi değil. Bunun sonu Alex'i ıslıklamaya gider mi acaba? Bu ıslıklayan ve bundan gurur duyan tipler, futbolcuların insan olduklarını unutuyorlar mı acaba?

- Küfür edildiği takdirde ceza alacak olan takımını, Beşiktaş maçını düşünerek, 90 dakika boyunca küfürsüz desteklemeyi başaran taraftarı yine bu maç özelinde tebrik ederim. Bu maç özelinde derken kar-kış-rüzgar demeden yine o stadı doldurmaları da ayrı bir takdir konusu.

- Sow transferi Bienvenu'ye yaramış.

- Stoch'un golleri çok güzel olmaya başladı.

- Serdar Kesimal 1. sınıf bir stoper olma yolunda hızla ilerliyor. Tekniği muhteşem bir stopere göre. Soğukkanlı, zamanlaması çok iyi.

- Aykut Kocaman, Beşiktaş maçıyla gerçek gücümüze kavuşacağız demiş maç sonrasında. Samsunspor maçında puan kaybı büyük olasılık...

- Fenerbahçe lig tarihinde 1000 galibiyete ulaşan ilk takım oldu. Zeki Rıza'dan Lefter'e, Can Bartu'dan Alpaslan Eratlı'ya, Aykut Kocaman'dan Oğuz Çetin'e, Aziz Pierre'den Alex De Souza'ya emeği geçen herkese teşekkür ederim...

- Maçta sakatlanan Gökhan Gönül'ün durumu yarın belli olacakmış ama yırtık şüphesi var. Bir süre oynayamaz gibi görünüyor. Acil şifalar dileriz!

- Son olarak; bu maçla alakalı değil ama Mehmet Topal da çok önemli bir sakatlık geçirerek, hastaneye kaldırılmış ve geceyi orada geçirecekmiş. Son gelen haberler iyi, umarım daha iyilerini de alırız. Geçmiş olsun Mehmet Topal!

Moussa Sow Fenerbahçe'de

2012-01-27T13:00:00.001+02:00

Fenerbahçe, Lille'in Senegalli forvet oyuncusu Moussa Sow'la 4,5 yıllık sözleşme imzaladığını borsaya duyurdu. Bu transfer her halükarda başarıdır. Kulübün içinde bulunduğu şu durumda, hedefleri olan bir takımdan, henüz 26 yaşında ve kariyerinde çıkış yaşayan bir oyuncuyu ikna edip Türkiye'ye getirmek, hele ki küme düşme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir kulübe getirmek büyük bir iş.

Transfer detaylarına gelecek olursak, Lille kulübüne 10 milyon € ödenmiş. Böyle bir futbolcu için gayet normal. Neticede Moussa Sow dediğimiz adam, geçen sene ligde 36 maçta 25 gol 7 asist, bu sezon da 18 maçta 6 gol 3 asist, Şampiyonlar Ligi'nde de 6 maçta 3 gol atmayı başarmış, Senegal Milli Takımı'nda oynayan ve büyük kulüpler tarafından istenen elit bir golcü. Kendisine de

bu sezonun geri kalan kısmı için 1 milyon 280 bin €, önümüzdeki sezon için 3.4 milyon €, bir sonraki sezon için 2.6 milyon € ve son iki sezonu için de 1.4 milyon € ödenecekmiş. Ki işin asıl ilginç yanı da bu rakamlar zaten. Hem böyle bir adamı getir, hem de her sene azalan bir transfer ücreti üzerinden sözleşme yap. Bu hakikaten büyük başarı. Sow gibi kariyeri açık bir oyuncunun bunu nasıl kabul ettiğini anlayamadım. Neyse, ülkemizde verilen ücretlerin normalleşmesi adına olumlu bir hamle. Tebrik etmek lazım.

Şimdi bir de işin başka yönü var. Fenerbahçe küme düşürülürse ne olacak sorusu geliyor herkesin aklına. Dolayısıyla böyle bir durumda Sow'un serbest kalma hakkına sahip olup olmadığı soruluyor. Ben, ne olursa olsun Fenerbahçe yöneticilerinin böyle bir maddeyi kabul edeceğini sanmıyorum. Sow'un bir alt ligde oynamayı göze alıp almadığı hakkında da pek fikrim yok. Yani her ne kadar bu düşme hadisesi gerçekleşmeyecek gibi görünse de (bu sadece bir his) bu ihtimalin ortada bulunması bile Sow için yeterince kafa karıştırıcı olması gereken bir ayrıntı.

Neyse, yaşayıp göreceğiz. Sow iyi transfer. Anadan doğma bir golcüyü izleyeceğiz hep beraber. Hangi takıma olursa olsun, böyle futbolcuların, çıkışta oldukları dönemlerde bu lige kazandırılmalarını doğru buluyorum.

Hakikaten Yeter Demirören!

2012-01-26T17:28:00.000+02:00

TFF tarafından 58. maddede değişiklik yapılıp yapılmayacağının görüşülmesi üzerine bugün düzenlenen olağanüstü genel kurul tüm gariplikleriyle sona erdi. Genel kurulda 58. maddenin bir kereye mahsus değiştirilmesi saçmalığı reddedildi. Bu gayriahlaki girişimin, birilerinin kursağında kalmasında kimin katkısı varsa onlara teşekkür etmek lazım. Unutmayalım ki bu adamların derdi Fenerbahçe, Trabzon ya da Sivas'ın düşmesi kalkması değil, Türk futbolunda elde ettikleri ranttır. Tüm şike süreci bu rant üzerinden yönetilmeye çalışılmıştır ve herkes mevzuyu bir şekilde kendine yontmuştur. Bunu kimse inkar edemez.

Bugünün asıl büyük rezilliği olaraksa Beşiktaş Başkanı Yıldırım Demirören'in kürsüye çıkarak yaptığı plansız konuşmayı gösterebiliriz. Demirören, konuşmasına başlar başlamaz konuyu büyük bir başarıyla 1992-93 sezonunun son haftasına,

Galatasaray'ın 8-0 kazandığı Ankaragücü maçına getirdi. Kabul etmek lazım ki, konusu şike olan bir toplantıda bu konunun gündeme getirilmesi, o maçla ilgili bir şike suçlamasından başka bir şey değil. Bu konuda Galatasaray yönetiminin hakkını araması gerekir. Böyle bir şey yapıp yapmayacaklarını ilerleyen dönemde göreceğiz. Ancak öncesinde o sezonun bazı maç skorlarını hatırlamakta fayda var. Galatasaray, Beşiktaş ve Ankaragücü'nün aldığı bazı sonuçlara göz atalım.

Öncelikle Galatasaray'dan başlayalım. O sezon Galatasaray tarafından alınan dikkat çekici skorlar şu şekilde:

31.10.1992 - Gaziantepspor:0 Galatasaray:5

23.01.1993 - Galatasaray:5 Gençlerbirliği:2

07.02.1993 - Galatasaray:4 Karşıyaka:1

11.04.1993 - Fenerbahçe:1 Galatasaray:4

02.05.1993 - Galatasaray:4 Sarıyer:0

16.05.1993 - Galatasaray:5 Konyaspor:0

Ayrıca aynı sezon deplasmanda Manchester United'a atılan 3 golü de bir köşeye not etmek lazım.

O sezon Beşiktaş'ın aldığı gollü galibiyetlere bakacak olursak da şöyle bir tablo çıkıyor:

26.09.1992 - Beşiktaş:4 Sarıyer:0

10.10.1992 - Beşiktaş:4 Ankaragücü:0

29.11.1992 - Beşiktaş:4 Kocaelispor:1

07.02.1993 - Bakırköy:3 Beşiktaş:6

28.02.1993 - Beşiktaş:7 Konyaspor:0

14.03.1993 - Ankaragücü:0 Beşiktaş:6

Eh, bu iki örnek bile yetiyor aslında ancak bir de Ankaragücü'nün aldığı skorlara bakalım:

10.10.1992 - Beşiktaş:4 Ankaragücü:0

21.02.1993 - Ankaragucu:0 Fenerbahce:4

14.03.1993 - Ankaragücü:0 Beşiktaş:6

04.04.1993 - Ankaragucu:0 Karşıyaka:5

23.05.1993 - Konyaspor:2 Ankaragucu:1 (Konyaspor o sezon sonuncu olarak düşmüştü ve maçın oynandığı hafta matematiksel olarak ligden düşmüş durumdaydı)

Akıl, izan sahibi herkese şu yukarıdaki skorlar bir şeyler ifade eder. Umarım Demirören ve onun zihniyetindekilere de eder. Hoş, Demirören zihniyetindekiler suyun aktığı yöne göre duruşlarını şekillendirirler, mesela Fenerbahçe'den "Fenerbahçemiz" diye bahsedebilirler ama biz yine de gerçeği görmelerini umarız.

Beşiktaş ve Türk futbolundan Yıldırım Demirören gibilerinin temizlenmesi gerekmektedir. Bu temizlik de ancak ve ancak Beşiktaş tribünlerindeki Yıldırım Demirörenlerin temizlenmesi ile mümkün olacaktır.

Nihat Kahveci'nin Ardından

2012-01-17T20:22:00.001+02:00

Bugün ilginç ve önemli haberlerin günüydü. Bu ilginç ve önemli haberlerin üzücü olanlarından birisi de Nihat Kahveci'nin futbolu bırakma kararı oldu. Aslında beklenen bir karardı. Muhtemelen bir kulübe transfer olmak umuduyla devre arasını özel olarak beklemişti, ancak bir gelişme olmayınca o da futbolu bıraktığını açıkladı.

Nihat Kahveci'nin, Türk futbolunda özel bir yer edindiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Gerek kulüp bazında, gerekse de milli takımda gösterdiği performanslar, önemli olmakla birlikte birçok Türk futbolcusunun da ufkunu açacak nitelikteydi. Toshack'lı dönemde Beşiktaş'ta yakaladığı çıkış ve özellikle o meşhur Barcelona maçında ortaya koyduğu futbol, ona İspanya kapılarını açmıştı. Tayfun Korkut'un ardından Real Sociedad'a gidip Kovacevic'le yakaladığı müthiş uyum ve İspanya ligi gol krallığına oynayacak bir

performans ortaya koyması, hiç şüphesiz ki büyük işlerdi. Türk futbol izleyicisinin, her hafta Real Sociedad'ın maçı için ekran karşısına geçmesini sağladı. Ardından daha da büyük bir başarı göstererek, Real Sociedad'da gösterdiği performans sayesinde Villarreal'e transfer oldu. Burada da başarıyla oynuyordu ancak geçirdiği o talihsiz sakatlık, yakasını bir türlü bırakmadı.

Sezonun bir yarısında oynuyorsa, diğer yarısını sakat geçiriyor, hep o meşhur geri dönüşü bekliyordu. Ne var ki bir türlü kalıcı olamadı. Kimi zaman da dönmekte acele etti belki, bilemeyiz. İspanya'da oynadığı dönemde, milli takım için de hep kalburüstü bir seçenek oldu. Özellikle Euro 2008'de Çek Cumhuriyeti'ne attığı o meşhur gol, hiç şüphesiz ki kariyerinin bir özeti gibiydi.

En büyük hatayı, ailesi bildiği Beşiktaş'ı kıramayıp tekrar Türkiye'ye dönerek yaptı. İspanya'da kalsa ve 35 yaşına kadar oynasa kazanacağı parayı, Beşiktaş'ta bir senede alacaktı. Belki de erkenden bırakmasını sebeplerinden biri de buydu. Kısa yoldan bitirdi kariyerini. Türkiye'deki spekülatif ortam, ona İspanya'daki huzuru asla getirmedi. Gelir gelmez takımı kurtarması beklendi ancak o bir türlü bekleneni veremedi. Kah yanlış yerde oynatıldı, kah formdan düştü, kah demoralize oldu... Gerçek olan, Nihat'ın geri dönüşünün asla ve asla beklenildiği gibi olmadığıydı.

Sonunda da beklenen oldu ve Beşiktaş'tan ayrıldı. Türkiye'de başka takımda oynamam dedi, dışarıdan da kendisini alan olmadı. Bir ara Olympiakos'la görüştü, çeşitli İspanyol kulüpleriyle anıldı ancak hiçbirine transferi gerçekleşmedi. Ve bugün futbolu bıraktığını açıkladı.

Bundan sonra her şey istediğin gibi olsun Nihat Kahveci...

Yaprak Döker Bir Yanımız, Bir Yanımız Bahar Bahçe / Galatasaray:5 Karabükspor:1

2012-01-14T21:40:00.000+02:00

Bir futbol maçında, taraflardan birisi Galatasaray, diğeri de Karabükspor olduğu zaman, benim için de en karmaşık duygular bir araya geliyor doğal olarak. Bugün yine böyle bir maç izledim. Sonuç ne olursa olsun bir yanım mutlu, bir yanım buruk oluyor. Yine aynı duyguyu yaşayacağımı bilerek oturdum ekran başına. Ancak bu kez de işin heyecanı kaçtı açık söylemek gerekirse. Maç sonunda tadacağın duygunun ne olduğunu bilmek, sonucunu daha önceden bildiğin bir maçı izleyeceksin hissiyatı yaratıyor net bir şekilde. Şimdi iki tarafın da penceresinden bakarak karşılaşmayı değerlendirmeye çalışalım.

Ev sahibi takımla başlayalım. Galatasaray, Afrika Kupası'nın başlamasıyla birlikte farklı savunma kurgularıyla sahaya çıkma alışkanlığını bugün de sürdürdü. Bugün, Ujfalusi sağ bek olarak başlarken, stoperde Semih Kaya-Servet Çetin ikilisi sahadaydı. Sabri'nin geçen hafta yaşadığı şanssızlıklar, ilk bakışta Fatih Terim'i böyle bir tercihe itmiş gibi görünebilir. Ancak benim düşünceme göre, Fatih Terim rakibini analiz edip böyle bir karar aldı. Karabükspor'un elinde doğru düzgün bir santrafor yok. Hatta örnek vererek anlatmaya çalışalım. Karabükspor'un kadrosundaki en iyi santrafor İlhan Parlak... Varın gerisini siz düşünün. Bülent Korkmaz, İlhan Parlak'ı her ne kadar hücumun en uç adamı olarak oynatsa da, asıl sorumluluğu Luton Shelton'a veriyor. İlhan rakip savunmayı yıpratıp, yaptığı koşularla boş koridorlar yaratmaya çalışırken, onun bıraktığı boşluklardan genelde sol açık gibi oynayan Shelton, zaman zaman da Cernat'ı ceza sahasına sokmaya çalışıyor. Bugün de aynı şey olacağı için, Fatih Terim tarafından Shelton'un karşısına Ujfalusi gibi bir duvar örülmeye çalışıldı. Görünen o ki, bu savunma planı gayet güzel işledi. Karabükspor her ne kadar en tehlikeli ataklarını ve golün geldiği faulü sol taraftan üretmiş olsa da, Shelton önceki maçlara nazaran daha az boşluk buldu.

Galatasaray için bugün bir diğer önemli ayrıntı, Baros-Elmander ikilisinin formu oldu. Baros'la Elmander, gerek attıkları gollerle, gerekse de hazırladıkları pozisyonlarla gayet başarılı bir maç çıkardılar. İlk 4 golün 3'ünü attılar, diğerinde de Baros penaltıyı yaptıran oyuncu oldu. Son gol ise tüm günün güzel bir özetiydi adeta. Engin Baytar, orta sahada aldığı topu önce Elmander, ardından da Baros'la yaptığı peş peşe iki güzel duvar pası sayesinde ceza sahasına taşıdı ve Orkun'la karşı karşıya kalarak Galatasaray'ın beşinci golünü attı. Baros'un son anlardaki sakatlığını nazara bağlasak pek de yanlış yapmış olmayız herhalde.

Karabükspor'a gelince, nelerin eksik olduğu çok net görülüyor. Yapılan ve yapılacak transferler var. İki oyuncunun daha gelmesi bekleniyor. Bir santrafor ve bir stoperden bahsediliyor. Ki bu iki mevkiye muhakkak takviye şart. Hatta fazlasıyla geç kalındığı konusunda artık şüphe yok. Bu maça bu iki futbolcu yetişmeliydi.

Karabükspor'un yediği gollere bakarsak, üç golde Hamza Çakır'ın direkt hatasını görebiliriz. Hamza Çakır, bugün stoper oynadı ve ciddi hatalar yaptı. Aslında kadroda bulunmasını doğru bulduğum bir oyuncu. Hem stoper, hem de sağ bek olarak görev yapabiliyor ve iyi bir yedek. Ancak ne var ki, Karabükspor'un kötü kadrosu nedeniyle Hamza Çakır artık her maçta oynamaya başladı. Kesinlikle ama kesinlikle as oynayacak oyuncu değil. Sadece gerektiği an güvenebileceğiniz, iyi ve kendisini hazır tutabilen bir yedek. Daha fazlasını beklememek lazım. Muhtemelen bundan sonraki maçlarda yerini Uğur Uçar'a bırakacaktır.

Hamza'nın hatalarına Mabiala'nın kırmızı kartı da eklenince Karabükspor sahada bir anda 10 kişi kalıverdi. Mabiala, geçen hafta oynadığı futbolla bana umut vermişti. Ancak bugün gayet akılsız, daha doğrusu kibarcasını yazalım, aklını kullanamayan bir oyuncu olduğunu gösterdi kırmızı kartı görme şekliyle. Kesinlikle affedilemez bir hata. Haftaya Trabzonspor'la oynanacak olan bir maç var ve saçma sapan bir de kırmızı kart... Ne desek boş.

Bugün Güven Varol neden oynamadı bilmiyorum ancak kesinlikle sahada olmalıydı. Bir sakatlığı olup olmadığından haberim yok. Sakatsa tamam. Fakat eğer Bülent Korkmaz'ın tercihi nedeniyle oynamadıysa gerçekten büyük felaket. Geçen haftanın en iyisiydi çünkü Güven Varol.

Karabükspor'un bugünkü düzeni yukarıda da bahsettiğim gibi 4-6-0 idi. Orta sahada Kağan, Mustafa Sarp ve Birol, hemen önlerinde de Shelton, Cernat ve Erkan Taşkıran oynadı. Erkan yine sağ açık başladı maça. Ve ben bir kez daha bıkmadan usanmadan yazmak istiyorum: Erkan Taşkıran sağ kanat oy-na-maz. Bu gerçekten romantik bir tercih. En doğrusu hiç maceraya girmeden, Erkan'ı direkt sol kanat oynatıp Shelton'u da klasik santrafor olarak oynatmak olabilirdi. Böylelikle Semih'in dengesiz müdahaleleri ve Servet Çetin'in ağırlığı sayesinde önemli pozisyonlar elde edilebilirdi. Hatta maçın ilk yarısında Cernat 1-2 kez savunma arkasında topla buluştu ancak ağır kaldı. Burada Shelton olsa mutlaka daha farklı şeyler olurdu.

Ayrıca Birol Hikmet tercihi de pek anlaşılır değildi bana göre. Madem bu takımda halen daha Birol oynayacak, onca orta saha oyuncusu neden alındı. Bari formda olan Bilal oynasaydı. Gerçekten de Karabükspor'da nereden tutsanız elinizde kalıyor. Bülent Korkmaz'ın bu değişik tercihleri takımın başına daha çok iş açacak gibi bir hava var. Umarım ki yanılırım.

Maçla ilgili ilginç bir ayrıntı da, Mustafa Sarp'ın gol atması oldu. Mustafa Sarp, böylelikle aynı sezon içinde iki farklı formayla Galatasaray'a karşı oynadığı iki maçta da gol bulmuş oldu. Bu da enteresan bir durum. Adam Galatasaray'dan ayrıldıktan sonra boş geçmez oldu.

Sonuç olarak, Galatasaray'ın fazla terlemeden kazandığını, sistemin artık daha kolay işlediğini ancak yine de alternatif olması açısından, sistemi zorlamayacak bir transfere ihtiyaç olduğunu söyleyebiliriz. Karabükspor ise kesinlikle en kısa zamanda bir forvet bir stoper almalı. Bülent Korkmaz da artık kadro istikrarını sağlamalı ve seri iyi sonuçlar da gelmeye başlamalı.

Ordinaryüs'ü Kaybettik

2012-01-13T21:13:00.002+02:00

Türkiye futbolu bir efsanesini daha yitirdi bu akşam 20.00 itibariyle. Fenerbahçe efsanesi denince akla gelen ilk isimdi Lefter. Camia olarak 3 Temmuz'dan bu yana zor günler geçiren Fenerbahçe ve taraftarı için çok üzücü bir haber bu.

Kulüple bağları hiçbir zaman kopmamıştı Lefter'in. Stada ziyaretleri, Yoğurtçu Parkı'na dikilen heykeli, Büyükada'da misafir ettikleri ile hep içimizdeydi efsane. Fenerbahçe formasıyla 615 maçta 423 gol atmış bir efsaneden söz ediyoruz.

Daha fazla uzatmayalım. Ver Lefter'e, yaz deftere! derlermiş onun için vakt-i zamanında. Şimdi bitti kalem, doldu defter!

Yiğit Gökoğlan Galatasaray'da

2012-01-12T00:04:00.001+02:00

Galatasaray 2011-2012 sezonu devre arasının ilk (ve belki de tek) transferini gerçekleştirdi ve Manisaspor'un ofansif kanat oyuncusu Yiğit Gökoğlan'ı kadrosuna kattı. Henüz resmi olarak imzalar atılmamış olsa da bu transferin bittiğini özellikle Manisasporlu oyuncuların Twitter üzerindeki mesajlarından anlayabiliyoruz.

Yiğit, Galatasaray için şu dönemde alınabilecek iyi bir oyuncu. Direkt olarak ilk 11'e girmesi tabii ki beklenmemeli. Daha çok takımın alternatif sorununa çözüm olacak, hücumun her alanında kullanılabilecek bir isim. Bu zamana kadar genelde sağ açık

olarak oynamış ancak sol açıkta ve gerekirse forvet olarak da görev alabiliyor. Manisaspor'da bu rollerde görmüştük kendisini. Yani kısaca, Yiğit adam eksiltebilen, gol vuruşu ve asist yapabilen bir oyuncu.

Yiğit Gökoğlan'ın en büyük özelliği, fuleli oluşu. Ki bu da bir kanat oyuncusu için çok önemlidir. Açık alanda süratli, tekniği iyi, ancak bitiricilik konusunda sıkıntı yaşayan ve devamlılık konusunda da üst düzey olmayan bir oyuncu. Devamlılık sorununun temel nedeni de kafasını zaman zaman başka şeylere vermesi diyebiliriz. Özellikle ilk geldiği dönemde İstanbul'a biraz fazla kapılabilir. Zira Manisa'dayken de İzmir'e fazla kapıldığını biliyoruz. Fatih Terim'in başına yeni bir gece kuşu daha geldi diyebiliriz. Neyse ki hoca bu gece kuşlarını kafese nasıl sokacağını çok iyi biliyor.

Yiğit'in en önemli işlevi, Kazım'ın sağ kanattaki tek adamlığına son verip, onun da formunu yükseltmesine yol açmak ve tıkanan maçlarda oyunun seyrini değiştirecek bir alternatif olarak kulübede Sercan'ın haricindeki diğer isim olmak olacaktır. Galatasaray'ın son yıllarda en çok sıkıntı çektiği şey olan yerli oyuncu iskeletinin önemli bir yapı taşı olarak görebiliriz kendisini. Kısa vadede çok şey beklemek yanlış olur, ancak Fatih Terim'in sevdiği tip oyunculardandır. Bu sebeple gelecek adına umutlu olmamak için hiçbir sebep yok.

Tabii bir de işin maliyeti var. Çeşitli yerlerde 2.8 milyon Euro gibi bir rakamdan bahsediliyor. Tahminime göre buna yakın bir para gitmiş olabilir. Yüksek bir miktar. Türkiye'de bu paraları edecek oyuncu pek yok. Ancak piyasa böyle ne yazık ki. Bari karşılığında Aydın Yılmaz da verilmiş olsa. O zaman değil 2.8 milyon, 22.8 milyon verilmesine bile razı olur deli gönül.

Theofanis Gekas Samsunspor'da

2012-01-07T12:40:00.002+02:00

Devre arası transfer döneminin en önemli hamlelerinden biri Samsunspor'dan geldi. Samsun'un sözleşme imzaladığı Theofanis Gekas, gerçekten çok büyük oyuncu. Yıllardır futbol piyasasının içinde oluşu ve inceden yıpranmış görüntüsü, çoğumuzu onun çok yaşlı olduğu yanılgısına düşürebiliyor. Ancak Gekas 31 yaşında, futbolunun en olgun çağında bir oyuncu.

Tip itibariyle futbolcudan çok, mahalledeki ganyan bayiinin müdavimlerinden bir abiyi andıran, ancak sahaya çıktığında farkını hissettiren bir golcü. Evet, Gekas tam bir golcü. Oyun zekası, gol sezgisi ve bitiriciliği üst düzey. Kariyeri boyuna Panathinaikos,

Bochum, Bayer Leverkusen, Portsmouth, Hertha Berlin ve Eintracht Frankfurt takımlarında oynamış. Bir dönem ağır bir sakatlık geçirmiş ancak şimdi o sakatlıktan iz yok.

Performans olarak da son iki sezonu oldukça verim geçirmiş. Geçen sezon Eintracht Frankfurt'la küme düşmesine rağmen Bundesliga'yı 34 maçta 16 gol 5 asistle tamamlamış. Takımı az kalsın tek başına ligde tutuyormuş. Bu sezon ise Bundesliga 2'de 14 maçta 7 golü var. Samsunspor'a da çok faydası olacaktır. Ancak Samsunspor'un Gekas'a top taşıyacak, onu gol noktalarında topla buluşturacak isimlere ihtiyacı var. Bu eksiği de kapatmalılar. Sözünü ettiğimiz oyuncu, yeni transferlerden Serdar Özkan'ın mevkisinde olmalı. Ancak Serdar Özkan bu açığı kapatamaz. Tisdell de ne kadar yeterli olur, tartışılır. Gekas'tan maksimum verimi alabilmek için onu beslemek şart.

Son bir not, geçen sezon Eintracht Frankfurt'un gol yollarında mücadele eden Gekas ve Halil Altıntop, bu transferle birlikte farklı takımlarda da olsa Karadeniz sahilinde buluşmuş oldular.

Happy New Year / Galatasaray:4 İBB:1

2012-01-03T23:17:00.001+02:00

Alışık olmadığımız derecede kısa bir devre arası tatilinden sonra ligin ikinci yarısına başladık ve Galatasaray da bugün aldığı 4-1'lik galibiyetle kaldığı yerden devam edeceğinin sinyallerini verdi. Lig arasının kısa olmasına sevinmek için bir bahane daha çıktı haliyle.

Maçın ilk yarısı, sarı kırmızılılar için aslında çok da fantastik geçmedi. İBB maça doğru bir anlayışla çıktı diyebiliriz. Her ne kadar maçın başlarında Emre Çolak'tan muazzam bir gol yeseler de, doğru bildiklerini yapmaktan şaşmadılar ve beraberliği yakaladılar. İlk yarı itibariyle fazla açılmadan, kendi yarı sahalarında alan daraltarak ve Galatasaray forvetlerine yüzlerini döndürmeyerek iyi bir savunma örneği sergilediler. Baros ve Elmander ilk yarı boyunca Emre'nin golündeki pozisyon hariç oldukça etkisizdi.

Pierre Webo'nun ilk yarının sonlarına doğru gördüğü kırmızı kart, maçın seyrini oldukça değiştirdi. Webo'nun kart gördüğü pozisyon oldukça tartışmaya açık gibi görünüyor ancak benim nazarımda doğru bir kart. Hakemler böyle pozisyonları sarı kartla geçiştirebiliyor. Burada da öyle olsa fazla bir tepki görmezdi ancak pozisyondan kısa süre önce Doka'ya gösteremediği sarı kart,

Halis Özkahya'yı rahatsız etmiş olacak ki, Webo'ya da tereddütsüz bir kırmızı kart gösterdi. Webo normalde böyle pozisyonlarda kasıtlı hareket yapacak bir oyuncu değil. Ancak dikkatsiz bir hamlede bulunduğunu inkar edemeyiz. Semih'in çok ciddi bir sakatlık geçirmesi işten bile değildi. Kontrolsüz ve sakatlayıcı girişten dolayı bu kartı doğru buluyorum.

İkinci yarıda rakibin 10 kişi olması, Galatasaray'ın işine yaradı. Orta saha hakimiyeti tamamen ellerine geçti ve savunmadan daha rahat oyun kurdular. Emre'nin attığı ikinci gol de tıpkı ilk gol gibi görülmeye değerdi. Genç oyuncu, Galatasaray kariyerine Fenerbahçe maçıyla yaptığı "gerçekçi" başlangıcı, bu maçla sürdürmüş oldu.

Galatasaray'da eksikliği en çok hissedilen isim, hiç şüphesiz ki Felipe Melo oldu. Melo'nun yokluğunda orta sahadaki savunma görevi Selçuk İnan'a verildi. Maçtan önce herkes Ayhan'ın oynamasını bekliyordu ancak Fatih Hoca kimilerini şaşırtarak Engin Baytar'a görev verdi. Maçtan önce Kingbet'e verdiğim tahminde ben de Engin Baytar'ın oynamasını beklediğimi yazmıştım. Tabii bu kararın ne kadar doğru olduğu tartışmaya açıktı. Zira Engin fiziksel olarak ne kadar formda olsa da, zihinsel olarak aç ve doyumsuzdu. Bu sebeple birçok pozisyonda topu ezdi. Çoğu kez, ayağından çıkacak tek bir pasın, atacağı 15 çalımdan daha değerli olacağını kestiremedi. Mesela ikinci yarının ortalarında Baros'a atmadığı pas da bunlardan birisiydi ve arkadaşlarından da tepki gördü haklı olarak. Neyse ki sonradan toparladı.

Galatasaray orta sahası, maçın sonları yaklaştıkça maçı iyiden iyiye domine etti. Sahanın her yanında rakibe bastılar. Selçuk İnan'ın attığı gol ise görülmeye değerdi. Rakipten kazanılan top, Selçuk'un harika çalımı, ceza sahasına sokuluşu ve tam zamanında, görerek, istediği yere gönderdiği plase vuruş sezonun en güzel gollerinden biriydi.

Galatasaray, güçlü rakibi karşısında önemli bir galibiyet almış oldu. İlk yarıdan çok daha sert ve yorucu geçecek olan ikinci yarıya böyle bir başlangıç yapmak önemliydi ve Galatasaray, bugün lig için eline geçen fırsatı değerlendirmekte ne kadar kararlı olduğunu göstermiş oldu.

MAA'dan Futbolun Orman Kanunları

2011-12-28T20:50:00.001+02:00

Devre arası gelip futbolsuz kalınca yine transfere sarıldık. Ancak bu futbolsuz ara biraz kısa süreceği için transferle futbol, önümüzdeki dönemde birbirine karışacak ve aynı isimleri üç gün arayla iki farklı takımda izleme şansı bulacağız. Haliyle kafamız da karışacak bol bol.

Her ne kadar transfer dönemi resmi olarak başlamamış olsa da, işi sıkı tutan bazı takımlar kadrolarını tekrar yapılandırmaya başladı bile. Bu takımlardan biri olan Gaziantepspor, şike soruşturması kapsamında aylarca cezaevinde yatan ve geçtiğimiz günlerde tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılan İbrahim Akın'la sözleşme imzaladı. İbrahim Akın hakkında herhangi bir tedbir kararı da olmadığı için, futbolcunun Gaziantepspor forması giymesinde bir engel görünmüyor. Ancak her nasılsa Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı Mehmet Ali Aydınlar, İbrahim Akın'a lisans vermeyi düşünmediklerini(!) söyledi. Sebebi ise İbrahim

Akın'ın önce şikeyi itiraf ettiği, sonra da ifadesini değiştirip inkar ettiğine dair iddialar... Hoş, İbrahim Akın'ın avukatı, hukuken böyle bir durumun mümkün olmadığını söyledi. Bunun üzerine söylenecek her şey laf-ı güzaf...

Tüm bu iddialar doğrudur ya da yanlıştır, İbrahim Akın şike yapmıştır ya da yapmamıştır, ayrı konu. Açıkçası son çıkan telefon kayıtları ve fotoğraflara bakınca ben de bu şikenin varlığına ve İbrahim Akın'ın da bu işin içinde olduğunu düşünüyorum. Ancak bu sadece bir vatandaş olarak benim fikrim. Mahkeme bunun tersine de karar verebilir. Yani hukuka göre İbrahim Akın halen suçsuz. Üstelik oyuncu hakkında bir tedbir kararı yok. Mesela Korcan Çelikay da aynı durumda ve takımı Sivasspor'da oynamaya başlayacak tekrar. Ancak ne var ki Korcan hakkında böyle bir açıklama yapmadı sayın TFF Başkanı.

Hakkında tedbir kararı bile bulunmayan bir futbolcu için "Ben kendisine lisans vermeyi düşünmüyorum" demek, oyuncunun şike yaptığını doğrulamaktır. Bunu TFF Başkanı diyorsa, şike yapıldığı kanaatine resmi olarak varılmıştır diyebiliriz. Madem şike yapıldı, o zaman bu işin içinde olan kim varsa düşürülsün. Şikenin cezası ligden düşürülmek değil mi? O zaman İbrahim Akın hangi maçlarda bu şikeyi yaptıysa o takımları da düşürün Mehmet Ali Aydınlar... Madem lisans çıkarmayacaksınız. Yani madem şike yapıldığını doğruluyorsunuz, gereğini yapacaksınız. Yok eğer şike yapılıp yapılmadığı konusunda kesin bir kanaatimiz yok diyorsanız, İbrahim Akın'a yargısız infaz yapmış olmuyor musunuz? Verdiğiniz kararlar, düşüncesiz hareketleriniz, hamaset dolu söylemleriniz neresinden tutsak elimizde kalıyor Mehmet Ali Aydınlar. Freni boşalmış bir kamyona çevirdiniz Türk futbolunu. Şike yapmış ya da yapmamış, tüm kulüpleri mağdur duruma düşürmeyi başardınız. Ancak bu kadar çuvallanabilinirdi, bunu da becerdiniz. Bravo Mehmet Ali Aydınlar!

Fenerbahçe:1 Trabzonspor:0 / Germeyin Bizi! / Maç Yazısı Değildir!

2011-12-18T22:29:00.001+02:00

Başlığı tüm futbolseverler adına attım. Oynanan oyundan ziyade, skordan ötede; iki takımın da asıl işlerinin futbol oynamak olduğunu göstermelerinden ötürü sevinçliyim.

Açıkçası, maç öncesinde, son yıllarda özellikle de bu sene hiç olmadığım kadar gergindim. Normal karşılanabilir mi bilmiyorum ama taraftarlık bu olsa gerek. Oysa, sonuç ne olursa olsun hayatın devam edeceği, ligin bitmeyeceği gerçeği mevcutken; bu gerginlik niye?

Fenerbahçeliler ve Trabzonsporlular hatta Fenerbahçe işin içinde olduğundan mütevellit diğer tüm futbolseverler, aylardır Fenerbahçe ve Trabzonspor özelinde, bir haftadır da bu maç özelinde ağızlarına geleni söylediler. Yüz yüze bakan adamlar, birbirlerinin yüzüne söylemekten çekineceği veya söylemek istemeyeceği şeyleri fütursuzca dile getirdiler. O ya da bu takım taraftarı diye ayırmıyorum. Hepsi, birilerinin germek istediği ortamın içine düşerek, sanal nefretlerini kustular...

Futbol bir oyun. Harcanan ya da kazanılan paraların çok azında dahlimiz var. Harcananlarda çok az diyelim hatta. Para kazanmaktaysa ise hiç. Yani bir anlık belki de bir günlük en fazla bir haftalık sevinç için, bu kadar kırıcı olmanın alemi var mı, onu da bilmiyorum. Ama dedim ya, kendimi de buradan sıyıramıyorum.

Trabzonspor'u şampiyonluk maçı da dahil hiç bu kadar fazla yenmemizi istememiştim. Yendik, ne mi hissediyorum? Sanırım, hiç!

Dava mı düştü? Hayır. Şike ya da teşvik girişimleri var veya yok muymuş? Bilmiyoruz. Trabzonspor ve Fenerbahçe geçen seneki puanlarını haketmemişler mi? Sonuna kadar haketmişler. Oyunu geren oyuncular mıymış? Hayır...

Fenerbahçe'nin ve taraftarının bu sağlıksız psikolojiyi bırakmaları gerek artık bu maçla. Trabzonspor ve yönetiminin de "ezik" ayakları çekmeyi. Öyle ya da böyle taş gibi takımları var. İşlerine bakan futbolcularına haksızlık etmesinler. Şenol Güneş de yönetiminin tahriklerine kapılmasın.

Fenerbahçe de 10 kişi kalmış Trabzonspor karşısında neden etkili olamadığını sorgulasın...

Maç ile ilgili bir şey yazmayacağım. Skoru herkes biliyordur. Hakem eleştirmek işimiz değil ama Aykut'un ikinci sarısının ağır olduğunu düşündüğümü söyleyeyim de fanatik falan denmesin. Fenerbahçe alehine verilen çok sayıda faulu ve Glowacki ile Giray'ın toplamda sadece 1 sarı kartla maçı bitirmelerinin nasıl bir şey olduğunu da Trabzonsporlu ve Anti-Fenerli olduğunu söylemekten çekinmeyen arkadaşlara bırakalım...

Fenerbahçe kazandı. Bütün gerginlik, düdükle beraber sona erdi. Trabzonspor'un, hocasının ve oyuncularının tutumunun ve Fenerbahçe oyuncuları ve teknik ekibinin "bu maça özel" gösterdikleri iyi niyetin takipçisi olalım. Özneyi değiştirin. Trabzonspor yerine Galatasaray'ı koyun. Bugünkü maç nasıl oynanırdı? Biter miydi? Cevapları siz verin... Fenerbahçe'nin böyle bir durumda, bugünkü gibi davranamayacağı aşikar... Daha çok kendi takımım üzerinden yapıyorum bu eleştiriyi, asıl özne o olduğu için...

Maç ile ilgili yorum yapmayacağız madem takımlarla alakalı genel anlamda bir iki laf edelim...

Fenerbahçe ideal savunma 4'lüsünü buldu. Orta sahanın ortasına iki yönlü bir adam(Alper Potuk) ve forvet(Bobo bence) transferleri ile bu takım yeterlidir lig için. Trabzonspor ise bence bir stoper almalı. Bir orta saha oyuncusu da iyi olacaktır. Halil sol açık değil. Sol açık da Trabzonspor için elzem gözüküyor. Avrupa Ligi de var sonuçta...

İki takım oyuncularına da teşekkürler. Fenerbahçe'ye de tebrikler... Artık bir kenara bırakalım hamaset söylemlerini. İki tarafın da davasında haklı olduğu yönler vardır. Ama bu memlekette haksızlığa uğramasına rağmen yoluna devam etmek zorunda kalan tek kişi ya da kurum bunlar değildir...

Beni daha çok kendi takımım ilgilendiriyor... Fenerbahçe ilmiği, darağacını bıraksın; işini düzgün ve iyi yapmaya odaklansın... ROK, Erman, Ahmet, Baransu, Gökmen, Serhat vb. hepsi konuşsun. Siz sahada işinizi yapın, yüreğinizi koyun ortaya; kimle ve hangi kategoride oynadığınızın önemi yok. Gücün yalakası, polis devletinin savunucusu, birilerinin esiri adamların ne söylediğinin de sizin için önemi olmasın...

En Güzel Duyguların Katili Deumi ve Bülent Korkmaz'a Söylenecekler

2011-12-18T01:39:00.000+02:00

Bu bir maç yazısı değil. Zaten bugün Karabükspor'un Mersin İdmanyurdu'ndan kendi sahasında beş gol yediği ve elindeki galibiyeti hediye ettiği maçı dışarıda olduğum için sadece radyodan dinleyebildim. Ancak birkaç haftadır oynanan futbol ve yapılan tercihler üzerine bir şeyler yazmak lazım artık.

Öncelikle, şu yukarıda fotoğrafını gördüğünüz adama geldiği günden bu yana soğuk bakıyorum. Karabükspor taraftarının çoğu sever aslında onu. Takımda en çok mücadele eden, en kritik noktalarda sorumluluk alan oyuncu görüntüsündedir. Ancak en çok hata yapan, takımı en çok yakan ve aslında en büyük darbeyi vuran da kendisidir. Daha geçen sezon kendi kalesine attıklarıyla

gol krallığına oynayan da kendisidir mesela. Ki savunmanın en iyisi olarak görülmesinin sebebi de aslında rezalet bir defans hattına sahip olunmasından başka bir şey değildir. Hani derler ya, bir takımın gücü, o takımın en zayıf halkası kadardır diye... İşte Karabükspor savunması da en fazla Deumi kadar iyi olabilir. Varın gerisini siz düşünün. Demem o ki, Deumi en güzel duyguların katilidir. Bu takımda ve bu şehirde işi yoktur. Devre arasında sorgusuz sualsiz gönderilmelidir.

Tabii ki her şeyi Deumi'nin üzerine yıkacak değilim. Birkaç söz de Bülent Korkmaz ve hatta yönetime gelsin. Hatta söyleyeceklerimi de madde madde sıralayayım:

Sayın Korkmaz,

- Bu takımın kalecisi Orkun Usak değil, net bir şekilde Vjekoslav Tomic'tir. Orkun, ancak iyi bir yedek kaleci olabilir. Kariyeri boyunca asla daha fazla olamamıştır ve olamayacaktır. Tomic varken Orkun'u oynatmak, kusura bakmayın ama ya işi bilmemektir, ya da göz göre göre adam kayırmaktır.

- Erkan Taşkıran sol açıktır. İyi de bir sol açıktır. Onu başka yerde kullanırsanız, ancak vasat altı performans sergiler.

- Florin Cernat'tan ikinci forvet olmaz. Cernat orta saha oyuncusudur ve mevkisinde bu ligin en iyilerindendir. 10 numara antipatisine kurban edilecek adam değildir. Forvetin arkasına koy, tıkır tıkır oynar.

- Bakmayın Abdullah Balaban'ın Shelton için "sol kanat çıktı" demesine. Sol kanat da olsa, eldeki forvetlerin hepsinden iyidir. İleride ikili oynanacaksa biri İlhan, diğeri Shelton olmalıdır.

- Mehmet Çakır bu takımın oyuncusu değil. Hele ki o göbekle hiç değil. Paslanmış ve tembelleşmiş bir Mehmet Çakır'ı sahaya sürmeden önce bir kere değil iki kere değil, on iki kere düşünmek gerekir...

- Hamza Çakır sağ bek oynayabilen bir stoperdir. Evet, sağ bek oynar, ama elde başka hiç alternatif yoksa oynar. Hiçbir takımın birinci sağ beki olamaz. Takımda Erdem Özgenç gibi bir felaket olsa bile Hamza Çakır sağ bek oynamaz. Gerekirse Ahmet Cebe oynar, ama Hamza oy-na-maz... Oynayamaz zaten...

Şimdi hepimiz bekleyelim ki, Bülent Korkmaz bu takımı ligde tutsun. Açık söyleyeyim, şike mevzuları yüzünden takım falan düşürürlerse ancak öyle bir ligde kalma şansı olabilir Karabükspor'un. Performansa dayalı bir kurtuluş beklemek, ancak iyimserlik olur. Sen sahanda hemen üstünde olan ve altına çekmek zorunda olduğun Gaziantep'i yenemezsen, Mersin İdmanyurdu karşsıında iki kez iki farklı öne geçmene rağmen yenilirsen, Ankaragücü gibi şamaroğlanına dönmüş takımı yenemezsen kusura bakma ama ligde falan kalamazsın.

Özlenen... / Orduspor:0 Galatasaray:2

2011-12-16T23:19:00.001+02:00

Uzun süredir maç yazısı yazmıyordum. Bu süre zarfında Galatasaray'ın iyi sonuçlar alması da belki bunda etkili olmuştur. "Yazmadıkça kazanıyorlar" diye düşünmüş olabilirim. Ancak bugün birikenleri dökmesem olmazdı.

Gerek bugün Orduspor karşısında alınan 2-0'lık galibiyet, gerekse de son haftalarda Fenerbahçe ve Trabzonspor gibi kuvvetli takımlara karşı iyi futbolla gelen güzel sonuçlar, nihayet özlenen Galatasaray'ın sahaya döndüğünün göstergesiydi. Fatih Terim, Galatasaray için doğru düzeni buldu. Bu takımın sahadaki dizilişi 4-4-2 olmalıydı. Eldeki kadro buna uygundu ve son haftalarda bu dizilişle birlikte takım da daha efektif bir hal aldı.

Bugün ortaya bir kez daha çıkan ve kendi adıma hiç bozulmamasını dilediğim bu güzel futbol tablosunda her şeyin orta sahanın ortasından başladığını düşünüyorum. Selçuk-Melo ikilisi hakikaten bu ligin en sağlam, en dominant orta saha merkezi denilebilir. Selçuk'la Melo, her geçen hafta daha da artan bir uyum içerisinde, hem savunmaya destek verip hem de hücumu başarıyla

organize ediyorlar. Yük hiçbir zaman tekine binmiyor. Sorumluluk paylaşılıyor. Onlarda yorgunluk belirtisi olduğunda ise devreye Emre Çolak ya da kenardan gelen Engin Baytar ve Ayhan Akman gibi isimler giriyor. Bugün Ordu karşısında da kusursuz bir Selçuk-Melo gördüğümüzü söylemek hiç de yanlış olmaz. Fatih Terim, buradan istediği verimi alıyor diyebiliriz.

Ligin en önemli gerçeklerinden birisinin de gol yememek olması, Galatasaray'ın son dönemde aldığı başarılı sonuçların da şifresi aslında. Nasıl ki Orduspor da sezon başında zor gol yerken en üst sıralara tırmanmış ve savunma hattında sorun yaşamaya başladıkça çöküp maç kazanamaz hale gelmişti, Galatasaray da gol yememeye başladığı andan itibaren kendisine liderlik yolunu açan performansını ortaya koymaya başladı. Bunu yaparken de sadece savunmaya çekilip hücumu düşünmemek gibi bir hataya düşmeyip aynı zamanda atak oynayan, oyunu domine eden taraf olmak, Galatasaray'ın yaptığı doğrulardan bir başkası oldu. Savunmada Semih-Ujfalusi ikilisinin yakaladığı uyumu da takdir etmemek mümkün değil. Fakat Semih'in hamlelerinde daha dikkatli olması ve zamanlamasını daha iyi ayarlaması lazım. Aksi takdirde bir gün takımı eksik bırakacak. Ayrıca Sabri'nin sakatlığından dolayı son maçlarda forma giyen Eboue de nihayet takıma uyum sağladı ve çok yararlı işler yapmaya başladı. Bu sezon, Galatasaray'ın yabancı transferde tek bir hamle dışında hedefi tutturduğunun altını çizelim.

Galatasaray'ın en önemli kazanımlarından birisi de, bugün gördüğümüz üzere Milan Baros oldu. Baros, son haftalarda formunu zaten yükseltiyordu ve fiziksel olarak da gelişim göstermekteydi. Ancak bugün bir başka oynadı. İlk geldiği yıl şahit olduğumuz Baros performanslarından birini izledik bugün. Orta sahaya kadar gelip sırtında iki rakibini taşıyarak ileriye top taşıması, arkadaşlarını attığı mükemmel paslarla pozisyona sokması ve hatta bunlardan birinde de Kazım'a golü attırması görülmeye değerdi. Sadece Baros'un pasları, biraz daha becerikli olunabilse skoru 4'e 5'e taşıyabilirdi. Ayrıca Elmander'le olan uyumları da kesinlikle es geçilmemesi gereken bir ayrıntı. Ligin en tehlikeli ve en etkili forvet hattıyla karşı karşıyayız.

Fatih Terim, şu ana kadar göstermesi gereken etkiyi gösterdi diyebiliriz. Zaten sezon başından bu yana kenarda çok farklı bir hali var. O sevmediğimiz özelliklerini atmış, sürekli sağduyulu mesajlar veren sabırlı ve güven veren bir Fatih Terim portresi çiziyor. Bu da takıma olumlu yansıyor haliyle. Daha da önemlisi, takıma galip gelme alışkanlığını tekrar kazandırmış olması. Özellikle geçen sene gözlemlediğimiz özgüven problemi, en kolay takımlara karşı bile kendisini belli ediyor ve futbolcuların elleri ayaklarına dolanıyordu geçen sezon. Ancak şimdi Fatih Terim'in sayesinde Galatasaray futbolcusu olduğunu idrak eden bir futbolcu topluluğu var sahada. Hocanın en önemli misyonu buydu ve bunu da yerine getiriyor şimdilik.

Sonuç olarak, Galatasaray'ın iyi yolda olduğunu görmek hiç de zor değil. Ligin en formda ve en etkili takımı diyebiliriz sarı kırmızılılar için. Bu çizgi umarım değişmez ve o özlenen Avrupa zaferleri de en kısa zamanda gelir.

Diren Skibbe!

2011-12-13T10:57:00.000+02:00

“Zaten maddi sıkıntı nedeniyle futbolcularım büyük sorun yaşıyor. Buna rağmen müthiş bir çıkış yakaladık. Üst üste maçlar kazandık. Kaybettiğimiz Fenerbahçe karşılaşmasında bile çok iyi mücadele etmiştik. Ancak yönetim takıma müdahale ediyor. Antrenmanlara hatta maçlara nasıl çıkılacağı konusunda yönlendirmek istiyorlar. Bilsinler ki, buna asla izin vermeyeceğim. İşime kesinlikle karıştırmam. Bu takımın patronu benim. Bana biraz mobbing yaptıklarını söyleyebilirim. Yıldırmak istiyorlar ancak ben pes etmem. Galatasaray döneminde de bazen Adnan Sezgin farklı bir görüş savunurdu ancak asla işime karışmazlardı. Burada işler biraz farklı. Türk Futbolu’nda bu gibi olaylar yaşanmamalı. Geçen sezondan beri parasını alamayan oyuncularım var ancak herkes görüyor ki, yüreklerini ortaya koyuyorlar ve ligde çok iyi bir mücadele örneği gösteriyorlar. Aynı özveriyi yönetimden de bekliyoruz.”

Michael Skibbe, geçtiğimiz hafta bu açıklamaları yaptı basına. Şu anda ligde dördüncü sırada bulunan takımın hocasından bahsediyoruz. Biraz daha açalım. Takımının ligde oynadığı son yedi

maçtan altısını kazanan hocadan bahsediyoruz. Son yedi haftada kaybettiği tek karşılaşma da Kadıköy'de oynanan Fenerbahçe maçı olan hocadan bahsediyoruz...

Yukarıdaki açıklamayı hiç olmamış farz edin. Tüm bu saydığım payelere sahip olan bir teknik direktörün, kulüp yönetimi tarafından el üstünde tutulması gerekmez mi? Normalde hiç isim ve de kulüp bilgisi vermeden, lig dördüncüsü, son yedi maçın altısını kazanmış ve tek yenilgisini de deplasmanda ligin en büyük ve en güçlü takımlarından birine karşı almış olan bir teknik direktörle yönetim arasında nasıl bir ilişki olduğunu sorsak, muhtemelen "yönetim bu adamın bir dediğini iki etmiyordur" dersiniz değil mi?

Eskişehir'de işler böyle yürümüyor işte. Skibbe bunca başarılı sonuca rağmen her an topun ağzındaymış gibi bir konumda. Yardımcısı Burak Dilmen'in kovulmasından tutun, kendi iddia ettiği olaylara kadar her şey mide bulandırıcı. Eskişehir gibi gerek şehrin güzelliği ve medeniliğinden, gerek tribünlerindeki renklilikten bandosuna kadar birçok özelliğiyle bizlerde sempati uyandıran bu camianın yanlış ellerde olduğunu düşünüyorum artık. Tabii ki ayrıntıları bilemeyiz ancak şu anki yönetim, daha geçen sene takımın başına Bülent Uygun gibi bir insanı getirmiş zihniyette bir yönetimdir. Bu bile bize bazı konularda fikir veriyor rahatlıkla. En azından vizyonlarının sınırını çizebiliyorsunuz.

Umarım ki Michael Skibbe bu özverili çalışmasının karşılığını en azından huzur anlamında alır. Eskişehirspor, ona imkan tanımalı. Şimdiye kadar yaptıkları da azımsanacak şeyler değil. Bu arada sanmayın ki Eskişehir'in süper bir futbolcu kadrosu var. Kaledeki Ivesa'nın yaşadığı düşüş, savunmada bir senedir elden çıkarılmaya uğraşılan Nadarevic, orta sahada Alper Potuk hariç eldeki vasat oyuncular, forvette problem yumağı Batuhan, şike sürecinde yıpranmış Mehmet Yıldız ve taraftarın günah keçisi Serdar Özbayraktar gibi oyuncularla gayet iyi gidiyor Skibbe. Başkası olsa şimdi nerede olurlardı bir düşünmek lazım. O yüzden, bırakın adam işini yapsın. Sadece arkanıza yaslanın ve izleyin...

2011 Turkcell Blog Ödülleri'nde Finaldeyiz

2011-12-12T15:20:00.001+02:00

Futbol Sandığı, 2011 Turkcell Blog Ödülleri yarışmasındaki ilk etabı başarıyla geride bıraktı.

Spor blogları kategorisinde halk oylaması sonucunda ilk 10 blog arasına girmeyi başardık. Bundan sonraki adımda, seçilen jüri üyeleri değerlendirecek. Bize buraya kadar destek veren herkese çok teşekkür ediyoruz.

Yarışmanın tüm kategorilerinde finale kalan blogların listelerini görüntülemek için buraya tıklayabilirsiniz. Hepimiz buraya kadar üzerimize düşeni yaptık. Bundan sonrası için, "Şimdi jüri düşünsün!" diyoruz :)

Real Madrid - Barcelona / El Clasico

2011-12-09T23:08:00.001+02:00

Beklenilen an geldi çattı. Dünyanın en iyi iki futbol takımı, son yıllardakinin aksine bir tarafın favoriliği söz konusu değilken oynayacak ve bu durum heyecanımızı bir kat daha arttırıyor. Ülkemizdeki saçma sapan futbol ortamı ve oynanan çok kötü maçlardan sonra, klişe tabirle "ilaç gibi" gelecek bu maç.

Dediğimiz gibi bu maçın favorisi yok. Hatta zorla bir favori yaratmak gerekirse Real Madrid'i bir adım öne koymak durumundayız. Zira 1 maçı eksik olmasına rağmen rakibinin 3 puan önünde. Aldıkları puandan ziyade oynadıkları oyun da fazlaca tatmin edici bu sene.

Barcelona ise iç sahada esip kavursa da dış sahada istediği ritmi yakalayamadı. Belki de en zor dış saha maçına çıkacaklar ama belki de bu zorluk, onların gerçek karakterini yansıtmaları için fırsat yaratabilir.

Karanka'nın açıklamalarına göre Real Madrid yine bir sistem değişikliği yaparak; geçen sene onlara Kral Kupası'nı kazandıran(Barcelona'yı geçmişlerdi) dizilişe dönecek. 4-3-3 ile sahada yer alacak Başkent ekibi.

Barcelona ise daha fazla orta saha oyuncusu ile sahada yer alacak son haberlere göre.

Biraz istatistiki bilgiler verelim. Real Madrid son 11 Barcelona maçında sadece 1 kere kazanabilmiş. 7 maçı Barcelona almış, 1 maç berabere bitmiş. Son 8 lig maçının da 6'sı kazanılmış Barcelona tarafından. Messi Barnebau'da oynadığı son 5 maçta 7 gol atmış. Barcelona 11 golle ilk 15 dakikada en çok gol atan takım. Real Madrid 10 golle son 15 dakikada en çok gol atan takım...

Muhtemel 11'ler ile veda edelim ve muhteşem geceyi bekleyelim...

23.00'da başlayacak maçı, NTV Spor'dan takip edebilirsiniz...

Unutulmaz İkililer / Kenny Dalglish - Ian Rush

2011-12-06T21:50:00.001+02:00

Uzunca bir süre ara vermiştim bu seriye. Ancak her zaman aklımın bir köşesindeydi ve Dalglish-Rush ikilisinden bahsetmeden geçmek içime sinmeyecekti.

Ada futbolunun bana göre en önemli ikilisini anlatmaya başlarken, onları bir araya getiren şeyin Liverpool sevgisi değil, kader olduğunu söylersem çok da hata etmiş sayılmam. Hoş, hayat boyunca yaşadığımız ya da karşımıza çıkan olayları kadere bağlamayı pek fazla tercih eden bir insan değilim ancak böyle mucizeleri de es geçmemek lazım. Ian Rush ve Kenny Dalglish'in ortak noktaları, başarıya mecbur oluşları dersek, fazla da yanılmış sayılmayız. Dalglish, Glasgow Rangers taraftarı bir gençken

şehrin diğer yakasındaki ezeli rakip ve hatta belki de ebedi düşman Celtic formasıyla kariyerine yön vermiş, Rush da Everton fanatiği bir genç olarak, ailesini pek de parlak olmayan ekonomik durumu nedeniyle, belki de en başta hiç istemeden Liverpool'a transfer olmuş ve kırmızıların efsanelerinden birisi olmuştu.

Bu efsane ikiliyi anlatmaya Kenny Dalglish'ten başlayalım. Dalglish'i 1977 yılında Liverpool'a taşıyan yetenek, onun yıllarca formasını giydiği ve Ada futbolunun en önemli fenomenlerinden birisi haline geldiği Celtic formasıyla kendisini göstermeye başlamıştı. Celtic'in uzunca süre satmamak için uğraştığı Kenny Dalglish, bir diğer Liverpool efsanesi Kevin Keegan'ın 500 bin pound karşılığında Hamburg'a gitmesinin ardından, İngiltere yolunu tutmuş ve 440 bin poundluk bedeliyle Ada'nın en pahalı transferlerinden birisine imza atmıştı. King, Liverpool'a Celtic formasıyla çıktığı 269 maçta 167 gol atmış futbolcu apoletiyle geliyordu. Bu transferin Liverpool tarihi için ne kadar önemli olduğu daha sonra ortaya çıkacaktı. Zira Liverpool, Kenny Dalglish'in kulüpte oyuncu ya da menajer olarak görev aldığı 17 yıllık dönemde sayısız başarı kazanacaktı.

1980 yılında, Kenny Dalglish Liverpool formasıyla harikalar yaratırken, takımın hücum hattına 19 yaşında bir Galli genç transfer ediliyordu. İlk yılında takıma bir türlü giremeyen, hatta kendi ifadesine göre soyunma odasında ağzından tek kelime bile çıkmayan Rush, daha sonra menajer Bob Paisley ile yaptığı konuşmanın ardından ceza sahası içinde daha bencil olması tavsiyesini aldıktan sonra bir anda kimlik değiştiriyordu. Bu uzun boylu bıyıklı genç, bir anda ceza sahasında ortalığı birbirine katar olmuştu. Her yerden, her şekilde ve iki ayağıyla da çok etkili vuruşlar yapıyor, inanılmaz gollere imza atıyordu. İlk dönemler Dalglish'le birbirinin alternatifi olarak oynatılan Rush, bir maçta mecburen Dalglish'le birlikte oynayınca ikili arasındaki uyum da ister istemez kendisini göstermeye başladı. Rush, o kadar benimsenmişti ki, Liverpool tribünleri, efsanevi grup The Smiths'in "Big mouth strikes again" isimli şarkısını Rush'ın burnuna gönderme yaparak "Big nose strikes again" şeklinde düzenlemişti.

En başarılı dönemlerini 1982-83 sezonunda yaşayan ikili, o sezon rakip fileleri toplamda 50 kez havalandırmayı başarıyordu. Artık Liverpool tribünlerinin efsanesi olan Keegan-Toshack ikilisinin pabucu dama atılmıştı. Kenny Dalglish ve Ian Rush'ın ortaklığı, yıllar sonra bile Ada futbolunun gördüğü en iyi ikili olarak lanse ediliyordu. Ian Rush, Liverpool forması giydiği maçlarda toplam 229 gole imza atarken, Kenny Dalglish de 118 kez topu filelere gönderiyordu. İkilinin kusursuz ortaklığı, birlikte oynadıkları dönemde Liverpool'a beş Premier Lig, bir Şampiyonlar Ligi, iki FA Cup ve dört adet de Lig Kupası kazandırdı.

Hüseyin Göçek'le Sıvama Sanatı

2011-12-04T16:27:00.001+02:00

Bugün yine bir hakem faciasına şahit olduk. Normalde hakem ne kadar kötü olursa olsun, bir takım yeterince iyi oynarsa rakibini hakeme rağmen de olsa yenebilir diye düşünen bir insanım. Mesela Galatasaray'ın birkaç hafta önce Gaziantepspor'a yenilirken hakemin hatalarına rağmen bu mağlubiyeti hak ettiğini yazmıştım. Ancak bugün çok başka bir şey yaşadık.

Antalyaspor'la Karabükspor arasında oynanan maçta, Hüseyin Göçek'in klasikleşmiş maçlarından birini izledik. Bir hakem maçın önüne nasıl geçebilir, sonuca nasıl tesir edebilir, hepsini Hüseyin Göçek'te gördük. Normalde oyunda Antalyaspor'un da

Karabükspor'un da üstünlüğü yoktu. Hatta Karabükspor, içinde bulunduğu durumun da etkisiyle kırılgan bir görüntü veriyordu. En ufak bir kıvılcım, maçı Karabükspor'a getirebilecekken, yine aynı ufaklıkta bir terslik de yenilgiyi kaçınılmaz kılacaktı. Hakemin sayesinde gayet devasa bir terslikle karşı karşıya kaldık.

Geçtiğimiz sezon, Sivasspor-Karabükspor maçında yine Karabükspor aleyhine yine ceza sahası dışında gerçekleşen harekete yine penaltı çalan Hüseyin Göçek, bugün de Antalyaspor'a çaldığı penaltıyla bu konudaki istikrarını sürdürdü. Danilo Nikolic'in Ali Zitouni'yi ceza sahasının dışında yere indirişi net fauldü. Ancak buna penaltı çalabilmek, ya ileri derecede göz bozukluğunu ya da katıksız art niyeti gerektirirdi. Üzerine bir de kırmızı kart, kelimenin tam anlamıyla tüy dikti. Nikolic orada son adam değildi ancak verdiği penaltıyla sıçan Hüseyin Göçek, kırmızı kartı göstererek sıvama işlemine girişti. Bugünkü maçtan sonra kimse "hakem de hata yapar" demesin. Bu hakikaten de hatanın ötesinde...

Not: Fotoğrafı Kırmızımavi.org'tan aldım. Emre'nin ellerine sağlık...

Euro 2012 Grupları'na Genel Bakış

2011-12-03T00:32:00.001+02:00

Bu turnuva oynansın diye sokak hayvanlarını canlı canlı katleden zihniyetin ....... diyoruz en başta ama nihayetinde futbol bloguyuz ve bugün bu hassasiyetleri taşısak bile turnuva geldiğinde maçları takip edeceğimizi biliyoruz... Maalesef. Henüz isyan edecek kadar olgunlaşamadık ve her şeyin çok çabuk unutturulduğu bir ülkede yaşamaya alıştık... Hem hayvanlar kendi rızalarıyla öldürülmüştür, bizim ülkede böyle bu işler...

Türkiye'nin playoff sonucu Hırvatistan'a elenerek gidemediği şampiyonaya katılacak 16 takımın yer aldığı gruplar belli oldu. B grubu "ölüm grubu" denen cinsten. A grubu ise izlenilecek gibi değil...

Genel değerlendirmeleri turnuva yaklaşınca ve kadrolar açıklanınca yaparız. Bu bir girizgah olsun...

A Grubu: Polonya, Yunanistan, Çek Cumhuriyeti, Rusya

Bu grupta ev sahibi Polonya ilk torbadan geldi. Diğer takımların ortak özelliği ise savunmalarıyla kendilerini var etmeleri. Öncelikle gol yememeyi düşünüyor bu grupta yer alan tüm takımlar. 2. torbanın en zayıf halkası Rusya'nın bu gruba gelmesi, güç dengelerinin birbirine yakın olmasını da sağladı. Ev sahibi Polonya en zayıf takım görüntüsünde elbette ama ev sahibi takımların turnuvalarda genelde ilerleyebildikleri aşikar. 2008 Avrupa Şampiyonası'nda gösterdiği performans(teknik direktör Hiddink ile) Rusya'yı bir adım öne çıkarıyor. Rusya ve Yunanistan favoriler...

B Grubu: Hollanda, Danimarka, Almanya, Portekiz

Abuk sabuk statülerden dolayı; Almanya, Portekiz ve Hollanda üçlüsünden en az birini belki de ikisini gruplardan sonra izleyemeyeceğiz. Ukrayna ve Polonya'nın ev sahibi olmaları onları niye 1. torbaya atıyor anlamak mümkün değil. Dünyanın en iyi 2. ve 3. milli takımları bu abukluk yüzünden aynı grupta yer alıyor. Sadece kadro kalitelerine ve oyun yapılarına bakacak olursak; Almanya ve Hollanda bu gruptan çıkar diyebiliriz ama bu turnuvalarda her zaman gördüğümüz ekstra performanslar ve sürprizler dolayısıyla bu iki takım da dışarda kalabilir. Oyunu komple oynayan iki takım(Almanya ve Hollanda), hücum yönü kuvvetli bir takım(Portekiz) ve savunma yönü kuvvetli bir takım(Danimarka) ile her maç her sonuca gebe... Umarım Almanya tökezlemez...

C Grubu: İspanya, İtalya, Hırvatistan, İrlanda

Grup dediğin böyle olur. Sürpriz de böyle gruplardan çıkar. Herkes hakettiği torbadan gelmiş, şeker gibi bir grup oluşmuş. İspanya böyle devam ederse liderliği bırakmaz gibi duruyor. Ben Hırvatistan'ın İtalya'yı saf dışı bırakabileceğini düşünüyorum. Ama yazının başında da dediğimiz gibi kadroları görmek, performansları incelemek gerekecektir sağlıklı yorumlar yapabilmek için. Benim sürpriz beklentimin kaynağı ise Trapattoni'nin İrlanda'sının kısır İtalya'yı kilitleyebileceğine olan inancım...

D Grubu: Ukrayna, İsveç, İngiltere, Fransa

Bu grupta saçma sapan statüye rağmen normal bir dağılımla oluşmuş gibi duruyor. İngiltere grubun favorisi konumunda. Diğer 3 takım için İsveç'in Ukrayna ve Fransa'nın bir adım gerisinde olduğunu söyleyebilirim. Fransa ve Ukrayna'yı eşitleyen durum ise Ukrayna'nın ev sahibi avantajını kullanabilecek olması...

Yeniden Başlasın / Karabükspor:3 Bursaspor:1

2011-11-28T22:07:00.001+02:00

Kardemir Karabükspor adına bir yeni başlangıç maçıydı. Bülent Korkmaz da bu maçı yeni bir başlangıç için fırsat olarak görmüş olacak ki, hiç alışık olmadığımız bir diziliş ve oyuncu seçimiyle çıkardı takımı sahaya. Bu değişikliklerin nasıl etki edeceği muammaydı ancak maç sonu gördük ki şimdilik olumlu bir sonuç alınmış.

Normalde 4-2-3-1 ya da 4-3-2-1 gibi bir dizilişle sahada görmeye alıştığımız takım, bugün 4-4-2'yle çıktı sahaya. Kalede Tomic'in yerine Orkun vardı. Her ne kadar maçı anlatan Lig TV spikerleri Tomic'te bir sakatlık olduğunu söylese de aslında 6 yabancı kuralı nedeniyle böyle bir seçim yapıldığını anlamak pek zor değildi. Orkun'un önündeki dörtlü savunma hattının sağında haftalardır oynamasına rağmen bir türlü Süper Lig seviyesinde top oynamayı başaramamış Erdem'in yerine Hamza Çakır, ortada uzun süren

sakatlığının ardından Armand Deumi, yanında Nikolic ve solda da Seric oynadı. Savunmanın önünde Hocine Ragued ve Erkan Taşkıran kullanıldı. Normalde sol açık ve sol bek olarak görmeye alıştığımız Erkan'dan bir merkez orta saha yaratmak Bülent Korkmaz'dan pek de beklemediğimiz, yaratıcı bir hamleydi. Erkan savunmadaki enerjisinin yanına top kullanma becerisini de ekleyince orta sahadan ileriye daha hızlı top taşıyan bir takım gördük.

Karabükspor'da bugün kanatlarda Mehmet Çakır ve Luton Shelton oynarken, ileri ikiliyi ise Mehmet Batdal ve Florin Cernat oluşturdu. Bu noktada ilk tercih Mehmet Batdal yerine İlhan Parlak olsa nasıl olurdu diyorduk ki, ikinci yarıda Mehmet Batdal'ın oynadığı özverili ve etkili futbol (her ne kadar halen daha yetersiz olsa da) bu tercihin makul olduğunu gösterdi. Cernat'ın ikinci forvet olarak kullanılması da gayet akıllıcaydı. Böylelikle rakip yarı alanda daha çok top tutmak mümkün olacaktı ancak işler biraz farklı gelişti.

Maç boyunca Bursaspor baskılı görünse de, aslında oyunu kontrol eden taraf Kardemir Karabükspor oldu. Bursapor ilk ciddi pozisyonunu Ibrahim Bangura'nın golünde buldu. Ki bu da yaklaşık 80 dakika boyunca Karabükspor'un ne kadar iyi savunma yaptığını göstergesi. Aslında sahadaki kadro çok savunmacı değildi ancak hepsi savaştı. Bu bakımdan, ilerleyen haftalarda belki de göremeyeceğimiz bir özveri izledik diyebiliriz. Bursaspor'dan bahsetmek gerekirse, maça ileride Tagoe tercihiyle başlamak, Ertuğrul Sağlam açısından riskli bir seçimdi. Aslında Tagoe fena bir oyuncu değil ve bugün her ne kadar etkisiz görünse de burada asıl sorun Sestak ve Batalla'nın üretken olamamasıydı diyebiliriz. Özellikle Batalla'nın bir türlü topa hakimiyet kuramaması, Karabükspor'un oyunu 35-40 metrede oynamasının bir sonucuydu. Takımın boyunu kısaltmak, bugün Bülent Korkmaz'ın yaptığı en olumlu hareketti aslında. Kolay bir şey değildi ancak kısa sürede bunu başardığını görüyoruz Karabükspor'un. Kaldı ki Ertuğrul Sağlam da ikinci yarıya başlarken Batalla'yı Turgay'la değiştirerek sahaya sürdü takımını.

Maçın son 15 dakikasına kadar, oyun benzer seyirde ilerledi. Karabükspor'un bulduğu ikinci gole rağmen Bursaspor beklenen reaksiyonu bir türlü gösteremedi. Bangura'nın şık kafa golü, Bursaspor için güzel bir dakikada geldi. Beraberlik için yeterli zamana sahiptiler. Aslında 1-2 pozisyon da buldular ancak gerek iyi savunma, gerekse de şans faktörü, Bursa'nın beraberlik golü yerine Karabükspor'un üçüncü golünün filelerle buluşmasını sağladı.

Bireysel performanslardan bahsedecek olursak, söze Luton Shelton'la başlamamız gerekecek. Geçtiğimiz hafta Karabükspor Futbol Şube Sorumlusu Abdullah Balaban'ın "Forvet diye aldık sol kanat çıktı" dediği Shelton, bugün sol kanatta oldukça etkili oldu. Sprinter özelliğini ilk kez kullanma fırsatı buldu. Türkiye'ye geldiği günden bu yana en etkili oyununu oynadı. Zaman zaman sol forvet olarak da oynayıp Bursa savunmasının dengesini bozdu. Attığı gol ve yaptırdığı penaltı, onun aslında neler verebileceğinin bir kanıtı gibiydi. Doğru kullanıldığı takdirde adından daha çok söz ettirecektir.

Sağ bekte görev yapan Hamza Çakır da Karabükspor adına iyi olan oyunculardan birisiydi. Karşısında ligin en üretken sol açığı Ozan İpek olmasına rağmen başarıyla mücadele etti. Ozan'a tehlike yaratma fırsatı tanımadı. Erdem'in sakarlıklarının ardından savunmaya ilaç oldu.

Hakem Özgür Yankaya, genel olarak iyi bir yönetim göstermesine rağmen maçın özellikle son yarım saatinde tüm takdir haklarını Bursaspor'dan yana kullandı. Ve hemen hemen her faule kart çıkardı. Tüm bunların üzerine maçın sonlarında Ömer Erdoğan'ın bariz elle oynamasını görmemesi ne yazık ki ilk baştaki iyi yönetimini gölgeledi.

Netice olarak, Karabükspor için çok önemli bir galibiyetti. Sahadaki azimle bunu hak ettiler. Bir şeylere yeniden başlamak için müthiş bir fırsat elde ettiler. Ki böyle bir başlangıcın da Bursaspor gibi önemli ve güçlü bir rakibe karşı alınan bir galibiyetle olması, her şeyi daha anlamlı kıldı.

Son söz Karabükspor taraftarına. Karabükspor, taraftar bakımından şanssız bir takım. Mavi Ateş dışında tezahurat yok. Rakibi baskı altına almak diye bir şey yok. Tüm tribünlerin inşaatı bitince ne olacak çok merak ediyorum. İyi bir taraftarla harika bir atmosfer yaratılabilir o statta ancak öyle olacak gibi de durmuyor. Sadece Mavi Ateş bağırıyor diyoruz. Onların amigosu da Beşiktaş taraftarı olsa gerek. Maçın ikinci yarısında Bursaspor ve Ankaragücü aleyhine saçma sapan tezahuratlar duyduk. Bursa ve Ankaragücü taraftarının 1993-94 sezonunda Karabükspor küme düşerken, tribünden Karabükspor'a verdiği destek, o dramatik Zeytinburnu maçında iki kulübün amigolarının Karabük'e kadar gelerek taraftarı coşturma çabaları aklıma geldikçe ve bugünkü görüntüleri de düşündükçe ben onlar adına utandım. Bursa ve Karabük taraftarı arasında sorun olmamalıdır. Zira bu iki kulübün mazisi izin vermez böyle bir şeye. Her iki tarafa mensup olup, durumdan haberi olmayan ayak takımına duyurulur.

Zoraki Kazanımlar / Atilla Aybars Garhan Üzerinden Bir Altyapı Eleştirisi

2011-11-28T14:43:00.001+02:00

Son üç haftadır, Ankaragücü formalı bir genç parıldıyor ligde. 20 yaşında ilk kez A takım kadrosunda yer alan, artık ilk on birde maçlara çıkan ve son üç maçta da rakip takımların ağlarını sarsmayı başaran bu genç futbolcunun adı Atilla Aybars Garhan...

Aslında bu yazıyı yazma sebebim, Atilla Aybars'ı anlatmak değil. Çünkü henüz anlatılacak bir şeyi yok.20 yaşında, iyi fizikli, kaleye sırtı dönük ve yüzü dönük oynayabilen, gol vuruşları iyi, gol sezgisi üst düzey, soğukkanlı ve duyduğu heyecanı size hissettiren bir çocuk Atilla Aybars. Haa, bir de 19 Yaş Altı Milli Takım forması giymiş ve Ankaragücü alt yapısının bir mahsulü. Onunla ilgili söylenebilecekler bundan ibaret. Fazlasına da gerek yok. Bu zamana kadar nice genç futbolcu, bir iki hafta iyi oynadılar diye bulutların üzerine çıkarılıp, balon gibi şişirildikten bir paçavra gibi sağa sola atılmadı mı? Daha olmadan, olmuş muamelesi gören bu gençlerden birisi olmasın Atilla Aybars. Ki zaten ülkemizde insanları kazanmak çok zorken, onları kaybetmek de bu denli kolay aslında.

Atilla Aybars Garhan özelinde anlatmak istediğim şey de aslında bu kazanımlarla ilgili. Ankaragücü'nün sezon başında yaşadıklarını çoğumuz az çok biliyoruz. Bir transfer yasakları vardı ve Gökçek ailesinin oyuncağı muamelesini gördükleri için koca kulüp bir mali darboğazın göbeğindeydi. Bu ekonomik krizin getirisi de transfer yasağı oldu ve eldeki oyuncular da alacaklarını tahsil edemedikleri için kulüpten bedelsiz ayrılma hakkı kazandılar. İnanılmaz bir kadro erozyonuna uğrayan ancak buna rağmen

elindeki kadro da fena olmayan Ankaragücü'nde en büyük eksik hücum hattındaydı. Sezon başında bu bölgeye devşirme oyuncularla yapılmaya çalışılan müdahale sonuç vermeyince A2 takımdan 20 yaşındaki Atilla Aybars Garhan kadroya dahil edildi ve yıldızını parlattı.

Şimdi sorulması gereken soru şu: Eğer her şey yolunda olsa ve kadroda çok değil, iki tane (hatta belki de bir tane) saf kan santrfor olsaydı 20 yaşına gelmiş Atilla Aybars bu şansı elde edebilecek miydi? Bugün Mario Götze 18-19 yaşındaki haliyle dünyanın devlerini peşinden koşturuyorsa kendisine güvenilmesinden ve doğru yönetilmesinden dolayı olmuştur. Ve aslında dünya standartlarına göre bakarsak, Atilla Aybars'ın A takımda yer bulması da oldukça gecikmiş bir hadisedir. Sorunun cevabını verelim. Eğer kadroda bir santrfor olsaydı Atilla Aybars bu sezon A2 maçlarına çıkacak ve belki de seneye 2. Lig (dikkat edin, Bank Asya 1. Lig bile değil) takımlarından birinde soluğu alacaktı. Yani sonuç şu: Ankaragücü, Atilla Aybars Garhan'ı zoraki kazandı. Mecbur kaldığı için kazandı. Ve belki Türk futbolu da aynı şekilde. Biz de bugün elimizde böyle bir golcü olduğunu bir tesadüf eseri öğrenmiş olduk. Umalım ki Atilla Aybars doğru yönetilsin ve gelişim çağı bitmemişken eksiklerini kapatıp ekstra özellikler edinsin.

Bu zoraki kazanım olayı Ankaragücü-Atilla Aybars ilişkisiyle sınırlı değil. Aynı takımdan bir Tonia Tisdell de aynı şekilde kazanılıyor. Hatta o kadar uzaklaşmayalım. Fenerbahçe'de bu sezonun en formda ismi olan Caner Erkin, eğer şike olayları patlamasa ve takımdan önemli oyuncular ayrılmasaydı veya Fenerbahçe sezon öncesinde öngördüğü transferleri gerçekleştirebilmiş olsaydı böyle bir çıkış yakalayıp milli takıma kadar yükselebilecek miydi?

Geçen sezona gidelim. Yıllardır yedek kulübesinde oturmaktan paslanmaya yüz tutmuş, ve hatta en son oynadığı dönemde yaptığı sakarlıklardan ötürü kimseye güven vermeyen Trabzonspor kalecisi Tolga Zengin, takımın genç ve çıkıştaki kalecisi Onur Kıvrak sakatlanmasaydı o kalede devleşip bugün Şampiyonlar Ligi'nde bile parladıktan sonra Real Madrid gibi bir kulüple anılabilecek miydi? Tolga'yı da bir tesadüf eseri kazanmadı mı Türk futbolu.

Sanırım en büyük sorunumuz bu. Tesadüflere kalmışız. Türk futbolundaki sistem öyle köhnemiş ve öyle başına buyruk bir halde bırakılmış ki, milli takımda bile direkt oynayabilecek yetenekleri ancak tesadüfen kazanabiliyoruz. Öte taraftan Almanya'ya baktığımızda, onların böyle oyuncuları bir sistem dahilinde ortaya çıkarıp kazandığını görüyoruz. Yukarıda Mario Götze örneğinde olduğu gibi, oyuncuyu tam zamanında piyasaya çıkarıp, bulutların üzerini göstermeden, kusursuz bir kariyer planlamasıyla Avrupa'daki futbol arenasına sürmeyi başarıyorlar. Geçen sezon zayıf denebilecek fiziğiyle tutunmaya çalışan Mario Götze'nin, bu sezon fizik olarak nasıl geliştiği ve fizik olarak gelişirken tekniğinden de nasıl bir şey kaybetmediğini Almanya ile oynadığımız milli maçta da acı bir şekilde deneyimledik. Henüz 20'sinde bile olmayan Götze, bizim dünya yıldızımız Arda Turan'ın ayağındaki topları omzu vurduğu gibi almadı mı? Götze'nin omuzları gelişirken Arda'nın göbeğinin ve gıdısının gelişmesinin getirisi değil miydi tüm bunlar?

Ve her şeyden de öte, bizde potansiyel olarak Götze'den daha yetenekli çocuklar yok mu? Elbette vardır. Önemli olan bu çocuklara zamanında şans vermek, kariyer planlarını doğru yapmak ve gelişimlerini sürekli izlemektir. Bunun için gerekiyorsa bu işi başarıyla yapanlardan profesyonel yardım alınmalı ve Türkiye'ye bir alt yapı sistemi kurulmalıdır.

Eğer bu sistem kurulmaz da mevcut düzende devam edersek (ki bu işi Abdullah Avcı da yapmazsa kimse yapmaz) 100 tane Atilla Aybars'tan belki bir tanesi tesadüfen kazanılır, geri kalan 99'u ise alt liglerde sürünmeye mahkum edilir.

Kırmızı Alarm / Galatasaray:2 Sivasspor:1

2011-11-26T21:45:00.001+02:00

Çok başka yerlerden çok çok başka yerlere giden bir maç izledik bugün. Galatasaray tam da stressiz, rahat bir maç kazanıyor diyecekken son 15-20 dakika yine aksiyondan aksiyona koştuk. Ve önümüzdeki iki maçta da enteresan aksiyonlar göreceğimizin müjdesini aldık.

Aslında yazıda Engin Baytar'ın, Galatasaray'a transfer olduğu gün yazdığım yazıyı bana nasıl yedirdiğini falan yazacaktım. Ancak bir bakmışım ki ben hiçbir şey yememişim. Sadece korktuğum şeyler gerçekleşmiş. Hoş, oynadığı futbol beni halen daha şaşırtıyor. Daha doğrusu bugün sahada yaptıklarının onun yetenek sınırları içinde olduğunu zaten biliyordum ama bu yetenekleri böylesine istikrarla sergileyebileceği aklımın ucundan geçmemişti. Engin Baytar, sadece ilk yarıda orta sahada 4-5 önemli top kaptı ve takımın orta sahadaki mücadele gücüne katkıda bulundu. Top ayağındayken de genelde olumlu kullandı ve son dakikada çok akıllıca bir gol attı. İkinci yarıda da bu iyi oyununu devam ettiriyordu ki, bir anda özüne döndü ve Sivas kalecisi Milan Borjan'ın burnuna kafayı yapıştırıverdi. Haliyle hakem de bu hareketi kırmızıyla cezalandırdı. Ben yine de bu zamana kadar dayanmasını bile olumlu buluyorum. Engin'in yaptığı büyük hata tabii. Ama iyi performansta gösterdiği istikrar, Engin'in geri plana düşmesini engelleyecektir. Şimdi minimum iki maç ceza alır. Gençlerbirliği ve Fenerbahçe'ye karşı oynayamaz ve Galatasaray, orta sahada bu eksikliği derin bir şekilde hisseder. İşte bir futbolcuda zekanın ne derece önemli olduğuna bir örnek. Sen takımın en yaratıcı oyuncusu ol ve bir anlığına aklının yerine duygularınla hareket ettiğin için Fenerbahçe maçını kaçır. Türkiye'de bunu kim yapar deseler, herkes Engin Baytar'ı da sayacağı oyuncuların içine dahil eder.

Hadi Engin'i anladık. Mizacı bu. Ve bunu bile bile aldı Galatasaray kendisini. Peki Johan Elmander'e ne oluyor? Engin'in kırmızıyı gördüğü pozisyonun ardından takım arkadaşına tepki gösteren Elmander, hemen sonrasında nasıl olur da kırmızı kart görür? Pozisyonu tekrar tekrar izlerseniz, Elmander'in sadece topa baktığını görürsünüz ancak bu kırmızıya engel olmamalı bana göre. Nitekim olmadı da... Rakibin aşil kemiğine basmanın cezası pek tabii kırmızı kart olmalı. Bu kadar dikkatsiz ve tedbirsiz olmak, hiçbir futbolcunun hakkı değil. İsminiz ister Engin Baytar olsun, ister Elmander... Bu kartı görmek hata oğlu hata...

Kart gören futbolculara söylenmesi gerekeni söyledik. Ancak bence onlardan bir adım daha önde olan, işin asıl suçlusu olan bir başka isim var. Bu isim tabii ki Fatih Terim... Fatih Terim eğer bugün oyuna zamanında müdahale edebilseydi bunların hiçbiri yaşanmayacaktı büyük ihtimalle. Galatasaray orta sahası 60. dakikadan itibaren düşmeye başladı. Ki normaldir: Sezon boyunca yanında Felipe Melo gibi baskın bir oyuncuyla oynamaya alışmış olan Selçuk, bu kez Engin'le oynuyordu ve savunmanın büyük yükü onun omuzlarındaydı. Engin her ne kadar özveriyle savunma yapsa ve faydalı olsa da yanında Melo gibi bir oyuncunun olmadığını bilmek bile Selçuk'u tedirgin etti. Ve kaçınılmaz olarak Selçuk-Engin ikilisi yoruldu. 65. dakikadan golün geldiği 70. dakikaya kadar muazzam bir Sivasspor baskısı izledik. Rıza Çalımbay, Anadolu'nun Ayhan Akman'ı diyebileceğimiz Mehmet Nas'ı ve sağ kanattan fuleli koşularla etkili ataklar geliştiren Milan Cerny'i oyuna sokarak, Grosicki'yi sola, Erman Kılıç'ı da ortaya aldı ve oyun üstünlüğünü eline geçirdi. Eğer Fatih Terim 65 olmadan oyuna müdahele edip orta sahaya direnç katabilseydi bu baskı büyük ihtimalle daha kolay bertaraf edilecek ve Galatasaray, sinirlerin gerilmesini sağlayan o golü ağlarında görmeyecekti. Bu noktada Fatih Terim'in oyunu doğru okumadığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Sonrası zaten malum. Şaşkınlık, panik, yorgunluk ve bozulan sinirlerle gelen iki haklı kırmızı kart...

Kırmızı kartlara kimse itiraz edemez. İkisi de doğru karar. Ancak Bülent Yıldırım'ın kartlardan sonraki özgüvensiz tavırları yine mideleri bulandırdı. Ayhan'ın kendisini bırakmasına ve ardından Riera lehine çaldığı fauller, gösterdiği kartların arkasında duramaması olarak yorumlanabilir. İki tane çok doğru karar vermişsin, arkasında dur işte.

Galatasaray'da Semih Kaya'dan bahsetmeden olmaz. İki hata yaptı maç boyunca. Teki gol oldu. Olsun, sorun değil. Yeter ki bu hatalarından gerekli çıkarımları yapsın. Bugün, topu oyuna ne kadar başarılı bir şekilde soktuğunu gördük. Gelişime açıklığı devam ediyor ve Semih de gelişim gösteriyor. Bu çok sevindirici. Umarım ki bozmaz bu çizgisini...

Bugün galibiyete rağmen ağır yara alan Galatasaray, zor bir periyoda giriyor. Haftaya Gençlerbirliği deplasmanı ve üç cezalı oyuncu (Ujfalusi, Engin ve Elmander), ardından Fenerbahçe maçı ve en iyi ihtimalle iki cezalı oyuncu (Engin ve Elmander) var. Fatih Terim kadro kurmakta zorlanacak. Üstelik Semih de kart sınırında devam ediyor. Haftaya kart görmesi halinde Fenerbahçe'ye karşı yok. Bakalım bu iki kritik maçta bizleri neler bekliyor...

Belgesel Tadında Irkçılık

2011-11-21T22:32:00.001+02:00

Dün oynanan Beşiktaş-Galatasaray maçı üzerine herhangi bir şey yazmamıştım. Oynanan, daha doğrusu oynanmayan futbol üzerine ne yazı yazmaya uğraşıp kendi kafamı şişirmeye, ne de o yazıyı okuyacak olan sizlerin vaktini almaya gerek görmemiştim. Zira maçtan ötede çok başka şeyler vardı. Çok daha önemli ve tatsız şeyler...

Kim haklıdır, hangi taraftan bakmalıdır, kim ne yapmıştır sorgulamadım. Sorgulasak ne fayda zaten? Bugün "Çarşı hatalıdır, gerisi temizdir" diyebiliyor muyuz? Ya da "Eboue abartıyor, taraftarı tahrik ediyor. Diğer takımlardaki oyuncular sütten çıkmış ak kaşık. Hiçbirinin böyle taraklarda bezi yok" dememiz mümkün mü? Cevap net bir şekilde "HAYIR" tabii ki. Ne yazık ki öyle bir futbol ortamı var ki. Aslında tüm dünyada aynı ancak bizim millet olarak her şeyi daha yoğun yaşama ve hatta dramatize etme gibi bir hastalığımız olduğu için bazı şeyler bize daha abartılı yansıyor. Yıkımını daha çok hissediyoruz.

Bu okuduğunuz yazıyı yazma amacım, BJK TV'de Burhan Akdağ isimli şahsın Eboue'yle ilgili ırkçı yorumlarıydı aslında ancak madem konuya girdik, dün akşamki olaylara da ucundan değineyim. Öncelikle bu olayda temiz bir taraf olmadığını net bir şekilde

belirtelim. Dünyanın her yerinde futbolcular taraftarın attığı yabancı cisimler kendilerine isabet ettiğinde yaygarayı koparır. Dün akşam da Emmanuel Eboue koparmıştır. Eğer o cisim başka bir statta bir Beşiktaşlı futbolcuya gelseydi o da aynı tepkiyi verecekti. Kimse kusura bakmasın ama bu durum böyle. O cisimleri atıyorsan, adamın olayı abartmasına şaşırmayacaksın. Şaşırıyorsan da senin saflığındandır.

Yine dünyanın her yerinde, bir futbolcu Eboue'nin yaptığı gibi bazı şeyleri abartır ve rakip takım taraftarını zor duruma düşürürse, o taraftar da çıldırır. Bu Kadıköy'de de olur, Dolmabahçe'de de Seyrantepe'de de... Ancak kimse bana sahadaki o koca viski şişesini açıklayamaz. Peki bu şişe İnönü Stadı'na mı mahsus? Bunu bir tek Çarşı mı atıyor? Hayır... Geçen sezonki Fenerbahçe maçında TT Arena'yı dolduran Galatasaray taraftarı da attı o şişeden. Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda yardımcı hakemin kafasını yarmamış mıydı aynı zihniyet? Yani birileri deplasman taraftarını yasaklıyor ama ev sahibi taraftar temiz mi? Çözüm mü yani deplasman taraftarını yasaklamak? Geçelim lütfen...

Gelelim yazının asıl konusuna... Bu gece Beşiktaş'ın resmi televizyon kanalı olan BJK TV'deki Manşet programında, Galatasaray'ın siyahi futbolcusu Emmanuel Eboue hakkında çok ağır bir itham kullanıldı. Programın yorumcularından Burhan Akdağ (ki kendisinin Müge Anlı'nın eski eşi olduğunu söylersek nasıl bir kafa yapısına sahip olduğu konusunda daha kolay bir fikre varabilirsiniz) Eboue için "National Geographic'te Eboue'den çok var" gibi bir cümle kurdu. Bu anı yukarıdaki videodan izleyebilirsiniz.

Burhan Akdağ isimli şahsın yaptığının tam karşılığı ırkçılıktır. Dün akşam Beşiktaş tribünlerinden yükselen seslere fazla takılmamıştım. Orada maymun diyen de olmuş. Ki diyen taraftarların da normal hayatlarında birer zenci düşmanı olduklarını sanmıyorum. Her ne kadar yaptıkları şey, uluslararası basında ırkçılık olarak algılansa da, taraftarın niyetinin farklı olduğunu düşünüyorum. Ancak Burhan Akdağ'ın söylediği kelimeleri bana kimse açıklayamaz. Beşiktaş'ın resmi yayın organından, rakip takım oyuncusuna, her şeyden öte bir insana maymun denmiştir. Bunun mutlaka bir yaptırımı olmalıdır. Beşiktaş, Eboue'den ve Galatasaray'dan bu olay yüzünden derhal özür dilemeli ve bu şahsı kapı önüne koymalıdır. Eğer bunlar yapılmıyorsa, bu suça Beşiktaş da kulüp olarak ortaktır. Galatasaray'ın da futbolcusuna sahip çıkması ve bu densize bir dava açması gerekmektedir. Dirayetli yönetim bunu gerektirir.

Türkiye'deki futbol ortamı, bu gibi şahıslar, böyle kokuşmuş zihniyetler sebebiyle bugünkü halini almış ve bir çöplüğe dönmüştür. Gün artık bu çöplüğü ortadan kaldırma vaktidir. Kimsenin midesi artık böyle şeyleri kaldırmıyor. Sağduyulu her insan, Beşiktaşlı olsun, Galatasaraylı olsun, şu olanlara aynı tepkiyi verir. Ki vermektedirler de... Bu çöplüğü bir an önce temizlemek ve özlediğimiz futbol ortamına kavuşmak için aramızda böyle şuursuzları barındırmamamız gerekmekte. Bakalım kulüpler ne gibi bir reaksiyon içinde bulunacaklar. Çok ciddi bir imtihanla karşı karşıyalar. Bakalım bu sınavı nasıl geçecekler...

Fenerbahçe:1 Eskişehirspor:0 / 1-0 Olsun Bizim Olsun!

2011-11-19T22:58:00.001+02:00

Fenerbahçeli oyuncular tamamenbaşlıktaki klişeyle oynadılar tüm maçı. Maçın başlarındatopa daha fazla yön veren takım Eskişehirspor olmasına rağmen,10. dakika itibariyle öne oynamaya başlayan Fenerbahçe 14.dakikada golü buldu. 19. dakikada da Nadarevic kırmızı kartıgörüp, takımını 10 kişi bırakınca maç Fenerbahçe'ninpaslaşması haline büründü...

Arada sırada kaleye gitmeyi deneyenFenerbahçe, ilk yarıda 1-2 pozisyonu harcadı. Bir tane %100'lükgol pozisyonu olabilecek atağı yardımcı hakemin yanlışbayrağıyla kesildi ama üretkenliğin yüksek olduğunu söylemekmümkün değildi... Dediğimiz gibi sadece pas yapıyordu takım...

Eskişehirspor da bekledi ve kazandığıtoplarla atak yapmaya çalıştılar ama onların da kayda değer birgirişimi olmadı ilk yarıda...

İkinci yarının başındaFenerbahçe'nin verilmeyen penaltısı, farklı gidebilecek maçında önüne geçmiş oldu. 2-0 olsaydı, çözülen Eskişehirspor ve1 fazla Fenerbahçe ile maç çok başka türlü bitebilirdi...

İkinci yarı da maçın son 5dakikasına kadar, ilk yarıdan farklı değildi. Böyle oyunlarda,fazla kişiyle ve önde olan takımın, pas yaparak oyunu tutmasıbeklenebilir ama Fenerbahçe, detayları uygulayamadığı içinbunun yansımaları çok da olumlu olmadı. Şöyle ki; oyunu genişalana yaymazsanız(kastım oyunu enlemesine geniş olarak oynamak,savunma ile forvetin arasını açmak değil) ve bu pas trafiğinibelli bir hızın üzerinde gerçekleştirmezseniz; rakibineksikliğinden yararlanamazsınız...

10 kişi ile 11 kişi oynamak arasında,1 ve 2. bölgelerde alan paylaşımı yapmak anlamında çok da büyükfark yoktur aslında. Tek forvete düşersiniz(ki bu isim MehmetYıldız'dı Eskişehirspor'da) geri kalan oyuncular, normal birdizilişle alan daraltmayı başarabilirler... Siz tempoyuarttırmazsanız, fazla oyuncuyla rakip yarı alanda ve ceza sahasıçevresinde yer almazsanız ve hatta ekstra oyuncuları oyunasokmazsanız(oyuna sokmak derken savunmadan bir oyuncuyu pas alış-verişine sokmayı kastediyorum)rakip sadece doğru kaymalarla, savunma stratejilerini yansıtabilir.Hem de hiç yorulmadan...

Fenerbahçe'nin bugünkü sorunu buyduve bu Eskişehirspor'un işine geldi. Maçın sonunda fizik olarakdiri kalmanın ödülünü de alabilirlerdi. Dede'nin uzaktan şutunuVolkan çıkardı ve Eskişehirspor, kırmızı karttan sonraoluşturduğu tüm stratejiyi doğru uygulasa da puan almayıbeceremedi...

Fenerbahçe, sanki hafta içinde AvrupaKupası maçı oynayacakmış gibi tedirgin ya da hafta içi birAvrupa Kupası maçı oynamış kadar temposuzdu... DünTrabzonspor'un puan kaybetmesi, yarın derbi maçının olması 1-0'ayatma fikrini geliştirebilmiş olabilir oyuncuların kafasında...Ama 2 puan da bırakılabilirdi bu küçük hesaplar yüzünden...

Son 4 haftada sadece 5 puan alabilenFenerbahçe için galibiyet önemliydi.

Emre'ye bir parantez açalım...Blogtivi programına katıldığımızda da bir Fenerbahçeli olaraksöylemekten çekinmemiştim, Emre'nin karakteri ile ilgilisıkıntılarımı... Bugün sahadaki tavrı gerçekten çokiticiydi... Bu tip oyuncular ne kadar yetenekli olsalar da bir bedelödemeliler. Hakemin ya da PFDK'nın cezalandırmasına gerek yok,Fenerbahçe kulüp olarak bir uyarı vermelidir kendisine.

Hiçbir rakibine sert bir faul yapmadı,kimseyle kafa kafaya, gırtlak gırtlağa gelmedi, evet! Emre bunlarıda yapabilen bir adam. Bana kalırsa Gökhan Gönülle yaşadığıtartışma da en hafifi. Olabilir bu tip şeyler. Zaten Emre,Gökhan'ın çok çalışmadığından yakınıyordu geçen seneninsonunda da. Ve Gökhan'ın kötü formu, onu sinirlendirmişolabilir. Bu takımın kaptanlarından biri olarak, fazlaca asabi bir biçimde olsa da Gökhan'a kızmasını çok yadırgamıyorum ama maç boyu“dır dır” konuşan, her an bir mevzu çıkarabilecekmiş gibigörünen, mimik ve hareketleriyle antipatiklik sınırlarınızorlayan ve kendi taraftarlarını bile görsel anlamda rahatsızeden bir adamın, ciddi şekilde, belki de son kez uyarılmasıgerek. Aykut Kocaman tarafından... Tek adres odur bu hususta...

Milli Takım Üzerinden Türkiye Güzellemesi

2011-11-12T15:38:00.001+02:00

Dünkü maçtan sonra futbola dairdeğil ama futbolun geldiği noktanın bize gösterdiklerine dair ikisatır yazmak istedim. Maç öncesi, maç sırası ve maç sonundayaşananlarla; Türkiye halkının aynası oluyor Milli Takım veçevresi... Çevresinden kastım spor yazarları, yorumcular,yöneticiler ve taraftar...

Ntv spor'un maç öncesi yaptığıyayınlarda, sürekli olarak, oyuncuların çok moralli olduklarınıve bir an önce bu maça çıkmak istediklerini duyduk. Aynıcümleleri, aynı tonlamalarla Almanya maçı öncesinde de kullananmuhabirler; Hırvatistan maçı için de kendilerini zorlamadılar.

Mesela Arda, Almanya maçını 2 aydırbekliyorum diyordu; Almanya maçında göremedik. Hayatımın enönemli maçı dedi Hırvatistan maçı için; dün de göremedikArda'yı. Arda'nın kişisel olarak kötü oyununu yermek haksızlıkolabilir. Takım çok kötü. Ama Arda'ya böyle hissettiren ve bukadar güvenli olmasını sağlayan gerçek nedir, merak ediyorum?Arda, mucizevi bir şekilde Avrupa Şampiyonası yarı final oynayantakımda olmaktan başka ne türlü bir başarı elde etmiştir ki bukadar bireyselleşebilmiştir?

Oyuncularımızın morali yerinde!Peki! Ama neden? Bizim Milli Takım'ın moralli olmasını sağlayanşey nedir? Kendi takımlarında üst düzey performans gösteriyorlardesem Burak ve Egemen hariç üst düzey bir form grafiği olanoyuncu yok. Olanlar da yedek zaten. Caner ve Gökhan Töre'yikastediyorum. E Milli Takım son maçlarında Almanya'ya ezilmiş,Azerbaycan'ı zar zor yenmiş. Zaten 1-2 haftaya iddianameaçıklanacak ve ülke karışacak. Arkadaş! Biri açıklasın buMilli Takım oyuncularının morali neden iyi? Sorsan deprem, şehitdiye ağlarlar bir de. Üstüne “ben çok milliyetçiyim”cümlesini övüne övüne kullanırlar... Ve aslan, kaplan ilanedilirler...

Tamam, bunlar oyuncular. Yani sahadakiişi bunlar yapacak ve kendilerine güvenmeleri önemli. Morallariyüksek olması da onları başarıya götürür. Peki! Tamam darasyonellekten oldukça uzak ve kendisini dev aynasında gören sporyazarları ne olacak? Ya iki adam yazı yazıyor işte demeyin. Dünstadta olan binler, o adamları okuyarak oraya gidiyorlar. Oyazılardan umut besliyorlar.

Futbolla ilgisi ortalamanın altındaolan bir adam, okuduklarına inanır. Bu okudukları da “Modric'in2008'den beri adını duymuyoruz, oysa Arda her gün üzerinekoyuyor” veya “Bizi sağ beklerimiz ve orta sahalarımız onlarınüzerinde” diyen adamlar oluyor. Onların ideal sağ bekleri Srnave Corluka. Dün oynayan Vida'yı da gördük. Bizim kör diyerekyolladığımı Schildenfield'in stoperliğini yaptığı takıma şutatamadık... Gökhan ve Sabri'yi de(Sabri'nin dünkü maçta iyiniyetle oynayan iki oyuncudan biri olduğunu ekleyerek) gördük...Orta sahalara hiç girmesek mi? Girmeyelim...

Bu atmosferle birlikte, biz aklı önplana çıkarıp şansımızın az olduğuna inananlar bile; birdakika ya yapabiliriz diyoruz. Biz zaten hep “bir dakika ya,yapabiliriz” diyoruz. Yaparız ya da yapamayız diyemiyorum.Almanya maçında bile... Kazakistan maçında bile...

Ne yapıyoruz? Geçiyoruz televizyonunkarşısına ya da gidiyoruz stada... Milliyetçi duygulardan tamamenarınmış ben bile istiyorum ki Türkiye kazansın... Çok istiyorumhem de... Maçtan 5 dakika öncesinde heyecanım artıyor... Neoluyor? Rakibin ulusal marşı çalındığı esnada stadta ıslıklaryükseliyor... Benim heyecanım da 5 dakika sürüyor işte.İstemiyorum o dakikadan sonra Türkiye'nin kazanmasını, Euro2012'ye gitmesini... Bu halk böyle güzel şeyleri haketmiyor henüzdiyorum kendi kendime... O isyanla vazgeçiyorum her şeyden... Yinede izliyorum işte maçı. Futbolsever ve blog yazarı olarak...

Kıyaslamalarda üste konunan GökhanGönül, altta kalan Corluka'dan çalımı yiyor ve maç öncesi hiçbahsetmediğimiz hatta önemsemediğimiz fakat Bayern Munihkadrosunda yer alan Olic'ten golü yiyoruz... Maçın teknik analiziyapıldı daha önce o yüzden oralara girmeyeceğim... 2 oluyor.Mandzukic atıyor. Hangi takım oynadığını kaç spor yazarıbiliyordur sizce? Son gol Corluka... Premier League oyuncusu. Öylesıradan bir takımda da değil. Tottenham'da... Sabri ve Gökhan'ınaşağısında olan Corluka var ya hani işte o...

Sonra başlanıyor takımla alayedilmeye. Volkan topu tuttuğunda alay edici alkışlamalar... Buprotesto biçimi elbette ki anlaşılır ama maçın bitimine 30dakika kala maçın bırakılması çok da anlaşılır değil. Maçdönmez belki ama rövanş maçına umut taşıyabilecek kadar sürevardır. Üstelik Volkan'ın bu stadta her maçta yediği küfürlerve aldığı tepkiler de biliniyor. Volkan'ın kişiliğini savunacakfalan değilim. Fenerbahçeliyim ama bunu yapamam. Yalnız o adamınyerine kendimi koyduğumda verdiği tepkileri anlayabiliyorum. 3-0mağlup takımın kalecisi olarak zaten moral – motaivasyonuyerlerde olan bir adamdan bahsediyoruz.

Bir de bu noktada riyakarlığımızında devreye girdiğini düşünüyorum. Mesut Özil, İspanya'dahakeme Türkçe küfür edince sevimli buluruz, Cantona kendisineküfür ettiği için seyirciye tekme tokat dalınca kahraman ilanederiz, Zidane Dünya Kupası finali olmasına rağmen işittiğiküfür yüzünden Materrazi'ye kafa atınca haklı buluruz; amaVolkan'ı profosyonel değil diye eleştirmekten geri kalmayız...

Bu durumu çok uzatmanın da alemi yok.Türk insanının ve Volkan'ın karakter tahlili her şeyi açıklar.Taraftar küfür eder, alay eder. Bizim oyuncumuz da duygularınayenik düşer ve tepki gösterir. Aslında bu kadar basit...

Başka meseleler var daha önemli olan.Dün Rıdvan Dilmen maçı yorumlarken, takımın duygularınıyitirdiğinden söz etmişti. Ben de maç öncesi yazdığım yazıda,bu eksikliğin kötü sonuçlar doğurduğundan söz etmiştim. Fakatbalık hafızalıyız hepimiz. Duygularımızla oynadığımız 2010Dünya Kupası elemelerinde grubun 3.sü olduğumuzu unutuyoruz.Kazakistan maçını zar zor yenmemizden bahsediyoruz ama daha önceMalta'yı ve Letonya'yı yenemediğimizi unutuyoruz... Çünkü bizde gücümüzü olduğundan fazla görmeye alışmışız...

20 yıllık geçmişi olan ülkeninmilli takımı FIFA sıralamasında en kötü yerinde şu an ve 12.Hep ilk 10'da yer almışlar... Ama biz onlardan çok daha iyiolduğumuzu ve mental nedenlerle elendiğimizi söylüyoruz... Hala!Bugün bile!

Hırvatistan milli marşınııslıklayanlar, Hırvatistan Milli Takımı'nı maç sonundaalkışlayanlarla aynı... Riyakarlık değil de nedir bu? Maçöncesinde takımı havaya çıkarnlar, bugün yerden yerevuruyorlar. Biri Gökhan, Srna'dan iyi diyorken; bugün gerçekleriyazıyorum diyerek Gökhan sağ bekler arasında ilk 10'a bilegiremez diyor. Srna girer de diyecektir 1 sene içinde... Arda hergün üstüne koyuyor diyenler, Milli Takım hiç aşama göstermedidiyorlar...

Sonuç olarak Euro 2012'de yokuz.Üzülüyor muyum? Hayır... Sadece kızdığım çok şey var...Paylaştım...

Hiddink mi? Gidiyor işte adam!

Kepazelik / Türkiye:0 Hırvatistan:3

2011-11-11T23:03:00.001+02:00

Nereden başlasam, nasıl anlatsam bilemiyorum. Tam anlamıyla yıkım etkisi yaratan bir gece yaşadık. Hırvatlar, bileklerinin hakkıyla 3-0 kazandı. Milli takımdaki hataları ve çarpıklıkları saymakla bitiremeyiz gerçi ama yine de bir deneyelim.

Maça başladığımız kadro, hemen hemen hepimizin tahmin ettiği gibiydi. Sabri üçlüde, Hamit sağ açıkta, Burak ise hücum hattının en ucunda başladı. Biz bu kadroyu tahmin ediyorduk ama kaçımız doğru tercih olduğuna inanıyordu? Sanırım ezici bir çoğunluk, bunun yanlış bir kadro seçimi olduğunda hemfikirdir. Hiç anlayamadığım ve yanlış bulduğum bir şey var. Ben her futbolcunun kendi yerinde oynamasından yanayım. Yani Sabri ile Hamit'i aynı takımda sahaya çıkarıp Hamit dururken orta sahada Sabri'yi oynatmayı bana kimse anlatamaz. Futbolumuzun önde gelen teknik adamları (Yazar burada Hiddink ve Fatih Terim'e

sesleniyor) şunu öğrenemedi gitti: Sabri asla bir orta saha oyuncusu olamaz. Sabri çok iyi bir çizgi oyuncusudur. Aynı şekilde Hamit de her ne kadar çizgide oynayabilse bile öncelikli olarak kendi mevkisi olan orta sahada oynamalıydı. Yani bugün Sabri'nin oynadığı yerde. Almanya maçında bu dizilişi makul görmeye çalışmıştık. O takımda önlü arkalı oynayan Lahm ve Podolski'yi ancak Gökhan-Sabri-Hamit üçlüsüyle durdurmak mümkündü ve bu kendi içinde tutarlı bir seçimdi ancak bugün böyle bir durum söz konusu olmadığı için çok yersiz bir hamle oldu.

Takım kuruluşundaki diğer büyük hata da Giray seçimiydi. Giray formda bir dönem geçiriyor olabilir. Ancak bu maçta oynayacak oyuncu değil. Giray'ı Kazakistan maçında oynatabilirsiniz. Hatta daha zor bir rakip olan Azerbaycan'a karşı, hatta ve hatta bu da benden olsun, Avusturya'ya karşı oynatabilirsiniz. Ancak takımın kaderini belirleyecek böyle stres yüklü bir maçta Giray'ı sahaya sürmek, sahaya bomba atmaktan farksız. Elinizde Bundesliga'nın en iddialı takımlarından Bayer Leverkusen'de düzenli olarak forma giyen, Şampiyonlar Ligi'nde oynayan bir Ömer Toprak var. Belki o da milli takım tecrübesine sahip değil ancak en azından uluslararası maç tecrübesi ve alt yapısı düşünüldüğünde Giray'dan daha öncelikli gelir. Özellikle rakibin Bundesliga 2'de oynayan, Türkiye'de yüzüne bakmadığımız Gordon Schildenfeld'le sahaya çıkma cesareti gösterdiğini düşünürsek, Bundesliga 1'de oynayan Ömer Toprak'a da rahatlıkla güvenilebileceği sonucuna varabiliriz.

Kurgudaki bir diğer yanlış da Burak'ın ileride çok yalnız kalması oldu. Zaman zaman onu ikileyecek, ona destek verecek bir oyuncuya ihtiyaç vardı. Hamit de Arda da bu rolü yapacak tipte oyuncular değil. Burak'a destek çıkacak oyuncu yoksa, Burak'ın destek çıkabileceği Umut Bulut tercih edilebilirdi. Umut en ileride, Burak da sağ tarafa yakın oynatılabilirdi. Böylelikle takımın ileride top tutması da mümkün kılınabilirdi. Hırvatların Burak Yılmaz'a başarıyla önlem aldıklarını rahatlıkla söyleyebiliriz.

Gelelim gollere. Üç golün de yan toptan gelmesi muhtemelen kimsenin gözünden kaçmamıştır. Bu konuda artık uzun uzadıya yazmak sıkıcı hale geldi. Yan top zaafımız var. Bu net. Milli takım seviyesindeki adamlara da milli takım teknik direktörünün yan toplarda nasıl savunma yapılacağını öğretmesini beklemek hayalcilik olur. Tüm ülkelerin geride bıraktığı bir sorun, halen daha bizim yakamızda. Yani kısaca, yıl olmuş 2011, biz halen yan toptan gol yiyoruz...

İlk golden hemen önce Modric sol çizgide topu alıp giderken Giray gereksiz yere geldi ve kendisini yere indirdi. Eh, ben adama balta dedikçe bana tepki gösterenler de neden böyle dediğimi görmüş oldu. Giray'ın bu maçta yaptıklarının çoğu Türkiye'de verilmiyor. Bu asla kayırılma falan değil. Bu, Türkiye'deki futbolun genel bir sorunu. Bu tür baltalıklara izin var. Hakemler müsaade ettikçe, sertlik eğiliminde olan oyuncular da böyle oynayacak tabii ki. Giray'ın faulünün ardından Corluka Gökhan Gönül'ü çok rahat geçti. Ortaya çıkardığı topu yine Giray ve Egemen ıskaladı. Volkan çok rahat alacağı topa müdahale edemedi ve Hakan Balta da kademeye giremediği için Olic golünü attı. Yani savunma olarak "total" bir gol yedik. Tüm savunma oyuncularımızın katkısı vardı bu golde. Hepsini yürekten tebrik ediyorum. Ayrıca bir yıldan uzun süredir doğru düzgün top oynama fırsatı bulamayan, çok ağır bir sakatlıktan çıkan Ivica Olic'e de dikkatinizi çekerim. Bizim iki ay sakat yatıp 15 kilo alan tosuncuklarımıza örnek olur umarım ki.

İkinci golde de bir türlü müdahale edilemeyen bir top ve kanatta Hakan Balta-Arda Turan ikilisinin uyuyakalmasının neticesinde arka tarafa yapılan ortada Mandzukic'e kafa vurduran savunma oyuncularımız, 30 cm yanından geçen topa hamle yapamayan Volkan'ın da katkısıyla topu ağlarımızda görmemize neden oldu. Yani yine "total" bir gol yemiş olduk. Son golü de benzer bir şekilde niteleyebiliriz. Duran top... Takip edilmeyen rakip oyuncu... Donakalan savunma ve kaleci... Golün özeti bu. Gerçi skor 2-0'ken her türlü gol yenirdi artık.

Gelelim maçın önüne geçen olaylara. İkinci yarının ortalarında Modric'in ceza sahasının dışından attığı şutu kurtaran Volkan, kendisini alkışla protesto eden taraftara dönüp karşılık verdi ve olayların pimi çekilmiş oldu. Ardından olanları gördük. Futbolcular (özellikle de Volkan) protesto edildi ve küfre maruz kaldı. Bunun açıklanabilir bir yanı yok. Ancak Volkan ve Emre'nin de taraftara ettiği küfürleri kimse bana açıklayamaz. Alkışla protesto, olabilecek en medeni protesto türüdür. Kaldı ki o dakikaya kadarki performansıyla Volkan da protestoyu hak etmiştir. Volkan'ın Fenerbahçeli olduğu için protesto edildiği görüşüne de itiraz edemem. O da büyük bir ihtimal ve Fenerbahçeli olduğu için protesto edilmesini de doğru bulmuyorum. Ancak maçtan önceki çekimlerde de gördük ki, tribünlerde Fenerbahçe formalı birçok taraftar vardı. Volkan'a Fenerli diye protestoda bulunanların, o Fener formalı taraftarları da rahatsız etmesi gerekmez mi? Bu şekilde bir olay görmedik tribünlerde. Ayrıca maçın sonlarına doğru dalga geçilen bir başka futbolcu da Sabri'ydi. Yoksa Sabri de mi Fenerbahçeli? Bir de şunu sormak lazım: Acaba Fenerli Gökhan Gönül'e neden tepki göstermiyor o taraftar?

Ayrıca Volkan'ın da sicilinin çok düzgün olduğunu kimse iddia edemez. Bir önceki milli maçta aynı taraftar kendisini tribüne çağırdığında onların yanına gitmeyip ortamı geren ve bugünlerin tohumlarını eken de kendisiydi. Kimse kusura bakmasın. Bir de bu konuda son olarak merak ettiğim bir şey var. Acaba Tolga Zengin'in bu takımda oynayabilmek için daha ne yapması gerekiyor? Bunu samimiyetle merak ediyorum.

Ancak öyle ya da böyle. Bu işin tadı kaçtı. İstanbul'da oynanan hemen her maçta aynı şeyi yaşayacağız. Bu sebepten dolayı maçların artık Anadolu'da oynanması daha doğru olur gibi görünüyor. Zamanında Bursa'da aldığımız Almanya ve Hollanda galibiyetleri de bunu destekliyor. Benim favorim Eskişehir. Orada güzel bir tribün ortamı var. Bando Es-Es'le, medeni taraftarıyla harika bir atmosfer yaratılabilir Eskişehir'de. Bu düşünülmeli.

Gelelim Hiddink'e... Guus Hiddink çok iyi bir kariyere sahip. Bunu kimsenin görmezden gelme gibi bir durumu söz konusu olamaz. Hiddink, bir markadır. Ancak Türkiye'de olmuyor işte bunu kabul edelim. Yukarıda üstünkörü de olsa bahsetmeye çalıştığım şeylerin ötesinde, takımı zihinsel olarak bu maça hazırlayamadığını gördük. Hiddink geldiği günden bu yana "akıl" diyor. Mental gelişimden dem vuruyor. İyi, güzel ancak motivasyon diye de bir gerçek var. Evet, tüm benliğinizi motivasyona adamamalıyız. Duygusallığa bel bağlamamalıyız ancak bunları da göz ardı etmemeliyiz. Motivasyon, konsantrasyonu da beraberinde getirir. Bu takım bu maça konsantre edilemediğini henüz 2. dakikada yediği golle yüzümüze çarptı. Burada sıkıntı tamamen Hiddink'te. Daha önce kendisini Kore'ye ya da Avustralya'ya nasıl uydurduysa, bir miktar buraya da uyduracaktı. Bazı kaçınılmaz gerçeklerimizi göz ardı etmeyecekti. Durum böyleyken böyle. İşte tam da bu sebepten dolayı artık Hiddink'in bu ülke futboluna yararlı olamayacağı çok nettir. Daha önce sistemdir, yeni yapılanmadır dedik durduk. Ancak artık bu takımın büyümeye ve kendisiyle birlikte büyüyecek bir hocaya ihtiyacı var.

Sinirleri bozan o kadar çok ayrıntı var ki, maçın sonlarında sırf rövanşa gitmemek için bilerek sarı kart gören ve takımını bir nevi "yarı yolda bırakan" Arda Turan'a bile bir şey deme zahmetine girmek istemiyorum. Neyse, onun da ne olduğunu görüyor herkes...

Son söz Ercan Taner ve Rıdvan Dilmen'e... Zaten eziyet olan bir maçı, anlatımlarıyla iyiden iyiye eziyete çevirdiler. Özellikle tek başına anlattığı maçlardan büyük keyif aldığım Ercan Taner'in, maç boyunca "ah, vah, yazık çocuklara da" demekten başka bir şey yapmayan Rıdvan Dilmen'e ayak uydurması hiç iyi olmadı.

Türkiye – Hırvatistan / Euro 2012 İçin!

2011-11-11T01:56:00.001+02:00

Türkiye Milli Takımı, yine bir playoff maçında daha karşımızda. Bu şaşırtıcı değil aslında.Katılabildiğimiz tüm büyük turnuvalara bu yollardan geçerekgittik. Kuralar çekildiğinde Almanya ile birincilik mücadelesiyapabileceğimizi savunanlar hatta burada oynadığımız Almanyamaçı öncesinde şansımızın hiç de az olmadığınısöyleyenler bile; o maç sonrasında Almanya'nın başka bir boyuttaolduğunu kabul ettiler ve grup ikinciliğine sevinir durumageldiler...

Evet, en gerçekçi hedef bu gurubuikinci olarak tamamlaktı. Milli Takım bunu başardı ama bu yoldagösterdiği performans hiç de iç açıcı değil. İkincilik adınaen önemli rakiplerimizi içerde oynadığımız maçlarda yenip,onlarla oynadığımız deplasman maçlarını kaybetmesek de;dışarda aldığımız Azerbaycan mağlubiyeti, içerde oynadığımızKazakistan maçını 90+'larda gelen bir golle yenmemiz ve yineiçerde oynadığımız Azerbaycan maçını tek farkla ve zar zorkazanabilmemiz bizleri Milli Takım konusunda umutsuz olmaya itti.

En basit değerlendirmeyle yaratıcılıkkonusunda çok kısır olduğumuzu ve gol yollarında çok etkisizkaldığımızı söyleyebiliriz. Bu anlamda takıma yardımcı olaniki isim var sadece. Arda ve Burak... Burak bu sezon özellikle çokyüksek bir form düzeyinde ve en güvendiğimiz isim. Arda'nın isehangi maçı nasıl oynayacağını bizi bırakın, kendisi bilekestiremiyordur muhtemelen... Bu iki oyuncuyu besleyen tek kaynak daSelçuk İnan maalesef ki. Geri kalan oyuncuların niyetlerindenşüphemiz yok elbette(Servet hariç) ama fazla kontrollü oynamak,bizim gibi duygularıyla hareket eden bir takım için kısırlaştırıcıbir faktör haline dönüşüyor ne yazık ki...

Servet hariç dedim. Bunun sebeplerivar tabii ki. Katılırsınız ya da katılmazsınız bilemem. SadeceAlmanya maçında yaptığı hataları kastederek söylemiyorum butespiti. Hatırlarsanız Rijkaard döneminde; teknik direktörlerinkendilerine olan yaklaşımının performanslarını etkilediğinisöylemişti. Kısacası, kendi adına çok da profosyonel olmadığınıilan etmişti. Ben, Servet'in Milli Takım'daki Euro 2012 Elemelerihikayesini, bu perspektiften değerlendirmek gerektiğinidüşünüyorum. Servet'in yapabildikleri ve yapamadıkları var.Yapabildikleri konusunda geriye gitmesi, sadece motivasyonunukaybettiği zamanlarda mümkün oluyor. Daum zamanında ve Rijkaardzamanında gördük bunları. Bence Hiddink de Servet'in, onun içinoynamayı istemediği teknik adamlardan biri... Bu yüzden elindengelebilecekleri de sahaya yansıtamadığı kanısındayım...

Biraz da Hırvatistan'a bakalım.Hırvatistan'da Lovren, Strinic, Petric ve Kranjcar kadroda değiller.Özellikle Lovren ve Kranjcar'ın kadroda bulunmaması onlar içinbüyük bir handikap. Aslında çok iyi bir 11 çıkarabilirler amaalternatif yaratma konusuna girince iş, bizim kadar derinlikli birkadroya sahip değiller. Hırvatistan'ı gözümüzde fazlabüyütmemizin nedeni de bu zaten. İlk 11'inde önemli isimlerin yeralması. Ama işte sakatlık, cezalar gibi durumlar söz konusuolduğunda sıkıntıya düşüyorlar.

Hırvatistan 10 maçta 22 puantoplayarak geldi buraya. Grubun en güçlü takımı Yunanistan'akarşı iki maçta 5 puan kaybettiler. Bir de Gürcistandeplasmanından mağlubiyetle döndüler. Burdan, zorluk derecesiyüksek maçlarda, istediklerini yapamadıkları sonucu çıkabilir.Hırvatistan için bunu söylemek doğru olabilir fakat başlarındakiteknik direktörle ve oyuncu kadrosuyla uzun süredir beraberoynadıklarını ve tecrübe edindiklerini belirtmek gerekir.

Güncel değerlendirme yaparsak da çokformda ve korku yaratacak bir oyuncuları da yok açıkçası. Evet,Eduardo, Modric, Rakitic, Mandzukic, Perisic gibi yıldızları vartakımın ama hiçbiri bu sene kendi standartlarını aşacak birperformans göstermediler henüz...

2008'in intikamı mevzularına girmeklişesine kapılmak istemiyorum. Bilic de zaten “Türkiye o maçtaahlaksızca bir şey yapmadı. Maçın sonuna kadar kovaladılar vebaşardılar. Karakterlerini yansıttılar. O yüzden intikamkelimesi yanlış olur. Bizim tek motivasyon kaynağımız Euro 2012Avrupa Şampiyonası.” diyerek bu saçmalığa bir son verdi.Furbolcuların rüyaları, açıklamaları ve hırsları ise sadecekendilerine zarar verir. Bizim buradan olumlu şeyler çıkarmayaçalışmamıza gerek yok. Onlar, olumsuzluklarıyla mücadeleetsinler eğer öyle hissediyorlarsa....

Almanya maçından önce bir konudansöz etmiştik. Bu durum bugünkü maç için de geçerli... Emre,Sabri, Servet, Hakan, Selçuk Şahin, Kazım, Arda, Burak ve Hamitsarı kart gördükleri takdirde rövanş maçını kaçıracaklar...Alternatifi olmayan isimler var bu listede. O yüzden dikkat etmektefayda var. Yalnız yukarıda bir yerde de söylediğimiz gibi dikkat,kontrol gibi profosyonelliğin gereği olarak içimize sindirmemizgereken kavramlar, bizim takım için bir takoz görevi görmekte...Umarım bugün böyle bir şey yaşanmaz...

Muhtemel 11'leri de yazarak yazımızısonlandıralım...

Yayın saat 21.05'te, Star TV'de...

GSCimbom Fanzin 46. Sayı Yazısı / "Süper" Mario Jardel

2011-11-09T18:06:00.000+02:00

Geçtiğimiz hafta, GSCimbom Fanzin'in 46. sayısı çıktı. Bu sayının en önemli özelliği, fanzinin son sayısı olması. Bundan sonra en azından uzunca bir süre yeni bir sayısı çıkmayacak GSCimbom Fanzin'in. Şartlar tekrar olgunlaşırsa tekrar çıkarılabilir, ancak hiç çıkmama ihtimali de var. Son sayı olması nedeniyle, her zamankinden daha anlamlı bir sayıyla karşı karşıyayız. Güzel konular işlenmiş ve okunmaya değer birçok yazı var. Fanzine göz atmak isteyenler, bu linkten son sayıya ulaşabilirler...

Ben, bu sayıya Galatasaray'ın unutulmaz golcülerinden "Süper" Mario Jardel'i yazdım. Jardel'in takıma katıldığı dönem, gösterdiği performans, yaşadığı sıkıntılar, ayrılık süreci ve sonrasıyla ilgili bir derleme yapmaya çalıştım. Umarım ki okunur bir şeyler ortaya çıkmıştır.

SADECE GOL ATAN ADAM – “SÜPER”MARIO JARDEL

UEFA Kupası kazanılmış, takımdainceden bir yaprak döküntüsü başlamıştı. Teknik direktör Fatih Terim’inardından ilk olarak, sadece bir yılın değil, komple 90’ların gol kralı HakanŞükür sarı kırmızı renklere veda edip soluğu İtalya’da almıştı.

Fatih Terim’in dört senedeoturttuğu sistem ve oyuncuların taktik disiplini kalıcı olabilir ve takımı birsüre daha idare edebilirdi belki ama Hakan Şükür’ün gidişiyle doğan boşluğu, vakitkaybetmeden doldurmak gerekiyordu. Dönemin Galatasaray yönetimi, bir

dünyayıldızı getirmenin peşindeydi. Bunda da son derece haklılardı. UEFA Kupasısadece iki ay önce kazanılmıştı ve camia, takımdan önemli isimlerin ayrılmış olmasınarağmen başarıda devamlılık bekliyordu. Başarıda devamlılığı sağlayacak o dünyayıldızı, taraftarın deyimiyle “Süper” Mario Jardel’di…

Portekiz’de müthiş işlerbaşarıyordu Jardel. Porto formasıyla golleri hiç zorlanmadan sıralıyor,insanüstü bir istatistik tutturup; menajerlik oyunlarının gözdesi Maxim Tsigalko’nungerçek hayattaki yansıması oluyordu bir bakıma. Brezilya’da Vasco da Gama veGremio formaları altında dikkat çektikten sonra, transfer olduğu Porto’da dörtsezonda 125 lig maçına çıkıp 130 gol atma başarısı gösteriyordu. Hatta BrezilyaMilli Takımı için de alternatifler arasına girmiş ve Seleçao’daki yerinialmıştı. Kariyerinde bir çıkış sürecinde olan ve birçok futbolcu için zirvedenebilecek rakamlara ulaşan Jardel’in Türkiye’ye transferi o dönemde bir rüyagibiydi. Genelde 30 yaş üstü eski yıldızları hayata döndürme merkezi gibi birişlevi olan Türkiye ligi, o dönemde henüz 27 yaşında olan müthiş birBrezilyalıya ev sahipliği yapacaktı. Galatasaray, o günlerde aldığı rivayetedilen bir sponsor desteği sayesinde Mario Jardel’in bonservisi için Porto’yatam 16 milyon dolar ödedi. Jardel’in alacağı ücretlerle birlikte transferintoplam maliyeti 20 milyon doların üzerindeydi.

Jardel’in, takıma katılır katılmazetkisini gösterdiğini söyleyebiliriz. Abartmak gibi olmasın ama daha üzerinideğiştirir değiştirmez Real Madrid filelerine bıraktığı iki golle Galatasaray’aUEFA Süper Kupa sevincini yaşatıyordu. Ancak ne var ki daha o günlerdebaşlamıştı eleştirilmeye. Ülkemiz basınının her şeyi çok bilen futbol ulemalarıJardel’in çok koşmadığını ve asla bir Hakan Şükür olamayacağını anlatıyorlardıbüyük bir bilgiçlikle… Zaten her geleni, gidenle kıyaslamak en önemli huylarımızdanbiri değil midir? Jardel’den bir Hakan Şükür olmasını beklemelerinden, adamıdaha önce hiç izlemedikleri besbelli ortada olan eleştirmenler, onun hemenhemen her maçta topu ağlarla buluşturmasına da saldıracak bir bahanebulmuşlardı elbet: “Gol atmaktan başka işe yaramıyor”

Bir forvet oyuncusu içinyapılabilecek en komik eleştiri Jardel’e yapılıyordu. Asli görevi gol atmakolan bir oyuncu, gol atmaktan başka işe yaramamakla eleştiriliyordu. İşinenteresanı, ondan ne beklendiği de net bir şekilde açıklanmıyordu. KaledeTaffarel gayet başarılıyken, savunmada Bülent-Popescu eski çizgilerindeyken,orta sahada Hagi takımı büyük bir ahenkle yönetmeye devam ediyorken Jardel depek tabii golünü atmaya bakacaktı.

Ligde ilk yarının sonlarınageldikçe, Jardel’in gösterdiği Tsigalko etkisi de kendisini iyiden iyiyehissettirir olmuştu. Normalde bir golcünün tüm sezonda atıp gol krallığınaulaşabileceği kadar golü, tek devrede atmıştı Süper Mario. Ancak eleştirilerinardı arkası kesilmiyordu. Bu eleştirilere Jardel’in özel hayatındakiçalkantılar da eklenince, Türkiye’den ayrılma fikri yerleşmeye başladıkafasına. Ligin ikinci yarısı biraz daha verimsiz geçiyordu. Ne var kiŞampiyonlar Ligi’nde goller devam ediyordu. Takım çeyrek finale yükselmişti veçeyrek final ilk maçında Ali Sami Yen’de Real Madrid’le oynayacaktı. Maçın ilkyarısı İspanyolların 2-0 üstünlüğüyle geçmiş ve umutlar yavaş yavaş solmayabaşlamıştı. Ancak Galatasaray dillere destan bir ikinci yarı oynuyordu. 90dakika bittiğinde kazanan taraf 3-2’lik skorla sarı kırmızılılar olurken, SüperMario da attığı golle galibiyetin mimarlarından biri haline geliyordu. Oysakimaçın devre arasında Mircea Lucescu ile tartışmış ve formasını çıkarıp ikinciyarıda oynamamaya bile karar vermişti ancak Hagi ve Bülent Korkmaz’ın daçabalarıyla bu kararından geri dönmüştü. Kim bilir, belki de Lucescu’nunsöyledikleri onu daha çok bileylemişti. Dile kolay, Jardel aynı sezoniçerisinde Real Madrid gibi bir takıma üç gol birden atmayı başarmıştı. TabiiJardel’in bu başarısıyla birlikte Galatasaray da Real Madrid’i aynı sezonda ikikez dize getiren takım olarak tarihe geçiyordu.

Ne olduysa ondan sonra oldu.Jardel’in huzuru iyiden iyiye kaçmıştı ve ayrılık isteğini daha somut birşekilde dillendiriyordu. Sezon sonu geldiğinde Portekiz kulüpleriyle ciddipazarlıklar yapılmaktaydı. Eski kulübü Porto ve Sporting Lizbon, Brezilyalınınen ciddi talipleriydi. Yeni sezonun başlamasına az bir zaman kala Sporting’e5,8 milyon dolar para ile birlikte Pavel Horvath, Mbo Mpenza ve Robert Speharkarşılığında gönderildi Jardel. Bu transferden şüphesiz ki en karlı çıkan tarafPortekiz kulübü Sporting’di. Bir önceki sezon Galatasaray formasıyla 43 maçta34 gol atan Mario Jardel, Sporting’deki ilk sezonunu 30 maçta 42 golletamamladı. 2001-02 sezonunun sonunda Portekiz’de yılın futbolcusu ödülünükazandı. Bu ödüle Lisandro Lopez’in dışında sahip olabilen tek yabancıfutbolcudur halen daha. 2001-02, aynı zamanda Jardel’in kariyerindeki sonverimli futbol dönemiydi.

Sporting’deki ikinci sezonundaJardel’in özel hayatı iyiden iyiye karışmaya başlamıştı. Sonun başlangıcı,2002-03 sezonuyla birlikte Jardel’in kariyerindeki etkisini gösteriyordu. Özelliklealkol problemi onu iyiden iyiye zorluyordu. Sezonun büyük bölümünü sakatgeçirdiği için istikrar sağlayamadı. Şubat 2003’te Portekiz vatandaşlığına hakkazandı ve hemen ardından Premier Lig kulübü Bolton Wanderers’e transfer oldu.Mario Jardel’in Bolton ve sonrasındaki kariyerine yokuş aşağı giden, frenipatlamış bir kamyon benzetmesi yapılabilir. Ancona, Newell’s Old Boys, Alaves,Goias, Beira-Mar, Anorthosis derken 2007 yılında yolu Avustralya’ya kadar düştüve Newcastle United Jets takımıyla sözleşme imzaladı. Avustralya’da da sürekliyedek kalan Jardel, sonrasında Brezilya’nın alt ligleri ve Avrupa’nın vasataltı takımlarında boy göstermeye devam etti. Bir ara Ankaragücü’yle sözleşmeimzalamak için Türkiye’ye gelse de bu transfer son anda gerçekleşmedi. SırasıylaCriciuma, Ferroviario, America, EC Flamengo ve Cherno More gibi takımlardaoynadıktan sonra bir gün haber bültenlerine bir pikap tepesinde Brezilya’nınamatör takımlarından Rio Negro’nun taraftarlarına tanıtılırken çekilmişgörüntüleri yansıdı. Alkol, uyuşturucu ve fazla kiloları nedeniyle heba olmuş,harcanmış bir yeteneğin görüntüleriydi bunlar belki de. İtfaiyeye ait pikapınkasasında taraftarı selamlarken gülümsüyordu belki ancak içinden geçenleri tahminetmek hiç de zor değildi.

Derken 2011 yazında bir transferhaberi daha aldık Jardel’den. Suudi Arabistan takımlarından Al Taawon’atransfer olduğu açıklanmıştı. Kariyerindeki 19. takım olmuştu. Derdi kendisiniispat etmek miydi yoksa para kazanmak mıydı bilinmez ama o da çok uzun sürmedive geçtiğimiz haftalarda futbolu bıraktığını açıkladı. Müthiş bir performans,harika istatistikler, Brezilya Milli Takımı ve Avrupa futbolunda parlayan biryıldızken bir anda serbest düşüşe geçen bir kariyerle birlikte ortadan bıçaklaikiye bölünmüş bir futbol hayatına sahip oldu Jardel. İyi günlerin geçtiğikısımda Galatasaray’ın da isminin olması sevindirici. Bundan sonraki hedefiantrenörlük yapmak. Bakalım bu hedefi ne ölçüde tutturabilecek. Futbolkariyerinin ilk yarısında gösterdiği etkiyi antrenörlük kariyerinde degöstermesi dileğiyle…

Kardemir Karabükspor'un Yeni Teknik Direktörü Bülent Korkmaz

2011-11-09T00:00:00.001+02:00

Karabükspor, Yücel İldiz'in istifasının ardından bugün teknik direktör Bülent Korkmaz'la prensip anlaşmasına varıldığını ve Perşembe günü 1,5 yıllık resmi sözleşmenin imzalanacağını duyurdu. Bu seçim, hem Karabükspor hem de Bülent Korkmaz için riskli ve ilginç bir seçim. İki taraf da bu seçim dolayısıyla çıkış yaşayabileceği gibi, uçurumdan aşağıya da yuvarlanabilir.

Bülent Korkmaz, Kayseri Erciyesspor dönemi haricinde başarısız bir teknik direktörlük kariyerine sahip (takımı ligde tutamamasına rağmen). Savunmayı sağlama almayı kendisine öncelik edinecektir. Ki ligde Karabükspor'un konumundaki takımlar için geçer akçedir bu yol. Orduspor şu anda bulunduğu sıradaysa, bunu savunmayı sağlam tutmaya borçludur mesela.

Sahada mücadele eden futbolcular izleyeceğimiz kesin. Ancak Karabükspor'un oynayacağı futbol, hiçbir zaman özellikle geçen sezonun ilk yarısına benzemeyecek. Gözlerimizi okşamayacak.

Riskli bir seçim yapıldığı aşikar. Ancak yukarıda da bahsettiğim gibi savaşan takım garantisi var. Bu durumdan da anlayacağımız gibi, Bülent Korkmaz'ın arası 10 numaralarla pek iyi değil. Galatasaray'da Lincoln'le yaşadığı sorunları hatırlayın. Ki o döneme kadar Lincoln gol ve asist sayılarında çift haneli rakamlara da ulaşmıştı yanılmıyorsam. Bu sebeple Cernat'la arasında nasıl bir ilişki olacağını merak ediyorum. Umarım ki ondan yararlanmayı başarır.

Kendi getireceği futbolculara gelince, o da muamma. Belli bir standardı yok. Kayseri Erciyes'te yıldızını parlattığı ve bir Anadolu takımı için biçilmiş kaftan olan (kesinlikle ötesi olmayan) Mustafa Sarp'ı Galatasaray'a getirmiş bir teknik direktörden bahsediyoruz. Yani iki olasılığa da kendimizi hazırlamamız lazım. Elinde bir Ersun Yanal ya da bir Tolunay Kafkas gibi bir futbolcu havuzu var mı bilmiyorum.

Hocayla ilgili en önemli ayrıntılardan birisi de başarıya mecbur oluşu. Kayseri Erciyes harici yaşadığı başarısızlığı tekrar etme lüksü yok. Karabükspor'da da aynı başarısızlığı yaşarsa kariyeri biter. Karabükspor yönetimi de ligde tutunabilmek için Korkmaz'a her türlü desteği vermek zorunda. Bu, iki taraf için de bir avantaj.

Karabükspor'un yeni hocasını kısaca böyle özetleyebiliriz. Umarım ki başarılı olur, kendi ihtiyacı olan çıkışı da yakalar ve kırmızı mavililerin efsaneleri arasına adını yazdırır.

İşte Play-Off Kadrosu

2011-11-04T15:26:00.000+02:00

Hırvatistan ile oynayacağımızAvrupa Şampiyonası Elemeleri Play-off maçları için A Millifutbol takımının aday kadrosu açıklandı bu sabah itibariyle.Caner yükselen formuyla kadroda. Bursaspor'dan Ozan İpek de kadroyatekrar çağırılanlardan. Selçuk Şahin var kadroda. Tepkiçekecektir. Defansif orta saha kontenjanı için 3 isim var zatenşu aşamada. Aurelio dışarda kalmış, Mehmet Topal ve SelçukŞahin seçilmiş. Halil Altıntop da formuyla milli takımayükselmeyi başarmış...

Formuna rağmen bu kadroya seçilmeyenisimler de var. Mehmet Topuz ve Serdar Aziz akla gelen ilk isimler...Artık kadroyu yazalım...

Kaleciler:

Volkan Demirel, Tolga Zengin, SinanBolat

Defans:

Sabri Sarıoğlu, Gökhan Gönül,Servet Çetin, Ömer Toprak, Giray Kaçar, Egemen Korkmaz, İsmailKöybaşı, Hakan Balta

Orta Saha:

Hamit Altıntop, Gökhan Töre, EmreBelözoğlu, Selçuk İnan, Selçuk Şahin, Mehmet Topal, CanerErkin, Arda Turan, Ozan İpek

Forvet:

Kazım Kazım, Burak Yılmaz, HalilAltıntop, Umut Bulut

Defansın ortasına, Egemen'in yanınkoyacağımız adam konusunda sıkıntılara düşebiliriz. En önemliaday Servet ama Servet'in teknik direktörü sevmediği zamanoynamadığı itirafını yapmış olduğunu hatırlıyoruz. BenceHiddink'ten de pek haz etmiyor kendisi. Sağ bekte de son maçlardakiperformansı ve Arena'ya alışkanlığından ötürü Sabriseçilecektir diye tahmin ediyorum ilk maç için...

İlk maçta gol yememek isteyecektirmilli takım. Bu yüzde kalabalık ve kontrollü bir orta saha ileçıkabiliriz. Caner'in formuna rağmen oynayabileceğini sanmıyorum.Sol açık Arda'nın egemenliğinde gibi şu aralar. Hamit, Selçukİnan, Selçuk Şahin, Emre, Arda gibi bir 5'li görebileceğimizidüşünüyorum...

Forvette ise tek isimle oynuyoruzsürekli. Tartışmasız o mevkiinin tek sahibi Burak... Gerisi onunalternatifi olabilir sadece.

Kısacası muhtemel 11:

Volkan – Sabri, Servet, Egemen, Hakan– Selçuk İ., Selçuk Ş., Emre – Hamit, Arda – Burak

Benim şu aday kadrodan yapabileceğimyani dışarıdakileri bir kenara atarsak; gönlümden geçen 11 ise:

Volkan – Gökhan, Ömer, Egemen,Hakan – Hamit, Selçuk İ., Emre, Caner – Arda – Burak

Sen İnsansan Bizdekiler Ne? Vol.7 / Mario Gomez

2011-11-03T11:38:00.001+02:00

Mario Gomez, dün hat-trick'in ardından, bu seriye kapıyı bacayı kırarak girme durumuna geldi bile. Aslında uzun süredir doğa üstü futbol gerçeklerinin arasına onu katmayı düşünüyordum ancak elim değmiyordu bir türlü. Nihayet, doğru zamanın tam olarak geldiğine de ikna olduktan sonra bu yazıyı yazıyorum.

"Bugüne kadar doğru zaman değil miydi" derseniz, itiraz edemem. Adamın sezon başından bu yana Bayern Münih forması altında 10 Bundesliga maçında 12 golü, 4 Şampiyonlar Ligi grup maçında 5 golü, 2 ön eleme maçında 1 golü ve 1 kupa maçında 1

golü olmak üzere toplam 18 resmi maçta 19 golü var. Üstelik milli takımla attıkları da cabası.

Bizde bir golcü 28-30 maç oynadığı bir sezonun sonunda 11-12 gole ulaştığında gözlerimiz fal taşı gibi açılır ve adamı ligin yıldızı ilan ederiz. Mario Gomez ise sezonun yarısı gelmeden 19 gole ulaştı bile. Adamı durdurmak mümkün değil. O koca cüssesine rağmen milli maçta Servet Çetin'in belini nasıl kırdığını hepimiz gördük. Bir de adamı Almanya'da ağır diye eleştiriyorlar. Gerisini siz düşünün.

Gomez'in bu üstün formu, takımın da durumunu etkilemiş durumda. Şüphesiz, bu durumda Jupp Heynckes'in de payı çok büyük.

Olmalı mı Olmamalı mı? / Nuri Şahin Meselesi Üzerine Bir Papatya Falı

2011-11-01T15:20:00.000+02:00

Hırvatistan ile oynanacak olan 2012 Avrupa Şampiyonası Play-off karşılaşmaları yaklaştıkça tartışmaları da büyüyor. Biz zaten spekülasyonu seven, doğmamış çocuğa don biçmeye sevdalı bir milletken; bir de karşımıza Akdenizli olmalarından ötürü, olayları bize benzer bir tezcanlılıkla karşılayan İspanyolları almamız gerçekten ilginç oldu.

Konu Nuri Şahin. Spekülasyonlar yoğun. Tarih yaklaştıkça ve aksiyon alındıkça bu yoğunluk artacak, kim bilir belki de karşılıklı atışmaya kadar sürecek. Şimdilik sakin olan taraf biziz. Çünkü en zor durumda olan ve bir planı olmayan da biziz. İlerleyen zaman diliminde neler olacak hakikaten merak uyandırıyor ancak ne olacaksa üç tarafa da (milli takım, Nuri ve Real Madrid) zarar vermeyecek şekilde olsun demekten başka yapacak bir şey yok.

Nuri'nin durumunu biraz ayrıntılandırmakta fayda var. Nuri en son 17 Nisan'da Freiburg'a karşı Borussia Dortmund forması giymiş. O maçta dizinden sakatlanarak oyundan alınmış ve o gün bu gündür yok. Tabii bugüne kadar oynamamasının sebebi Freiburg

maçında yaşadığı sakatlık değil. Daha sonra Real Madrid'le birlikte Los Angeles'ta kamp yaparken bu kez diğer dizinden aynı sakatlığı geçiriyor ve dönüş süreci uzuyor. Hatta Çin kampı esnasında da sakatlık nüksediyor. O gün bugündür de Real Madrid teknik yönetimi ve sağlık ekibi, Nuri'nin iyileşme sürecini oldukça hassas bir şekilde takip ediyorlar ve sahalara dönme konusunda kesinlikle acele etmemesi için uğraşıyorlar.

Bugün itibariyle geldiğimiz nokta ise şu şekilde:

1- Nuri'nin herhangi bir sakatlığı yok. Real Madrid'de takımla birlikte idmanlara çıkıyor. Yarın Lyon'la oynanacak Şampiyonlar Ligi maçı için takımla birlikte Fransa'ya gidecek ve hafta sonu Osasuna'ya karşı oynanacak maç için kadroya alınması bekleniyor.

2- Türkiye A Milli Futbol Takımı'nın önümüzdeki günlerde Hırvatistan'a karşı oynayacağı play-off maçları öncesi orta sahada Nuri Şahin gibi bir futbolcuya ihtiyacı var. Teknik direktör Guus Hiddink, Nuri'den kesinlikle faydalanma niyetinde.

3- Real Madrid kulübünden yapılan çeşitli açıklamalara göre, İspanyol kulübü Nuri'nin milli maçta oynatılmasına kesinlikle karşı.

4- Nuri Şahin geçtiğimiz hafta Real Madrid'in, Castilla ile oynadığı hazırlık maçında görev aldı ve oldukça da beğenildi.

Real Madrid'den yapılan en önemli iki açıklama ise teknik direktör Jose Mourinho ve kulüp doktoru Carlos Diez'den geldi.

Carlos Diez'in yorumuna göre, Nuri'nin bu maçta oynatılması kelimenin tam anlamıyla "acelecilik" olur. Diez, Nuri'nin henüz hazırlık kampında bulunan bir futbolcunun seviyesinde olduğunu söylüyor. Ki bu da yanlış sayılmaz. Toplamda 20'ye yakın resmi maça çıkan oyuncuyla hiç oynamamış, hatta sakatlıktan dolayı idman dahi yapamamış bir futbolcu arasında muhakkak bir fark var. Nuri de şu anda haliyle diğer arkadaşlarının fiziksel durumuna ulaşmak için uğraşıyor. Ki bunu başarması için de nereden baksak 4-5 tane 90 dakikayı sorunsuz atlatması gerekli.

Jose Mourinho'nun açıklamaları da en az Diez'inkiler kadar net. Mourinho için en önemli nokta, Nuri'nin fiziksel ve zihinsel olarak yeterince güçlenmesi için zamana ihtiyacı olduğu. Portekizli teknik adam, Nuri'ye çok önem veriyor. Ona farklı bir gözle baktığı kesin. Ki bunu aslında açıkça da söylemiş. Mourinho'nun sözlerindeki en can alıcı nokta ise şu:

"Eğer birden 90 dakika oynarsa bu bir risk olur. Ancak normalde milli takımlar oyuncuları riske atma konusunu fazla umursamıyor. Bu gibi sorunlara sadece kulüpler çözüm buluyor."

Burada söylenenler gayet doğru. Milli takım için oyuncuların yaşadıkları sakatlıklar, sadece maç takvimlerine denk geliyorsa önemlidir. Daha önce Arda Turan'ın ve Gökhan Gönül'ün milli takımda yaşadıkları sakatlıklar ve sakatlıklarının tam geçmemesine rağmen tekrar milli takıma çağırılmalarında, Jose Mourinho'nun demek istediği şeyi gayet net bir şekilde tecrübe etmiştik aslında. Şimdi hemen hemen aynı durumla Real Madrid ve Nuri Şahin karşı karşıya. Belki de en zor durumda olan taraf ise Nuri Şahin. Milli takıma katılma konusunda istekli davransa, ona yatırım yapan ve sabırla yaklaşan Real Madrid karşısında zor duruma düşecek. İsteksiz davranıp tam olarak hazır hale gelmeyi beklese, milli takım kariyerine bir tırpan vuracak. Şu durumda Nuri'nin kimseye yaranamama gibi bir riski omuzladığını ve bunun da onu kafa olarak yorduğunu görmek pek zor değil.

Peki Nuri Şahin'in Hırvatistan'a karşı oynadığını varsayalım. Yeterli performansı gösteremezse ve Hırvatistan'a elenirsek ne olacak? Bu kez "6 aydır oynamayan adam milli takıma mı alınır?" denmeyecek mi? Aynı durum Nuri'nin kadroya dahil edilmemesi halinde de geçerli tabii. Nuri kadroya alınmasa ve Hırvatistan'a elensek bu kez "Nuri gibi adamın var, böyle ihtiyacın olduğu maçta kadroya almıyorsun. Bugün değil de ne zaman?" şeklinde eleştiriler olmayacak mı?

Her haliyle zor bir durum. Karar mercilerinin ince eleyip sık dokuması gerek. Benim şahsi fikrim, Nuri'nin kadroya dahil edilmesi ve kampa da Real Madrid teknik kadrosunun vereceği çalışma programı tavsiyesiyle birlikte katılması yönünde. Ancak Nuri'nin Hırvatistan'a karşı ilk 11'de sahaya sürülmesine karşıyım. Çok ihtiyaç duyulursa oyuna alınmalı ancak o mücadelenin içine sorgusuz sualsiz atılmamalı. Bu konuda fikir belirtmek isteyen olursa, merakla ve zevkle öğrenmek isteriz...

Ballon d'Or 2011 Adayları Açıklandı

2011-11-01T10:44:00.003+02:00

FIFA ve France Footlball tarafından verilecek olan Ballon d'Or 2011 ödülü için adayları açıklandı. Geçen sene Lionel Messi kazanmıştı. Bakalım bu sene aynı başarıyı tekrar edebilecek mi. Listedeki isimler tabii ki sürpriz değil. İspanya, Real Madrid ve Barcelona, doğal olarak çoğunluğu ele geçirmiş durumda. Eric Abidal, büyük azmi ve insanüstü geri dönüşüyle adaylar arasında. Mesut Özil de Ballon d'Or adayı olarak dikkat çekiyor. Kendisinin favorisi Iker Casillas gerçi. Aşağıda bulacağınız listeye, 5 Aralık'ta üç yeni isim daha dahil edilecek:

Éric Abidal (Fransa), Sergio Agüero (Arjantin), Karim Benzema (Fransa), Iker Casillas (İspanya), Cristiano Ronaldo (Portekiz), Dani Alves (Brezilya), Samuel Eto’o (Cameroon), Cesc Fàbregas (İspanya), Diego Forlán (Uruguay), Andrés Iniesta (İspanya), Lionel Messi (Arjantin), Thomas Müller (Almanya), Nani (Portekiz), Neymar (Brezilya), Mesut Özil (Almanya), Gerard Piqué (İspanya), Wayne Rooney (İngiltere), Bastian Schweinsteiger (Almanya), Wesley Sneijder (Hollanda), Luis Suárez (Uruguay), David Villa (İspanya), Xabi Alonso (İspanya), Xavi (İspanya).

Teknik direktör adayları da şu şekilde:

Vicente Del Bosque (İspanya/İspanya Milli Takımı), Alex Ferguson (İskoçya/Manchester United FC), Rudi Garcia (Fransa/Lille OSC), Pep Guardiola (İspanya/FC Barcelona), Jürgen Klopp (Almanya/Borussia Dortmund), Joachim Löw (Almanya/Almanya Milli Takımı), José Mourinho (Portekiz/Real Madrid C.F.), Óscar Tabárez (Uruguay/Uruguay Milli Takımı), André Villas-Boas (Portekiz/FC Porto, Chelsea FC), Arsène Wenger (Fransa/Arsenal FC).

Başrolde Hakem / Fenerbahçe:1 Karabükspor:0

2011-10-31T22:50:00.000+02:00

Bu hafta futbolseverler olarak kısmetimiz hakemlerden yana açılmış anlaşılan. Ya da hakemlerimiz Bünyamin Gezer'in TRT'den aldığı parayı duyduktan sonra şuurunu kaybetmiş ve bir an önce hızlı yoldan şöhret peşinde koşuyor. Bugün, ne yazık ki yine hakemin gölgesinde bir maç izledik.

Maç hızlı başladı. Fenerbahçe de Karabükspor da maçın hemen başında net pozisyonlar buldu. Derken henüz 6. dakikada o anı yaşadık. Alex, Nikolic'le girdiği ikili mücadelenin ardından kırmızı kartla oyun dışında kaldı. Pozisyonu maç esnasında izlerken kartı haklı görmüş, bunu da Twitter'da belirtmiştim. Alex'in bir dirseği var muhakkak. Ancak topu koruma niyetiyle dirseğini

kullanmış Alex. Rakibe vurmamış. Sadece onun yaklaşmasını engellemek üzere pozisyon almış. Maçtan sonra bir kez daha izleyince fikrimi bu şekilde değiştirdim. Kırmızının ağır olduğunu düşünüyorum.

Bu kırmızı kart, Karabükspor'a yarar diye düşünürken, tam tersini gördük ve Fenerbahçe inanılmaz bir futbol oynadı ilk yarı boyunca. Müthiş bir pas organizasyonuyla, Alex'in yokluğunu hissettirmeden oynadılar. İki hafta önce, Mersin İdmanyurdu Teknik Direktörü Nurullah Sağlam, Fenerbahçe'nin acıdan beslendiğini söylerken çok doğru bir noktaya parmak basmış. Alex'in gördüğü haksız karttan sonra motivasyonu artan Fenerbahçeli futbolcular, hakikaten bu sezon hiç olmadığı kadar hırslı oynadılar.

Fenerbahçe ne kadar iyiyse, Karabükspor da o kadar kötüydü. Özellikle ilk yarıda iki pası arka arkaya yapamadılar. Aslında takım geçen seneki takım. Önemli parçalardan bir tek Emenike yok. Ancak oynanmaya çalışılan futbol çok farklı. Yücel İldiz'in takımı, geçen seneki pas futboluna zerre yaklaşabilmiş değil. Sahada birbirinden ürkek, ne yaptığını bilmeyen bir oyuncu sürüsü var. Takımda ne eksik diyecek olursak, birçok mevkiye transfer gerek diyebiliriz. Ancak bence sorun biraz daha yukarılarda saklı. Bana kalırsa artık Karabükspor'da bazı isimlerin tartışılmaya açılması lazım. Dokunulmaz konumdaki bazı profesyoneller, artık şapkalarını önlerine koymalı ve takımı nerelere sürüklediklerini düşünmeli. Her maçtan sonra topu futbolculara atmak kolay, kolay olduğu kadar da boş. Fenerbahçe'yi 10 kişi yakalamışsan, hele de Alex kırmızı kart görmüşse, bunu değerlendireceksin. Oyunu satranç oynar gibi oynayacaksın. Müdahale edeceksin. Takım oynasın diye beklemeyeceksin. Neyse, bu konu uzar, yaz yaz bitmez...

İkinci yarıda topu ağırlıklı olarak oynayan takım nihayet Karabükspor oldu. Bunda Bilal'in oyuna dahil olması da etiliydi. Tabii asıl etkili olan ayrıntı da birkaç gün önce zorlu bir derbiden çıkmış olan Fenerbahçe'ni yorgunluğu oldu. Karabükspor topla oynadı oynamasına ama oyun Fenerbahçe'nin istediği seyirde ilerledi. Karabükspor'un bulduğu birkaç cılız şut şansında da Volkan gole izin vermedi. İkinci yarıda Bienvenu çıktıktan Fenerbahçe 9 kişi kaldı. Semih Şentürk, hiçbir şekilde sahada yoktu. Hatta rahatlıkla söyleyebiliriz ki, sahadaki en etkisiz oyuncuydu Semih. Tabii Semih'in etkisiz olduğu kadar Caner'in de takımı sürüklediğini söylemek lazım. Caner Erkin, müthiş bir dönem geçiriyor. Ve işin acı yanı, Caner mecburen kazanıldı. Eğer şike mevzuları çıkmasa Caner muhtemelen yedek kulübesinde Selçuk'la birlikte battaniye altında çekirdek çitleyecekti.

Maçın hakemine değinmezsek olmaz. Kırmızı kart pozisyonunda da bahsettiğim gibi hatalı bir karar verdi. Bu hata, maçın iplerini elinde kaçırmasına neden oldu. O da ipleri daha fazla kaçırmamak için kartlarını devreye sokmak zorunda kaldı. Hata üzerine hata yaptı. İlk yarı boyunca müthiş agresif davranan ve kartı çoktan hak eden Emre'ye sessiz kalması ve ikinci yarıda yoktan yere sarı kart göstermesi, ayrı bir komediydi. Kırmızı kart pozisyonundaki hatası, maç boyunca dengesiz kararlar vermesine neden oldu. Bu durum hiçbir tarafa yaramadı haliyle. İki taraf da hakemin bu yetersizliğinden dolayı zarar gördü.

Netice itibariyle, Fenerbahçe şartları da göz önünde bulundurunca değerli bir iç saha galibiyeti aldı. Takımdaki azim, hırs ve inanç camiaya mutlaka bir güven vermiştir. Karabükspor ise çok daha zor günler yaşamaya aday ne yazık ki. Bu kafayla işleri çok zor. Bazı yenilenmeler şart...

Beşiktaş:2 Fenerbahçe:2 / Böyle Derbi Olurmuş!

2011-10-28T17:19:00.000+03:00

Maç yazısı biraz gecikti, önceliklebunun için özür dileyelim. Maçtan önce yazdığım yazıda hemplay-off sisteminden hem de rakip takım seyircisi için alınankarardan ötürü derbinin keyifli olmayacağını düşündüğümübelirtmiştim. Biz yazıyı yazıp bloga koyduktan sonra,yetkililerin hepsi “bizim böyle bir kararla ilgimiz yok”açıklamasında bulundu ve kulüp yöneticileri rakip takımtaraftarlarının da stada gelmesinin önünde engel olmadığınıaçıklamak zorunda kaldılar. Özellikle twitter üzerindenbaşlatılan “rakibime dokunma” ve “deplasmanıma dokunma”kampanyalarının da çok etkisi olduğunu söylemek mümkün...

Maçın başlamasıyla birlikte içeriyealınamamış olan çok sayıda Fenerbahçe taraftarı demir kapılarıkırarak tribünlerdeki yerlerine gitmeye çalıştılar. Bu konuylaalakalı söylenecek çok şey var. İlk olarak Fenerbahçeli bazıtaraftarların sahte biletlerle turnikeleri bozduğu iddiası.Fenerbahçe taraftarı Kadıköy, Kabataş ve Dolmabahçe olmak üzere3 noktada aranıyor diye tahmin ediyorum. Bundan önceki derbilerdeöyleydi en azından. Bileti olmayanlar Kadıköy'den vapurabindirilmiyor, yine bileti olmayanlar Kabataş'taki polis kontrolünüaşamıyor ve yine bileti olmayanlar stadta bulunan güvenlikçemberini delemiyor. Polisin bu kontrolleri nasıl yaptığı dasorgulanmalı eğer bu iddialar gerçekse.

Sonrasındaki sorun ise Fenerbahçetaraftarı ile ne kadar ilişkilendirilebilir bilmiyorum. Tekkapıdan, maça 1 saat kala, yaklaşık 2000 kişiyi sokmayaçalışırsan bunu başaramazsın. İnsanlar da maçın başlamadüdüğünü duyduktan sonra oraya girerler. Kapıları kırarak,bariyerleri aşarak vesaire... Neyse ki Fenerbahçe taraftarınınhiçbir kötü niyet taşımadığı ortadaydı. Ne saha içerisinekoşan bir adam, ne Beşiktaş seyircilerinin olduğu yöne doğruyönlenen bir güruh, ne meşale, ne küfür! Tek sloganları “Valiistifa!”ydı. Bu da onların, dışarıda ne gibi zorluklarlakarşılaştıklarının göstergesi aslında...

Bu arbede nedeniyle maç başlarbaşlamaz 3 dakika kadar durdu. Maçın başında top Fenerbahçe'ninhakimiyetindeydi. Beşiktaş 2. bölgede karşılıyorduFenerbahçe'yi, Fenerbahçe de sadece topa sahip oluyordu. Yaratıcıbir oyun yoktu ortada. Derken Fenerbahçe savunmasının kaptırdığıbir top Beşiktaş'ın istemeden yaptığı paslar sonucu Simaomuhteşem bir gol attı. Öyle muhteşem falan diyorum da aklınızagelen tüm iyi sıfatları bu gol için kullanabilirsiniz. Tam Simaoklasına yakışır bir gol oldu. Yiyeceksek golün böylesiniyiyelim dedim maç esnasında. Müthiş de dedim. Babam sinirlenirsandım ama o da çok iyiydi dedi. Fenerbahçeliyiz tamam ama gol birbaşkaydı anlayacağınız...

Sonra oyun yine Fenerbahçe'ninhakimiyetine geçti. İlk önce Caner'in getirdiği topta GökhanGönül'ün kafasını Egemen çizgiden çıkardı. Daha sonraCaner'in şutunu Cenk çok iyi çıkardı. Alex'in savunmanınarkasına attığı muhteşem topta, Bienvenu büyüyen kaleciyigörünce kendini sola attı ve karşı karşıya kaldığıpozisyonda sırf bu korku yüzünden iyi bir vuruş yapamadı. Yinede Cenk'in zamanında ve güçlü çıkışı önemliydi. Devresonunda da Bienvenu'nun çıkardığı topta Alex'in vuruşundaHilbert kendisini topun önüne atarak olası bir golü engelledi.İlk yarı da 1-0 Beşiktaş üstünlüğüyle geçildi böylece...

İkinci yarıya Beşiktaş iyi başladı.Mustafa'nın vuruşu direkten döndü ve fark açılmadı. Simaouzaktan vurdu, Volkan iyi kapandı... Bu atakları atlatan Fenerbahçetekrar oyunun kontrolünü ele geçirdi. Ve bu ele geçiriş, busefer erken gol getirdi. Soldan Caner'in vurduğu top direkten döndüve direkten dönen topu Alex boş kaleye göndererek skoru eşitledi.

Skor eşitlendikten sonra Beşiktaş'taQuaresma, Fenerbahçe'de ise Ziegler kaleciyi geçemediler. Dahasonra rakiplerinden her pozisyonda çalım yiyen Bekir, Quaresma'danyine yedi çalımı. Ve Quaresma'nın ortasında Almeida yaptığıkafa vuruşuyla Beşiktaş'ı tekrar öne geçirdi.

Kimsenin anlayamadığı Stoch –Caner değişikliği nedeniyle Fenerbahçe'nin sol kanadı daişlerliğini yitirmeye başladı. Stoch'un sol çaprazda, dar açıdanuzak köşeye vurduğu şut da sonuç getirmedi. Yine soldanZiegler'in Semih'e attığı uzun topu Semih çok güzel indirdiAlex'in önüne. Alex Sivok'u geçti ama geçerken Sivok topamüdahele ettiği için top sürat kazandı. Cenk de zamanındaçıkınca Fenerbahçe bir gol daha kaçırmış oldu.

Bundan sonra Beşiktaş oyunu tutmakonusunda becerilerini göstermeye çalışsa da Fenerbahçe rakipalana yerleşmişti. Nitekim 88. dakikada kazanılan bir serbestvuruşta, bu sefer Cristian harika bir gol attı ve maç 2-2'yegeldi.

2-2 iyidir demedi iki takım da.Fenerbahçe Stoch'un içeri çevirdiği topta, Özer ile %100'lükbir gol pozisyonunu değerlendiremedi. Maçın sonunda da Beşiktaşserbest vuruştan tehlike yaratmaya çalıştı. Fakat Volkan'ınellerinde eriyince bu atak, maç da 2-2 bitti...

Kıssadan hisse bir orada bir burada,çok iyi bir maç izledik. İki takım da kazanmayı denedi.Fenerbahçe daha çok takım görüntüsü verse ve daha çokpozisyona girdiyse de kaybedebileceği bir maç oynadı. Beşiktaşise yıldızlarını nasıl kullanması gerektiğini gördü...

Fenerbahçe'de Gökhan Gönül, MehmetTopuz, Bekir ve Bienvenu çok kötüydü. Beşiktaş'ta kötü biroyuncu yoktu ama Hilbert hiç hücuma çıkamadı. Bunun nedeni desahanın en iyisi olan Caner'di diyebiliriz...

Fenerbahçe kaybetmeme geleneğinisürdürüyor. Bu takım yenileceğine inanmıyor. Bu çok önemli.Ve geriye düşmesi, oyundan kopması anlamını taşımıyor...Kırılgan da değiller yani. Beşiktaş ise daha iyi olacak gibigörünüyor. Yine de yıldızlarının maç seçtiği iddiasıgerçekse, işleri zor. Dünkü maçta da hücumda organizeolduklarını söylemek zor çünkü...

Van'da yaşanan deprem felaketi için;taraftarların yaptığı sahaya atkıları atma eylemi detakdirlik... O atkılara çok ihtiyaç var Van'da...

Kısacası güzel bir futbol akşamıoldu ve bizim kuruntularımız boşa çıktı. İki takıma dateşekkürler!...

Beşiktaş – Fenerbahçe / Ne Edeyim Böyle Derbiyi?

2011-10-27T02:40:00.000+03:00

Lig Tv spikeri Can Karyağdı, ŞenolGüneş'e bu maçı sordu... Cevap çok netti. Ne play-off ne dediğer takımlar umrumuzda değil dedi Şenol Güneş. Belli kiligden geçmiş kendisi. Hepimiz biraz öyleyiz zaten. Dün alınankararla da bu durum iyice pekişti. Artık normal sezonun lideri deŞampiyonlar Ligi ön eleme hakkını elde edemeyecek. Yani her şeyplay-offların sonucuna bağlandı... Ligi öylesine oynuyortakımlar. Bir şekilde çok büyük farklar yemeden ilk 4'e girmekyeterli olacak iddialı takımlar için...

Başlığın böyle atılmasındaki birdiğer sebep de, tribünlerde deplasman takımının seyircilerininyer alamayacak oluşu. Kulüpler, il güvenlik toplantısında böylebir karar almışlar. Hem de 60 liradan 1600 tane bilet satıldıktansonra... Kimse bir gerekçe de göstermiyor. Karar aldık, o kadar!

Birileri, tepelerdeki birileri istediğigibi at koşturuyorlar. Sebepleri de tartışılır... Keyfidüzenlemelerin sonu gelmiyor... Yine de taraftarlık bağımızlaizliyoruz işte maçları. Açıkçası yarınki maçın sonucununbeni nasıl etkileyeceği konusunda bir fikrim yok. ElbetteFenerbahçe'nin kazanmasını isterim ama kaybedersek de karalarıbağlamam... Çünkü bu oyun, bizim(taraftarın) oyunumuz olmaktançıktı. Tek değeri Beşiktaş'ı yenmek olan bir maç. Daha çokyeneriz ve yeniliriz nasılsa... O yüzden ilk defa bir derbi maçınıçok sakin geçireceğim gibi duruyor.

Futbolcular, teknik heyetler nehisseder bilmiyorum. Az da olsalar taraftarlarını göremeyecek vekendilerini yalnız hissedecek bir Fenerbahçe olacak yarın. Bununyanında ise puana daha çok ihtiyacı olan, yaklaşı 30 binseyircisinin desteğini arkasına alacak olan bir Beşiktaş...Kısacası maç öncesinde oluşan psikolojik tüm faktörlerBeşiktaş'ın lehine gözüküyor.

Beşiktaş taraftarının, kendidurumlarını unutup, Fenerbahçe'ye karşı yapmaları olası“şike”ye yönelik tezahuratlar belki takımı kamçılayabilir okadar... Sanmıyorum Beşiktaş taraftarının bu işebulaşacağını...

Biraz saha içine bakalım...Beşiktaş'ta Guti ve Fernandes'in kadroda olmayacağına dairhaberler geldi. Ama bilgi net değil. Almeida ise kadroda... Rüştü,İbrahim, Ekrem yoklar. Bebe ve Ersan uzun süreli sakatlar...Fenerbahçe'de ise Volkan Demirel ve Mehmet Topuz iyileştiler. İlk11'de olup olmayacakları belli değil. Serdar Kesimal bir antrenmanaçıktı fakat hazır olmadığı için kadroda değil. Dia ve SerkanKırıntılı sakat.

Muhtemel 11'ler:

Beşiktaş'ın çok da takım oyunuoynadığını söylemek mümkün değil. İlerideki yeteneklioyuncularıyla iş bitirmeye çalışıyorlar. Onlara da alanbırakmazsanız, Beşiktaş'ın çeşitliliği azalıyor. Fenerbahçekağıt üzerinde Türkiye'nin en iyi beklerine sahip bana göre.Ziegler ve Gökhan çok fazla şans tanımayacaklardır Simao veQuaresma'ya. Fenerbahçe'nin bir diğer avantajı da Caner ve MehmetTopuz'un arkalarında oynayan beklerden yardımlarını esirgememesi.İsmail ve Hilbert hücumcu bekler lakin Fenerbahçe kanatlarıkapatmada oldukça başarılı.

Aynı zamanda Beşiktaş'ınkanatlarında savunma yetenekleri üst düzey olan birr oyuncu bileyok. Oyunun daha çok Beşiktaş kontrolünde geçeceği açık. AmaFenerbahçe'nin hücumda kanatları kullandığı zaman etkili olmasıda çok olası. Gökhan ve Ziegler çok fazla boş kalabilirler. Ortasahadan gelecek yardımlar için de bu sene çok iyi olan Cristian veEmre'nin iyi iş çıkarmaları gerekir...

Bienvenu bu maçta patlama yapabilir.Sivok çok ağır bir oyuncu değil ama geçen sene Niang ve Dia'nınyaptıklarını hatırlayalım. Benzer bir etkiyi yapabilecek tekoyuncu Bienvenu. Egemenle kalırsa işi zor ama Sivok ya da Sidnei'iyakalarsa basıp gidebilir.

Beşiktaş'ın gol bulma şansını daen ileride oynayan oyuncunun, Bekir'i teke tekte yakalamasıihtimaline bağlıyorum. Fenerbahçe abuk sabuk hatalar yapmazsakolay kolay pozisyon verecek gibi durmuyor.

Aurelio 60. dakika civarı fizik olarakdüşmeye başlıyor. Necip de öyle. Alex'in ilk yarıda çoketkisiz olma ihtimali yüksek. Bunu yanlış değerlendirmemek lazım.Yine geçen seneyi hatırlayalım. İkinci yarının ortalarındanitibaren sahneye çıkabilir kaptan...

Yedeklere bakınca da Beşiktaş'ınMustafa ve Holosko gibi kozları var. Mustafa en çok çekindiğimoyuncu açıkçası. Veli'den de ümidim yok gelecek adına.Fenerbahçe'de ise Stoch ve Semih skora etki yapabilir. Sezer ve Özerde oyunun temposunu değiştirebilir. Sezer'in 18'e girebileceğinidüşünmesem de...

Fernandes veya Ernst'ten biri yedekkalacak Beşiktaş'ta. Ernst takım disiplini, Fernandes deyaratıcılık anlamında önemli silahlar... Fenerbahçe skoru eldeederse Selçuk ile orta sahayı kalabalıklaştırabilir ve 4-3-3'edönebilir. Orhan Şam bu maçın kadrosunda olacaktır. Sağ kanattabir aksama olursa, savunma özellikleri ön planda bir oyuncu olduğuiçin değerlendirilebilir...

Fi Yapı İnönü Stadı'ndaki maç20:30'da...

Fenerbahçe: 0 Samsunspor: 0 / Her Yer Karanlık!

2011-10-23T21:59:00.003+03:00

Önce 24 denilen ama daha fazla olduğu tahmin edilen asker ölümü, sonra Van'da yaşanan deprem felaketi ile kapkara bir hafta geçirdik memleket olarak. Bu karanlık tabloyu daha da karartan gelişmeler de olmadı değil. Elazığ'da faşistlerin köy basmaları, Deniz Feneri sanıklarının acilen salınıvermeleri, geçen hafta yapılan zamların unutulması vesaire...

Yukarıdan, içeriden, dışarıdan birçok darbe aldı memleket. Hayat devam ediyor demek lazımdı, dedik... Televizyondaki birçok canlı yayın iptal edilse de maçlar oynanmaya devam etti... Taraftarların, oyuncuların akılları hep yaşananlardaydı. Öfkelerini, tepkilerini belki biraz da fazlaca fakat anlaşılır bir şekilde gösterdiler. Sonuç: 1 maçı oynanmamış Süper Lig'in 7. hafta müsabakalarında Kayserispor - Sivasspor maçı haricinde futbola dair güzellikler bulduğumuz her hangi bir maç olmadı...

Fenerbahçe - Samsunspor maçı atmosfer olarak diğer maçların biraz daha ötesinde futbolun dışında kaldı. Malum deprem olayı bugün yaşandığı için kitlelerin üzüntülerinin dağlanması bu maça denk geldi. Taraftar takımını destekleyecek, oyuncular futbol oynayacak, ben maçı izleyecek ve yazacak moral-motivasyonu yakalayamadık...

O yüzden kısa keselim. Sadece arşivimizde bulunsun. O iyi oynadı, bu kötü oynadı diye bir yorum yapmak yersiz kaçabilir. Kimsenin psikolojisini tahlil edemeyeceğimiz günlerdeyiz. Fenerbahçe'nin maçın büyük bölümünü rakip yarı alanda ve baskı kurarak oynadığını fakat golü bulamadığını söyleyelim. Samsun da etkili kontra-ataklar yapamayınca gol izleyemedik biz de...

Umarım yarın ki Mersin - Beşiktaş maçı biraz olsun seyir zevki yüksek geçer. Bir yerlerden motivasyon kaynağı yaratmamız şart...

İlk önce kaç asker şehit olduysa; hepsinin, ailelerinin ve yakınlarının başları sağolsun! Bunu tepki çekeceğimi bilerek söylüyorum ama bu topraklar üzerinde; emperyalizmin örgütlediği ve sürdürdüğü çirkin savaşta yaşamını kaybeden tüm halkların gencecik çocuklarının, ailelerinin ve yakınlarının başları sağolsun! Bugünkü depremde hayatını kaybeden herkesin, ailelerinin ve yakınlarının başları sağolsun... Bu yaşanan olaylarda yaralanan veya hasar gören tüm insanlara da acil şifalar dilerim!

16 yaşındaki bir kızın, bir gazeticiye mektubunda belirttiği aklı yakalamanın zamanı gelmiştir artık! Annem Türk, babam Kürt diyor kız. Ne annemden geçerim, ne babamdan... Bu ülkenin bir tane çakıl taşından vazgeçmeyiz deniyor ya hani. O çakıl taşlarının üzerinde insan yaşamayacaksa, yaşayan insanlar değer görmeyecekse bu vazgeçmeyişin hiçbir anlamı olmadığını görelim... Evet, vazgeçmeyelim. Bu topraklarda bir arada yaşamaktan!

Her yer karanlık!!!

Köylü Kurnazı'ndan İnce Tehditler

2011-10-22T13:23:00.001+03:00

Bugün Bursaspor ve Trabzonspor, Bursa'da karşı karşıya geliyor. Haftanın en zorlu ve mücadele dozu yüksek maçlarından biri olacak. Bu kesin. Ancak maçın önüne geçen ve maçtan daha fazla konuşulması gereken şeyler yaşanıyor ne yazık ki.

Trabzonspor, Bursaspor'dan transfer ettiği Volkan Şen'i bu deplasmana götürmedi. Aslında bu durum, ülkemizde sıklıkla rastladığımız bir durum. Ancak burada bir fark var. Biz bu gibi uygulamalarla daha çok kiralık transferlerde karşılaşıyoruz. Kiralık da olsa doğru bulmuyorum ancak dünyanın birçok yerinde de uygulandığı için bir yere kadar doğal buluyorum aslında böyle "futbolcu oynatmama" hadiselerini. Trabzonspor'la Bursaspor'un Volkan Şen transferindeki anlaşmasının kiralık olmaması ise işin bambaşka bir boyuta doğru gittiğini gösteriyor bizlere. Volkan Şen, artık Trabzonspor'un futbolcusu. Bursaspor'la kağıt üzerinde hiçbir bağı yok. Ancak bugün Bursa'da mücadele edecek bordo mavili oyuncular arasında, hiçbir sakatlık ve cezası olmamasına rağmen yer almıyor.

Bu kararın arkasında Bursaspor Başkanı İbrahim Yazıcı ve Trabzonspor Başkanı Sadri Şener'in, transfer pazarlıkları esnasında kağıda dökmedikleri, aralarında sözlü bir anlaşma olarak kalan mutabakatlarının olduğu söyleniyor. Sadri Şener ise bu kararı kendiliklerinden aldıklarını savunuyor. Tamamen bulanık bir görüntü var ortada anlayacağınız. Üstelik Sadri Şener, bu mide bulandırıcı durumu bir adım daha ileri götürüyor ve işi inceden tehdide vardırarak mevzunun ucunu Galatasaray ve Selçuk İnan'a

kadar vardırma cüreti gösteriyor. Yaptığı açıklamalar aynen şu şekilde:

"Mesela ben Galatasaray'ın yerinde olsam Trabzon'daki karşılaşmada Selçuk'u oynatmam. Bu doğru birşey mi diye sorarsanız, 'hayır' derim. Ancak futbolcunun karşılaşabileceği yoğun tepkiyi önlemek için bazen böyle davranmak gerekebilir"

Bu cümlenin anlamı kesin ve nettir. Bunun yorumu, algılama farkı, eğimi bükümü yoktur. Görüldüğü üzere Sadri Şener, Galatasaray Spor Kulübü'nü ve futbolcu Selçuk İnan'ı alenen tehdit etmektedir. Bu konuda federasyonun, emniyetin ve en başta da Galatasaray yönetiminin gerekli girişimleri yapması gerekmektedir. Bunun iyi niyetle falan alakası yoktur. Bu resmen işgüzarlık ve kimse de kusura bakmasın ama eşkıyalıktır.

Bursaspor ve Trabzonspor, kendi aralarında bu etik dışı anlaşmayı yapmış olabilirler. Bana sorsan bugün Volkan Şen'in oynamaması şike kapsamına bile girer. Ancak yorum meselesidir. "Şikeyle ne alakası var" diyene saygı duyarım. Ancak Sadri Şener'in bu kendini bilmezce açıklamasına ve Selçuk'u hedef göstermesine kılıf uydurana da "hadi ordan" der geçerim.

Türk futbolu ne yazık ki bu zihniyetin boyunduruğu altında. Trabzonspor, Şenol Güneş ve futbolcularının yüksek mücadele gücü ve azimleriyle buralara geldi. Sadri Şener kafasındakilere kalsa şimdiye çoktan orta sıralarda sürünüyorlardı. Ben de takdir ediyorum bordo mavili takımı ve teknik kadroyu. Ancak yönetim halen aynı kafaymış, bunu görmek üzücü...

Ekrana Göz Kırpan Hakem / Antalyaspor:0 Galatasaray:0

2011-10-21T23:24:00.000+03:00

İki gün üst üste birbirine benzer iki maç izlemiş olduk. Benzerlik, anlaşılmazlıklardan, amaçsızlıklardan geliyor. Galatasaray, Antalyaspor karşısında en azından Beşiktaş'ın Dinamo Kiev'e karşı oynadığı kadar amaçsız ve ne yaptığı anlaşılmaz bir oyun ortaya koydu.

Antalyaspor'un amacı belliydi. Oynatmamak ve beraberliğe yatmak için şartlanmışlardı sahaya çıkarken. Bu koşullanma, zaten sınırlı olan hücum çeşitliliklerini sıfıra indirdi. Normalde Tita ve Necati Ateş'in ayaklarına bakan takım, iyiden iyiye kabuğuna çekildi ve tüm enerjisini rakibin oyununu bozmaya adadı. Ancak Galatasaray da çok ses çıkaracak halde değildi. Kazım ve Engin'in yokluğunu fazlasıyla hisseder bir halde çıkmışlardı sahaya. Sevmeyenleri, yetersiz görenleri çoktur ancak Kazım ve

Engin'in yokluğunda bugün Galatasaray'daki en büyük eksik, ileriye top taşıyacak ve oyunu o bölgede şekillendirecek yaratıcı orta saha eksikliğiydi. Selçuk da Melo da rakip ceza sahası çevresinde çok görünmediler, ayrıca zaten görünemezler. Onların işi orta saha çünkü...

Fatih Terim, Kazım ve Engin olmayınca sahaya Eboue ve Baros'u sürdü. Hatta yabancı kontenjanı nedeniyle Riera'yı da yanına aldı ve Aydın Yılmaz'la maça başladı. Evet, maalesef Aydın Yılmaz... Gerçekten enteresan bir çocuk. Ondaki talih kimsede yok. Böylesi silik ve etkisiz olup da bu kadar uzun süre Galatasaray kadrosunda yer almak bambaşka, bizim bilmediğimiz bir maharet istiyor olsa gerek. Bugün, Aydın yine her zamanki gibi uyuşukluğun doruklarındaydı. Ve işin acı yanı da iki eksik olduğunda Galatasaray'da maça başlayacak adamların arasında Aydın'ın yer alması herhalde. Yekta Kurtuluş'un nesi beğenilmez, onu hiç anlayamıyorum işte. Aydın ve Eboue'nin olduğu forvet arkası hattı, hem yaratıcılık hem de bitiricilik bakımından çok yetersiz kaldı. Saha içinde kimin nerede olması gerektiği hiç net değildi mesela. Böyle olunca, rakip ceza sahası etrafında organize olunamadı. Buna Baros'un zamansız sakatlığı da eklenince, maç iyiden iyiye tatsız bir hal aldı.

Baros'un sakatlığından bahsetmişken, onun da sonradan oyuna girip yaptığı katkılara rağmen henüz ilk 11 başlayacak seviyede olmadığını söylemek gerek. İkinci yarının başında oyuna girse muhtemelen daha etkili olabilirdi. Hem tam olarak hazır değildi hem de sürekli bileğine tekme sallayan bir Ali Turan'la savaşmak zorunda kaldı. Sonuçta da sakatlanarak oyundan çıkmak zorunda kaldı.

Antalyaspor'un beraberliğe yattığından bahsetmiştik. Ancak az kalsın son anda kendilerine üç puanı getiren golü atıyorlardı. Burada Muslera'yı kutlamak gerek. Maç boyu kendisine top gelmemesine rağmen, maçın içinde kalmayı başarmış. Konsantrasyonunu muhafaza etmiş. Bu arada Antalyaspor'un oyun tarzının da kendi açısından realistçe olduğunu belirtmek lazım. Galatasaray'ın üzerine gitmeyi deneselerdi kötü bir mağlubiyet alabilirlerdi. Mehmet Özdilek, takımın kadro yapısına uygun bir taktikle sahaya çıktı bugün. Ve onun verdiği taktik de başarıyla uygulandı.

Maçın bu sonuçla bitmesindeki en önemli etkenlerden biri de hiç şüphesiz ki hakem. Yunus Yıldırım, bugün berbat bir yönetim sergiledi. Bünyamin Gezer'in yorumculuktan kazanacağı aylık 25 bin TL'yi duymuş ki niyeti bozduğunu bugün açık açık belli etti. Maç içinde Antalyasporlu futbolcuların gereksiz sertlikleri ve vakit geçirme çabalarına sessiz kaldı. Maçı da çok eksik oynattı. Bakalım ne zaman doğru düzgün bir hakem yönetimi göreceğiz.

STSL Maç Tahminleri / 7.Hafta (21-22-23-24 Ekim 2011)

2011-10-21T11:40:00.002+03:00

Antalyaspor - Galatasaray

Haftanın açılış maçı, şüphesiz ki çetin bir mücadeleyle geçecek. Galatasaray'da sakatlıkları devam eden Kazım ve Engin çok yüksek ihtimalle oynamayacaklar. Antalyaspor'da ise Doğa'nın hafif sakatlığı var. Minev soğuk algınlığı geçirdiği için dünkü çalışmalarda yer alamamış. Ki zaten daha çok Musa Nizam'ı tercih ediyor Mehmet Özdilek. Antalyaspor kendi evinde etkili bir takım ancak son haftalarda düşüşteler. En büyük kozları her zamanki gibi Necati Ateş. Bu maçta Galatasaray'ın en büyük avantajı kötü oynarken bile galip gelmeyi öğrenmesi olacak. Ancak Kazım'la Engin'in yoklukları taktiği ve dizilişi etkiler. Milan Baros'u sahada görebiliriz. O zaman Elmander'le çift forvet mi oynarlar yoksa Elmander sağa mı geçer bilmiyorum. Bu bakımdan bir aksama olabilir. 6 yabancı kuralından dolayı Riera kenara çekilebilir. Galibiyet tahminin yapmak kolay değil. Antalyaspor son dönemde Galatasaray'a karşı hep dirençli oldu zira. Toplam 2-3 gol seçimi tercih edilebilir.

Eskişehirspor - Manisaspor

Skibbe'nin artık kazanmaya ihtiyacı var. Eldeki kadro iyi. Başlangıç da iyi yapılmıştı ancak sonra ne olduysa oldu, o hücumcu takım birden durdu. Manisa da çok iyi durumda sayılmaz. Geçen hafta kazandılar ancak ne çektiklerini bir de onlara sormak

lazım. Şans faktörü yanlarındaydı. Bu maçta Eskişehirspor'da Diomansy Kamara ve Veysel Sarı kart cezalısı oldukları için yer alamayacak. Manisaspor'da ise Simpson cezalı, Makukula ise sakat. Simpson'ın yokluğu etkiliyor Manisaspor'u. Eskişehirspor artık galibiyet almalı. Alacak gibi de görünüyor.

Karabükspor - İBB

Karabükspor, hafta itibariyle hiç beklemediği bir yerde. Takımda Deumi, İlhan Parlak, Mehmet Çakır ve Luton Shelton halen daha sakat. Shelton belki oynayabilecek duruma gelebilir. Hazırlık kampında yıldızlaşan ancak haftalardır sakat olduğu için forma giyemeyen Sinan Kaloğlu bu maçta kısa da olsa bir şans bulabilir. Yücel İldiz'in hücumda ne gibi bir varyasyon deneyeceğini merak ediyorum. İBB'de ise Can Arat ve Ali Güzeldal bir süredir sakatlık sebebiyle oynayamıyor. Hasagic de en son milli maçta sakatlanmış ve ligde oynamamıştı. Bu maçta forma giyer mi giyemez mi bilmiyorum. İBB'nin bu tarz maçlarda sıkıntı yaşadığı bir gerçek. Karabükspor'un üzerindeki baskı da bir gerçek tabii. Savunmada yaşanan sorunlar ve bu savunmanın bu maçta Doka-Visca-Webo üçlüsüyle gireceği mücadele çok önemli. Ben bu maçta karşılıklı goller olacağını düşünüyorum. Galibiyete yakın olan taraf da İBB gibi görünüyor ancak Karabük'ün alacağı iyi bir sonuç da hiç şaşırtıcı olmaz.

Bursaspor - Trabzonspor

Haftanın en zor maçlarından biri bu olacak. Keyifli bir mücadele olabilir. Bursa'da Bangura ve Emre Pehlivan'ın sakatlıkları geçmiş durumda. Ancak maç eksikleri nedeniyle tercih edilmeme olasılıkları büyük. Emre Pehlivan zaten yedekti ancak Bangura'nın durumu burada önem arz ediyor. Trabzonspor'da ise Robert Vittek, Barış Özbek, Piotr Brozek, Sezer Badur ve Barış Ataş'ın sakatlıkları devam ediyor. Paulo Henrique ise iyileşmiş ve takımla çalışmalara başlamış bile. Ancak maç eksiği vardır muhakkak. Bursa'ya karşı çıkıp 90 dakika yüksek tempoda oynayabilecek durumda olmadığı kesin. Bu karşılaşmada da Burak Yılmaz imzası görebiliriz. Bursa savunması iyi isimlerden kurulu olsa da henüz istenen düzeyde değil. Ancak Batalla hücumda takımı çok iyi yönetiyor. Sestak'tan da her an bir patlama gelebilir. İki taraf da gol bulur ve maç üste taşınır gibi bir görüntü var şu an genel itibariyle.

Ankaragücü - Orduspor

Ankaragücü'nde Ergin Keleş'in hafif sakatlığı var. Uğur Uçar sarı kart cezalısı. Ziya Doğan da PFDK'dan aldığı tek maçlık ceza nedeniyle maçı tribünden izleyecek. Takımda Murat Duruer, Mehmet Çoğum ve Serdar Özkan'ın da sakatlıkları vardı en son. Murat ve Serdar'ın oynama ihtimalleri mevcut. Orduspor'da ise tek eksik, sezonu kapattığı söylenen Numan Çürüksu. Ben bu maçta Ankaragücü'nün bir sürpriz yapacağını tahmin ediyorum. Artık kazanabilecek dirence ulaştılar ve taraftar desteğiyle bu mümkün.

Kayserispor - Sivasspor

Kayserispor'da tek sakat Franco Cangele. Eren Güngör ve Jonathan Santana da kart cezaları nedeniyle oynamayacaklar. Savunmada İlhan Eker'i görebiliriz. Sivasspor'da ise tek eksik Murat Akça. Bu maçta Kayserispor'u daha şanslı görüyorum. En azından son haftalardaki durumlarına bakarsak daha formda oldukları söylenebilir. Sivas son iki maçta kazanamadı. Kayserispor'u şanslı görsem de maçın 2,5 gol altı bir skorla biteceğini tahmin ediyorum.

Gaziantepspor - Gençlerbirliği

Gaziantepspor'da bu zamana kadar fazla forma şansı bulamayan Çetin Güngör sakat. Takımı çok etkileyecek bir sakatlık değil tabii bu. Gençlerbirliği'nde ise kaleci Özkan Karabulut bu maçta da yok. Burak Özsaraç'ın kaburgasında bir sorun var. Hurşut ve Efşan da hafif sakatlıkları nedeniyle düz koşu yapmışlar. Gaziantepspor'un bu maçta kendi sahası olmasının da avantajını kullanarak galip gelmesini bekliyorum.

Fenerbahçe - Samsunspor

Fenerbahçe'de Mehmet Topuz, Serdar Kesimal ve Volkan Demirel'in tedavileri sürüyor. Yetişen olur mu göreceğiz. Gökhan Gönül takımla çalışmaya başlamış. Ancak Mert Günok sakatlanmış. Bu maça A2 takım kalecisi Erten Ersu ile başlama ihtimalleri var. Samsunspor'da ise Selim Teber'in sakatlığı vardı en son. Bu maçı Fenerbahçe'nin kazanacağını düşünüyorum. Fazla zorlanmadan alırlar.

MİY - Beşiktaş

Mersin'de Nobre ve Hakan Arıkan'ın maça yetişme ihtimalleri düşük. Yedek kaleci Sehiç'in, Hakan Arıkan'ın yerini dolduracağını düşünebiliriz ancak Nobre'nin yokluğu Mersin için büyük eksik. 5 maçta 5 gol kolay bir iş değil. Nobre'nin durumu maç saati belli olacak netice olarak. Rakip Beşiktaş çok formsuz ve moralsiz. Kendi sahalarında oynamaları, MİY için büyük avantaj. Ev sahibinde İbrahim Kaş ve Andre Moritz'in kart cezaları nedeniyle oynamayacaklarını da hatırlatalım. Savunmada Çağdaş Atan oynayabilir. Beşiktaş'ta ise bildik sakatlar Ersan ve Bebe'nin dışında Guti ve Almeida da sakat. Tabii son anda iyileşip oynama durumları da söz konusu olabilir. Ancak özellikle Almeida Fenerbahçe'ye karşı çok gerekli olduğu için riske edilmeyebilir. Siyah beyazlılarda Carvalhal sıkıntlı durumda. MİY ve Fenerbahçe maçlarından gelecek kötü sonuçlar Portekizlinin biletini kesebilir. Çok zor bir mücadele olacak. Bu maçta 2,5 gol barajı aşılır diye düşünüyorum.

19 Ekim 2011 Şampiyonlar Ligi İddaa Tahminleri

2011-10-19T07:59:00.000+03:00

Arada bir bulaştığımız iddaatahminlerinde başarılı sonuçlar elde etsek de bu işi yazıyadökmek çok meşakatli olduğundan bu köşeyi sürekli halegetiremedik bir türlü. Fakat bu gece yaşadığım uykusıkıntısının sabah saatlerine dek sürmesi üzerine; bu vaktideğerlendirmek açısından iddaa tahminlerini paylaşmanın güzelolabileceği kanısına vardım. Düne oranla maçlar çok cazipolmasa da; aklımızın erdiğince yorumlarımızı söyleyelim...

E Grubu:

584 Chelsea – Genk: Chelsea yavaşyavaş formunu buldu diyebiliriz. Önce Bolton'ı deplasmanda 5-1sonra da Everton'u kendi sahalarında 3-1 ile geçerek gözdağıverdiler İngiltere'de. Şampiyonlar Ligi'nde de Leverkusen'i 2-0 ilegeçmişler, Valencia deplasmanından 0-0 ile dönmüşlerdi. Villas– Boas savunma işini daha sıkı tutuyor Avrupa arenasında.Genk'in de son 3 resmi maçını kaybettiğini söyleyelim.Leverkusen ve Anderlecht maçlarında gol dahi atamadılar. 1.05'likChelsa tercihi elbette ki tatminkar değil. 1.40'tan handikaplıChelsea galibiyeti ya da Chelsea'nin savunma performansına güvenerek1.60'tan karşılıklı gol yok seçeneği değerlendirilebilir.

585 Leverkusen – Valencia: İkidengesiz takımın mücadelesi. Valencia'nın son 8 maçının 7'sialt bitmiş fakat karşıda Levekusen varken alt oynamak çok dakolay değil. Hem çok kolay gol yiyebiliyorlar hem de bazen skorutek başlarına rahatça üste taşıyabiliyorlar. Genk – Valenciamaçını hatırlarız. Tüm yorumcular kg var seçeneğini bankoolarak değerlendirmişti fakat maç 0-0 sonuçlanmıştı. BurasıŞampiyonlar Ligi ve savunmaların sertleşmesini beklemek yersizolmaz. Kontrollü başlayacaklarını tahmin ederekten ilk yarıberaberliği seçeneğinin 1.95 orandan değerlendirilebileceğinidüşünüyorum. Bana yakın gelen bir diğer alternatif seçim detoplam gol sayısının 2-3 aralığında kalabileceği. Bu seçiminde oranı 1.70.

F Grubu:

586 Marsilya – Arsenal: İddaa bumaçın MBS'sini 1 olarak belirlemiş. Aslında iyi etmiş ama seçimyapmak o kadar zor ki. Arsenal ligde oynadığı 4 deplasman maçının3'ünü kaybetmiş diğerinde berabere kalmış. ŞampiyonlarLigi'nde Borussia Dortmundla deplasmanda 1-1 berabere kaldılar. Busezon bir deplasman galibiyetleri yok yani. Marsilya da 2 maçta 6puan yaptı. Özellikle içerde aldıkları 3-0'lık Dortmundgalibiyetleri tamamen şans eseriydi. Zaten onlarında ligdeyaptıkları 10 maçta sadece 1 galibiyetleri var bu sene. Marsilyaburadan alabileceği 1 puanla üst tur için çok önemli bir avantajsağlar. Arsenal de ikinci maçı içeride oynayacağız nasılsadiye düşünerek beraberliğe razı gelebilir. Sürprize yönelmektefayda var. Beraberliğin oranı 3.10. Biri kazanacaksa da bununArsenal olacağını düşünüyorum. 02 çifte şans seçimininoranı 1.38. Sürprizi bırak adam gibi oran ver diyecek olursanızda toplam gol 2-3 tercihini öneririm yine. Oranı 1.70.

588 Olympiakos – Borussia Dortmund:Puansız Olympiakos, 1 puanlı Dortmund'u ağırlıyor. Kendi ligindefena değil Yunan temsilcisi ama bu arenada puan yüzü göremediler.Dortmund'un ise son haftalarda form grafiği yükseliyor. Yine deŞampiyonlar Ligi tecrübesi çok değil Alman ekibinin vedeplasmanda zorlanmalarını bekleyebiliriz. Tek seçimim ŞampiyonlarLigi'nde genel olarak elde edilen skorlara binayen toplam gol 2-3seçeneği. Oranı 1.70.

G Grubu:

589 Porto – Apoel: Apoel 2 maçta 4puan yaparak şaşırttı herkesi. Porto ise 3 puanda. Çok uzatmayagerek yok. Burdan sonra tecrübe konuşur. Çok iyi olmayan CSKA'nın,4 puanlı Trabzonspor'u nasıl yendiğini gördük. 1.15 elbettekesmez. Bu sebeple ilk yarından Porto seçeneği 1.40 oranıylacazip duruyor. Handikaplı Porto galibiyetinin oranı da 1.65...

590 Shakhtar – Zenit: Shakhtar henüzgalibiyet alamadı Şampiyonlar Ligi'nde. Zenit'in ise 3 puanı var.Zenit'te Kherzakov'un sakatlığına Anyukov da eklenmiş. Hücumhattı epey hasar almış gibi duruyor. Lucescu kendi sahasında birgalibiyet alacaktır artık. En azından maça bu hırslabaşlayacaklarını düşünüyorum ve yüksek orandan ilk yarıShakhtar galibiyetini öneriyorum. Oran 2.45.

H Grubu:

583 Barcelona – Plzen: İddaa +2handikap vermiş bu maç için. Yani Barcelona'nın galipsayılabilmesi için, rakibini en az 3 golle yenmesi gerekecek. Budurum alternatif bahislerin de ortadan kalkmasına neden olmuş. Yaniiki seçenek var önümüzde. Barcelona 3 fark atar mı, atamaz mı.Bence atar. Barcelona seçiminin oranı 1.30. Oynamaya değer mi sizkarar verin... 2 fark atacağını düşünenler 5.00 oranıkaçırmasınlar...

587 Milan – Bate: Milan'ın da oranı1.05. Milan'ın son lig maçlarına ve Plzen maçındaki oyununabakarak yönelebileceğim tek seçim Milan'ın gol yemeyeceğiüzerine oluyor. Karşılıklı gol yok seçeneği bu maç içinoynanabilecek tek seçimmiş gibi duruyor. Oran 1.65... 2'den 3'tenfazla gol atamaz Milan diye düşünenler için de ki bu düşünceleriçok mantıklı, toplam gol 2-3 seçeneğinin oranı 1.90...

Ne çok 2-3 gol seçeneğini seçmişsindiyenler olacaktır. Dün gece oynanan 8 maçın 6'sının 2-3 golaralığında bittiğini ve bunun Şampiyonlar Ligi'nde çok sıkyaşandığını hatırlatalım...

Herkese bol şanslar...

Sırf Gurbetçi Diye Umut Bağlananlar / Vol.2

2011-10-18T15:07:00.000+03:00

Bu seriye başlamadan önce, doğal olarak bir isim araştırması yaptım ve önüme umduğumdan da fazla gurbetçi futbolcu çıktı. Ne kadar çok parlamaya hazır genci buraya getirip hem onları hayal kırıklığına uğratmışız, hem de kendimiz aradığımızı bulamamışız.

İnsan bir yandan da "acaba bu oyuncuların hepsi gerçekten de bu kadar kötü müydü?" diye sormadan edemiyor. Ben de sordum ve bir cevap buldum kendime göre. Bence bu oyuncular aslında bu kadar kötü değillerdi. Sadece acele edildi ve gelişme süreçleri yarıda kesilerek Türkiye'ye getirildiler. Hepsinin de öğrenecek daha çok şeyleri vardı. Olgunlaşmamışlardı. Olgunlaşınca çok şey

yapabileceklerini vaat ediyorlardı ancak henüz potansiyellerini tam olarak kullanabilecek kadar öğrenmemişlerdi. En azından çoğu için böyle düşünüyorum.

Serinin ilk yazısında Burhanettin Kaymak, Rasim Süksür ve Ünal Alpuğan'dan bahsetmiştik. Bugün de en az onlar kadar ilginç isimler var sırada:

Suat Usta, Türkiye'ye gelmeden önce bir menajerlik oyunu efsanesi olarak tanınıyordu. Abisi Fuat Usta (kendisinden büyük bir ihtimalle serinin başka bir yazısında bahsedeceğiz ancak blogta bu linkten ulaşabileceğiniz onunla ilgili ayrıca bir yazı daha var) bir dönem Beşiktaş'ta oynamıştı ancak Avrupa futbolunu yaıkından takip edenlerle CM fanları merakla PSV Eindhoven alt yapısında yetişen küçük kardeş Suat Usta'yı bekliyordu. Dile kolay, PSV Eindhoven Hollanda'nın en önemli kulüplerinden birisiydi ve Suat da bu kulübün alt yapısında yetişip profesyonel olmuştu. Herkes ondan parlak bir Avrupa kariyeri beklerken, 2002/03 sezonunun devre arasında dönemin Galatasaray Teknik Direktörü Fatih Terim, onu kolundan tutup Türkiye'ye getirdi. Kariyerinin henüz başında olan ve başarılı olacağı tahmin edilen bir oyuncunun erkenden Türkiye'yi tercih etmesi aslında kuşkuyla karşılanabilecek bir durumdu ancak gelen isim bilgisayar oyunlarının wonderkid sınıfından bir futbolcu olunca bu durum pek de sorgulanmadı.

O dönemde henüz 21 yaşında olan oyuncu, geldiği ilk dönemlerde takıma girmekte zorlandı. Fatih Terim kendisine zaman zaman şans veriyordu ancak ilk 11'de düzenli olarak oynama fırsatını elde edememişti. Herkes ha oldu ha olacak diye bakarken Suat kendi içinde tutarlı, ancak kariyerini Galatasaray'da sürdürmek için yetersiz bir çizgi tutturdu. Zaman zaman forma buldu. Bazen çok başarılı hareketler yaparak ışık verdi, ama ardından yaptığı her hatayla bir önceki olumlu hareketi başarıyla unutturdu. Derken doğal süreç işledi ve Suat Usta'nın Galatasaray'dan ayrılma vakti geldi. Bu süre zarfından sarı kırmızılı formayla tek bir gol attı. O da memleketinin takımı Trabzonspor filelerine gitti. Suat Usta, daha sonra TFF'nin dergisine verdiği röportajda Galatasaray günlerini özlemle andığını, o dönemde zaman zaman kendisini saldığını ve bundan büyük pişmanlık duyduğunu söylese de artık çok geç olmuştu. Bir zamanlar Ümit Milli Takım'ın yıldızı olarak gelen Suat Usta, Galatasaray tarihinin en "hatırlanmak istenmeyen" dönemlerinden birinde yer almış bir futbolcu olarak takımdan ayrılıyordu.

Galatasaray'dan sonra kiralık olarak Konyaspor forması giyen Suat Usta, daha sonra Antalyaspor'u Süper Lig'e çıkaran kadroda yer aldıktan sonra, Sakaryaspor, Çaykur Rizespor ve Diyarbakırspor formalarını giydi. Diyarbakırspor'dan hemen önce bir süre Azerbaycan'ın Neftçi Bakü takımının formasını da ıslattı. Şu anda yaşı 30 ve herhangi bir kulüpte oynamıyor...

Yoann Gourcuff'un babası Christian Gourcuff'un çalıştırdığı Lorient takımında forma giyen Bülent Üçüncü de memlekete 1999 yılında ayak basan gurbetçilerdendir. Daha çok sol ayağını kullanan, forvet arkası ve sol açık mevkilerinde oynayan bir oyuncu olarak, önce Trabzonspor'da oynamak üzere gelmişti Bülent Türkiye'ye. Sonra her nedense Trabzon'da hiç oynamadan Göztepe'nin yolunu tuttu. Sonraları Trabzonspor'da forma giyen Hasan Üçüncü'yle bir akrabalık bağlarının olup olmadığını hep merak etmişimdir.

Fiziği zayıf olan bir oyuncu olduğu için, Türkiye liginin şartlarına kolay uyum sağlayamıyordu. Sadece teknik yeterli değildi haliyle. Bir sezon Göztepe'de oynadıktan sonra sırasıyla İstanbulspor, Denizlispor, Kayseri Erciyesspor, Karşıyaka ve Akçaabat Sebatspor formalarını giyip 2006 yılında futbolu bıraktı.

Bülent Üçüncü'nün özellikle Fransa'dan gelmesi kendisi için büyük etiket oldu. Fransa'nın altın dönemlerini yaşadığı yıllardı ve orada alt yapısını almış bir oyuncu olarak Türkiye'de çok şey başarması bekleniyordu. Ancak nedense fazlasıyla sönün bir Türkiye kariyeri ile futbol hayatını noktaladı. Benim için Bülent Üçüncü'nün Türkiye'deki kariyerinin özeti ise aşağıda okuyacağınız gazete haberidir. Bu haber metni, Bülent'in ve benzer segmentteki futbolcuların Türkiye kariyerlerine ait imajı benim gözümde net olarak çizer:

Göztepe Teknik Direktörü Jarabinsky, gurbetçi futbolculardan Bülent Üçüncü'ye Fransa'ya gitmesi için izin vermedi. Bülent'in sol ayak bileğindeki sakatlığın yeni geçtiğini hatırlatan Çek teknik patron, ‘‘Burhanettin Almanya'ya, Atilla ise İsviçre'ye gitti. İkisi de üç günlük izinde çalıştı. Bülent'in kondisyon eksiği var. Beşiktaş maçına konsantre olması gerekiyor'' dedi. Bugünü izinli geçirecek sarı-kırmızılılar, yarın yeniden işbaşı yapacak.

Bu yazıda hatırlayacağımız son isimse Baykal Kulaksızoğlu. Baykal, geçen sezon Karşıyaka forması giymiş bir gurbetçi. Bu sezon Lokomotif Sofya takımında oynamasından anlıyoruz ki kendisi Karşıyaka'da bekleneni verememiş. Aslında yine menajerlik oyunlarının müdavimleri tarafından tanınan bir oyuncuydu Baykal. Daha çok orta sahada defansif olarak görev yapar, çok sıkışılırsa savunmada da oynayıp ne kadar çok yönlü bir oyuncu olduğunu gösterirdi.

Karşıyaka'dan önceki kariyerinde sırasıyla Grasshoppers, Thun, Basel, Köln (burada Christoph Daum'la çalışmıştı), Young Boys ve Aaru takımları vardı, ki aslında takımlara bakınca fena da bir kariyeri gibi durmuyor. Ne olduysa Karşıyaka'ya geldikten sonra olmuş diyebiliriz Baykal için.

Zamanında İsviçre Ümit Milli Takımı'nda da oynayan Baykal, geçen sezon ilk olarak Buca'da denenmeye gelmiş ancak rivayetlere göre Karşıyaka sahili gezdirildikten sonra yeşil kırmızılılara imzayı atmış. Doğru düzgün Türkçe bile konuşamadığı söylenen 28 yaşındaki Baykal'ın, İzmir'de bir bar kavgasında canını zor kurtardığı da bir başka söylenti konusu...

Futbol Sandığı BlogTivi Görüntüleri

2011-10-17T16:22:00.000+03:00

Geçtiğimiz haftalarda konuk olduğumuz, Murat Türker ve Şeyda Baykal'ın hazırlayıp sunduğu BlogTivi isimli programın görüntülerini Murat Türker Dailymotion'a yüklemiş. Süre olarak biraz uzun sayılabileceği için üçe parçaya bölmüş. Program esnasında zaten büyük keyif almıştık. İzledikten sonra da ne kadar eğlenceli bir yayın olduğunu bir kez daha hatırlamış olduk. Yine olsun, yine gideriz açıkçası :)

Bu güzel program, Tivibu bünyesindeki kanallardan SporTivi'de yayınlanıyor. Her çarşamba saat 15:15'te...

Bizim katıldığımız bölümü aşağıda izleyebilirsiniz:

1.Parça

Blogtivi 1 (05.10.2011) blogtivispor

2. Parça

Blogtivi 2 (05.10.2011) blogtivispor

3.Parça

Blogtivi3 blogtivispor

Üç Puandan Daha Fazlası / Galatasaray:2 Bursaspor:1

2011-10-16T22:45:00.003+03:00

Bugün Galatasaray'daki gelişimin somut bir şekilde ortaya konduğunu gördük. Ligdeki durumdan, oynanan futboldan ya da yapılan ve yapılamayanlardan daha önemli olan şey de bu aslında. Şunu bir kenara yazalım ve maçı öyle yorumlayalım: Galatasaray bu şekilde gelişen bir maçı geçen sezon kazanamazdı.

Geçen sezonu ya da bir öncekini düşünüyorum. Galatasaray'ın kendi sahasında Bursaspor'a karşı daha fazla pozisyona girdiği de olmuştu. Ancak bugünkü Galatasaray'la o dönemin Galatasaray'ı arasında çok bariz bir özgüven farkı var. Bırakın Bursaspor'u, ligin en zayıf takımı da olsa Galatasaray yediği golün ardından dağılırdı. O maçı bir daha toparlaması mümkün olmazdı. Hatta 3-0 önde olduğu maçta bir gol yediğinde bile sendeler, son dakikaları kabir azabıyla geçirmemize neden olurlardı. İşte Galatasaray'ın

Fatih Terim döneminde elde ettiği en önemli kazanım budur. Kazanma alışkanlığı ve kötü oynarken de kazanmayı başarabilme becerisini aşıladı Fatih Terim bu takıma.

Bu tip galibiyetler, takıma da her geçen hafta farklı bir moral motivasyon kazandıracak. Artık bu gibi maçları tekrar çevirmek, daha olağan bir hal alacak ve zamanla da alışkanlığa dönüşecek. Bu, şampiyonluğa oynayan her takım için büyük avantaj. Fenerbahçe bu alışkanlığa sahip mesela. Her maçı son dakikaya kadar inatla ve sabırla kovalamanın ödülünü çok kez aldılar. Galatasaray da bu yolda artık.

Bugün ilk yarıda kelimenin tam anlamıyla "iyi" bir Galatasaray vardı. İlk dakikadaki pozisyon hariç rakibe fırsat dahi vermediler. Orta saha çok iyi çalıştı. Melo, Selçuk ve Engin müthiş bir uyum içinde. Bu üçlü 90 dakikayı bir arada çıkarmaya başladığı zaman her şey çok daha kolay olacak. Çok etkili bir pas trafiği oluşturuyorlar. Özellikle Selçuk, ne kadar önemli bir transfer olduğunu her geçen maç gösteriyor. Aslında her oyuncu kendi karakteristiğini sahaya yansıtıyor. Bu da takıma değer katan bir unsur. Melo'nun hırsı, Selçuk'un organizasyon kabiliyeti ve Engin Baytar'ın yaratıcı özellikleri tam da Galatasaray'ın ihtiyacı olan şeyler.

İlk yarıda daha fazla gol bulunabilirdi tabii. O günler de gelecektir. Bugün ortaya konması gereken bir diğer ayrıntı da takımın erken yorulması oldu. 45 dakikada gösterilen ağır efor, takımı ikinci yarıda sıkıntıya soktu. Ağırlaşan zeminle birlikte takım ilk yarıdaki becerilerini sahaya yansıtamadı. İkinci yarının uzun bir bölümü kargaşa halinde geçti. 65'ten sonra Bursa oyuna ağırlığını koydu. Daha çok pozisyon bulan taraf oldular. Bozuk zeminde daha iyi olmaları fizik olarak iyi olduklarını da gösterir.

Bursa'nın attığı gol öncesinde Sercan Yıldırım'ın ne yaptığını anlayan varsa beri gelsin. Artık bu heyecanını atması gerek. Bunun bir konsantrasyon eksikliğinden geldiğini sanmıyorum. Tamamen heyecan ve tecrübesizlik... Orada sakat yatan Hakan Balta'yı fark etmedi bile. Ne yaptığını bilmez halde ekstra işler peşinde koştu ve topu saçma bir şekilde kornere gönderdi. Tabii burada golün yenmesine sebebiyet verirken, birkaç dakika sonra atılan golde müthiş bir topuk pasıyla takımın kazanmasına katkıda bulundu.

Galatasaray adına maçın yıldızı hiç şüphesiz ki Johan Elmander oldu. Bir gol ve bir asist üretti bugün ve yine çok fazla koştu. Yıllarca Hakan Şükür'ün çok koşmasına ve çalışkanlığına duyulan özlem, sanırım Elmander'le gideriliyor. Hatta bir kıyas yapacaksak, Elmander'in çok daha farklı olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Müthiş bir oyuncu. Rakip savunmayı dağıtıyor ve yıpratıyor. Ve oyuna taptaze bir halde giren Milan Baros da gereğini yapıp ya golünü atıyor ya da penaltı yaptırıyor. Baros'un kazanılması adına çok önemli bir gol izledik bugün. Sağlam ve iyi bir Baros'un rakibi yok bu ligde. O da en kısa sürede eski çizgisine geri döner umarım ki.

Bursaspor'a gelince, Batalla'dan öncelikli olarak bahsetmek lazım. Takımın şüphesiz ki en önemli parçası Batalla. Geldiği ilk günden de çok farklı. Artık daha olgun. Ne yaptığını daha iyi biliyor ve Türk futbolunu da çok iyi tanıyor. Ozan'ın da katkısıyla bu sezon çok daha iyi işler yapabilirler. Ancak bunun için Sestak'ın da eski çizgisini yakalaması ve hatta Bangura'nın geri dönmesi lazım. Bursa geçirmesi gereken değişimi bu sezon biraz zoraki de olsa geçirdi diyebiliriz. Daha iyi olacaklardır...

STSL Maç Tahminleri / 6. Hafta (14-15-16-17 Ekim 2011)

2011-10-14T11:30:00.000+03:00

Trabzonspor - Ankaragücü

Bu maç için uzun uzadıya yoruma gerek yok. İki takımın da güç dengeleri ve durumları az çok belli. Trabzon kazanır. Trabzonspor'da Barış Özbek, Robert Vittek, Paulo Henrique sakat. Piotr Brozek de sakattı ancak iyileşme sürecindeydi. Bugün oynamaz yine de. Halil Altıntop, eşin doğum yaptığı için Almanya'ya gitmiş. Ankaragücü'nde ise Mehmet Çoğum, Uğur Uçar, Hürriyet Güçer ve Murat Duruer'in kesinlikle oynamayacağı söyleniyor. İyileşen Serdar Özkan da son idmanda tekrar sakatlanmış ve çok büyük ihtimalle o da oynamıyor.

Orduspor - Eskişehirspor

Haftanın en zor maçlarından biri. Orduspor'un az gol atıp az yediğini biliyoruz. Bol bol uzaktan şut çekiyorlar. Savunmada ise alan daraltıyorlar. Orta sahadaki en önemli kozları Jean Jacques Gosso bu maçta sarı kart cezalısı olduğu için yer alamayacak.
Stoperleri Numan Çürüksu da sakat. Sedat Bayrak oynayacaktır onun yerine. Eskişehirspor ise sezona müthiş başlayıp sonrasını getiremeyenlerden. Bu maçla tekrar çıkış arayacaklar. Skibbe'nin yine temkinli olmasını bekiyorum. Çok fazla gol olacağını sanmıyorum. Beraberlik yakın ihtimal gibi geliyor. Alt biter.

Beşiktaş - Kayserispor

Öncelikle bu maçın çok gollü geçeceğini söylemek lazım. İki taraf da skor yapacaktır. Beşiktaş'ta Ersan ve Bebe'nin uzun süredir devam eden sakatlıklarının dışında Necip ve İsmail Köybaşı da kırmızı kart cezalısı. Sol bekte Egemen'i görürüz muhtemelen. Guti'nin haftalar sonra oynayacağı söyleniyor. İbrahim Toraman, Simao ve Almeida'nın sakatlıkları vardı. Bu oyuncular oynayacak duruma geldi. Toraman ve Simao sahaya çıkar ancak Almeida'nın maç eksiği var. O yedek başlar muhtemelen. Kayseri'de ise Cangele sakat, kaleci Navarro cezalı. Ömer Şişmanoğlu'nun da bir sakatlığı söz konusu ancak durumu şüpheli. İki takım da hücumu düşünecek. Şota Arveladze bu maçı bir fırsat olarak görüyordur. İnönü'den çıkaracağı bir puan, Kayseri'nin moral motivasyonu kazanmasını sağlar. Bu yüzden bu maça asılacaklar. Beşiktaş da böylesine güçlü bir rakibi geçip moral depolamak isteyecektir. İki tarafın da atak oynayıp goller bulmasını bekiyorum.

Sivasspor - Gaziantepspor

Sonucu önceden kesitirilmesi en zor maçlardan biri. Sivasspor pek istikrarlı bir görüntü koyamadı ortaya. Ancak geçen sezondan iyi oldukları kesin. Zor yeniliyorlar. Hatta golcü bir kimliğe de büründüler. Bu maçta da gol bulacaklarını tahmin ediyorum. Gaziantepspor da tam tersi bir görüntüde. Bu sezon gerçekten vasatın çok altındalar. Yeni teknik direktör Abdullah Ercan takıma heyecan getirdi tabii. Yeni bir başlangıç peşindeler. Sakatlığı geçen Olcan'ın oynayabilecek duruma geldiği söyleniyor. Ki katkısı çok olur. Gaziantep de gol atacaktır. Karşılıklı gol olur. Sivas galibiyete daha yakın. 2,5 gol üstü bir skor olma ihtimali de çok yüksek.

Gençlerbirliği - Antalyaspor

Gençlerbirliği'nde ilginç şeyler oluyor. Takımın eski kaptanı Ümit Bozkurt, Fuat Çapa'nın yardımcısı olarak antrenörlüğe getirildi. Luc Nilis görevinden ayrıldı. Takımın durumu iyi değil. Harbuzi, Mehmet Sedef ve Emre Aygün'ün sakatlıkları var. Kolay gol yiyor ve zor atıyorlar. Kadroları iyi ancak nedense olmuyor. Antalyaspor ise iyi durumda. Eksikleri yok. Bu maçı kazanacaklardır.

İBB - Samsunspor

İBB'nin bu sezon neler yaptığını hepimiz gördük. Abdullah Avcı'nın takımı her geçen yıl üzerine koyarak devam ediyor. Keşke kalabalık da bir taraftar grupları olsaydı. Taraftarları belki bir avuç ancak Olimpiyat Stadı da ciddi bir deplasman. Fiziksel şartlar, rakipleri zorluyor. İBB'li oyuncular alıştı bu duruma. Orada daha rahat oynuyorlar artık. Samsun'un durumu çok iyi sayılmaz. Sakat olan Selim Teber'i çok arıyorlar. Sezona iyi başlangıçlar yapan Aristide Bance ve Ekigho Ehiosun durunca takım da durdu. Bu maçta işleri zor. İBB kazanacaktır.

Manisaspor - Karabükspor

Haftanın zorlu maçlarından biri daha... İki taraf da çıkış arıyor ve lige verilen arada çok çalıştılar. Manisaspor'da Simpson ve Yiğit İncedemir'in cezalı. Çok önemli iki oyuncu. Mutlaka eksiklikleri hissedilecek. Geçen sezon bu sahada oynanan maçta Manisaspor rahat bir galibiyet almıştı. Karabükspor'da ise sakatlar can sıkıyor. İlhan Parlak 6 hafta yok. Deumi ve Mehmet Çakır da sakat. Shelton'un oynamama ihtimali var. Tomic de sakattı ancak o iyileşmiş. Kırmızı mavililer mutlaka puan çıkarmak isteyeceklerdir bu deplasmandan. Bu kez bunu başaracaklarına inanıyorum. Karabükspor yenilmez.

Galatasaray - Bursaspor

Kıran kırana geçmeye aday bir maç. Çok güzel futbol olmayabilir ancak mücadele dozajı yüksek olacak belli ki. Galatasaray'da Felipe Melo sakat. Maça yetişip yetişemeyeceği belli değil. Yetişmezse yerine Eboue oynar. Bursa'da Bangura ve Basser milli takımlarından sakat dönmüş. Bangura oynamayacak ancak Basser büyük ihtimalle sahada yer alacak. Başka eksikleri yok. İki takım da kolay gol bulabilen ve kolay gol yiyebilen takımlar. Bursa yine zorluk çıkaracaktır Galatasaray'a. Kimin kazanacağını kestirmek güç ancak en azından karşılıklı goller izleyeceğimizi söyleyebiliriz.

MİY - Fenerbahçe

Mersin'de uzun bir aradan sonra ilk kez bir büyük takım sahne alacak. Ev sahibi takım bu maçı iple çekiyor. Üstelik lige de iyi başlangıç yaptıkları için özgüvenleri yerinde. Kamanan'ın sakatlığı var. Onun dışında Fatih Şen de bir süredir sakat. Nobre ve Erman Özgür'ün iyileştiği söyleniyor. İlhan Özbay kart cezalısı. Fenerbahçe'de sakatlıklar sıkıntı yaratıyor uzun süredir. Serdar Kesimal ve Serkan Kırıntılı oynayacak durumda değiller. Volkan Demirel de idmanlara katılamıyor ancak maça yetişeceği söyleniyor. Emre Belözoğlu, Selçuk Şahin, Orhan Şam ve Reto Ziegler idmanlara takımla birlikte katılıyorlar. Zor maç olacak ancak ben Fenerbahçe'nin tecrübesiyle kazanacağını tahmin ediyorum.

Almanya'nın Gölgesinde Bir Rahat Nefes / Türkiye:1 Azerbaycan:0

2011-10-11T22:52:00.000+03:00

Stresli süreci mutlu sonla bitirmeye bir adım daha yaklaştık. Play-off oynayacağız ancak artık hataların tekrar edilmemesi gerek. Çünkü play-off turunda peşimizi toplayacak bir Almanya olmayacak...

Bu maçın aslında eleştirisi olmaz. Stres katsayısı yüksek bir gece geçirdik. Almanya'ya güveniyorduk ancak bizim de yenilmememiz, hatta kazanmamız gerekiyordu. Bir şekilde gol atacağımızı belli etmiştik maçın başında. Sonradan durulduk ve ilk yarının belli anlarında saman alevi gibi parladık. Burak ve Kazım pek uyumlu gözükmedi. Buna Arda'nın durgunluğu da eklenince fazla etkili olamadık.

İkinci yarıya daha iyi başladık. Topu rakip ceza sahasının çevresinde tutmayı başarmamız, rakibi yorarken bizim de moral motivasyonumuzu yükseltti. Emre'den Burak'a, Kazım'dan Hamit'e, maçı isteyen bir takım vardı sahada. İkinci yarının başlarında Kazım'la gole de yaklaştık ancak Burak'la ilk yarıda yaşadıkları uyumsuzluk tekrar devreye girdi ve golü bulamadık. Oysa Burak hiç karışmasa, Kazım sol ayağıyla topun dibine girecek ve kalecinin üzerinden ağları görecekti. Burak'ta ilginç bir hırs var. Bu güzel bir şey. Ancak zaman zaman arkadaşlarının toplarına bu şekilde müdahale edebiliyor. Her golü ben atayım hissi zaman zaman takıma böyle zararlar verebiliyor. Yine de bunu maçın atmosferine ve Burak'ın iyi niyetli heyecanına vermekte fayda var. Nitekim goldeki müthiş koşusu da bu istekten kaynaklıydı ve bu kez de takıma kazandıran unsur olarak ortaya çıktı.

Oyunu iyiden iyiye Türkiye'ye getiren müdahale kenardan geldi. Guus Hiddink, gurbetçileri milli takıma kazandırmasının dışındaki belki de en olumlu hamlesini bugün Selçuk İnan'ı oyuna alarak yaptı. Selçuk oyuna girer girmez farkını ortaya koyup golün asistini yapıverdi. Almanya maçında Selçuk'un erken oyundan alınmasını eleştirmiştim. Çünkü o maçta da ilk yarıdaki en net iki pozisyonumuz (ki zaten üç pozisyona girdik adamakıllı) Selçuk'un attığı son paslarla gelmişti. Sonradan üretkenliğimizin nasıl kesildiğini hepimiz gördük. Bugün de Selçuk oyuna girdi ve daha önce de bazı posiyonlar bulmuş olmamıza rağmen ilk "net" pozisyonumuzun pasını verdi ve golü attırdı. Oyunun geri kalanını da gayet başarıyla domine etti.

Maç boyunca milli takımın en olumlu işleyen yönü savunmasıydı. Belki rakip çok kuvvetli değildi ancak yok sayılacak gibi de olmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Başta Sabri olmak üzere, Gökhan Zan, Egemen ve Hakan Balta gerçekten derli toplu, eli yüzü düzgün bir maç çıkardılar. Rakip nadir geldi ancak o nadir anlarda da konsantrasyonlarından bir şey kaybetmeden gayet sağlam bir savunma anlayışı ortaya koydular. Bu dört ismin de zaman zaman günah keçisi olan ve genel olarak güvenilmeyen isimler olması da ironik bir durum.

Tabii savunmayı toptan başarılı diye saydık ancak Sabri'ye ayrı bir paragraf açmazsak çarpılabiliriz. Sabri bugün harikaydı desem abartmış olmam. Her ne kadar orta saha oyuncusu olarak yetişmiş olsa da Sabri'nin yeri sağ bek. Bu iki kere iki eşittir dört kadar kesin bir durum. Rakip zayıftı ancak en güçlüsü de olsa Sabri bugün yine aksamayacaktı. Hem savunması iyiydi, hem de hücuma verdiği destek verimliydi. Trivelasını da gözlerden kaçırmadık hani...

Sabri'nin dışında takımın bir diğer dikkat çekeni de Sinan Bolat oldu. Evet, belki rakip doğru düzgün atak geliştiremedi. Pozisyona giremedi ama kalecimiz dikkat çekti. Sinan, bir kaleci için en tehlikeli maçlardan birini oynadı aslında. Konsantrasyon sorunu yaşayabilirdi ancak yaşamadı. Her an oyunun içindeydi. Uzaktan gelen bir iki şutta da iyi yer tutuşu ve sağlam duruşuyla güven verdi. Topu oyuna sokuşları da kusursuzdu. Sinan bu sezon sonu iyi bir kulübe transfer olmalı. Türkiye'den talipleri çok olacaktır ama kendisini burada harcamamalı. Gitsin Fransa ya da Almanya'da oynasın. Tabii bu arada Belçika gruptan çıkamazken bugün sahada olan Sinan'ın da Belçika liginde oynaması anlamlı bir durum...

Hiddink, bugünkü sonuç ve Almanya'nın da katkılarıyla hedefe bir adım daha yaklaşmış oldu. Bugün onu eleştirmemek gerektiğini düşünüyorum. Eleştirecek çok şey vardı yine sahada ancak dediğim gibi, bu maç stresli bir maçtı ve önemli olan şey sonuçtu. Bu yüzden Hiddink'i eleştirme yanlısı değilim. Umarım ki play-off da kazasız belasız geçilir ve Avrupa Şampiyonası'ndan mahrum kalmayız.

Tek olumsuz eleştiriyi Arda'ya yapacağım. Arda'ya karşı herhangi bir ön yargım yok. Hatta ondan çok şey bekliyorum sahada. Ancak maalesef beni yanıltmıyor. Atletico Madrid'e transfer olduğu gün yazdığım yazıda Arda'nın milli takım performansının düşeceğinden bahsetmiştim. Nitekim öyle oldu. Konsantrasyonu yetersiz. İstek yok. Sorumluluk almaya çalışıyor zaman zaman ancak olmuyor. Bugün takımın bariz şekilde kötülerindendi. Bu durum son dönemde ortaya çıkan spekülasyonlardan da olabilir tabii. Bilemeyiz... Ancak Arda'nın iyi oynamadığı bir gerçek. Yetenekleri itibariyle bu takımın ona play-off maçlarında çok ihtiyacı var ve artık o da arkadaşlarının yanında olmalı.

Son olarak maçın hakeminden bahsetmeden olmaz. Rasmussen, kusursuz bir maç yönetti. Sertlik dozajını çok iyi ayarladı. Oyunu oynatmaya çalıştı. Kartlarına başvurmadan maç içindeki tek otorite olduğunu oyunculara kabul ettirmeyi bildi. Bize de lazım böyle hakemler...

Türkiye – Azerbaycan & Almanya – Belçika / İkinci Aranıyor!

2011-10-11T01:09:00.001+03:00

2012 Avrupa Şampiyonası Elemeleri AGrubu'nda oynanacak iki maç, kaderimizi tayin edecek nitelikte.Türkiye kendi sahasında oynayacağı Azerbaycan maçını kazansabile grubu ikinci olarak tamamlayabilir bilindiği üzere. Belçika,Almanya'yı Almanya'da yenerse play-off oynamaya hak kazanacak.Belçika berabere kalırsa, bizim puan kaybetmemizi bekleyecek.Belçika yenilir, biz yenilmezsek de biz ikinci olacağız.

Kısaca durumu özetledikten sonramaçların analizine geçelim. Kendi maçımızdan başlayalım.Türkiye, Almanya karşısında oldukça silik göründü.Almanya'nın üstünlüğünü kabul ettik maçın başın itibarenve 3 yedik. Sonuç Almanya lehine daha farklı da olabilirdi.

O maçın üzerinden Azerbaycan maçınıyorumlarsak hata yaparız. Hoş, ilk maçta deplasmanda Azerbaycan'akaybettiğimiz de unutulmamalı. Zaten o maç yüzünden işler sonmaça kadar kaldı. Türkiye, kadro olarak Azerbaycan'ın üzerindeelbette. Yarınki maç da çok kritik. Bir sorun yaşamayacağımızıtahmin ediyoruz.

Volkan'ın sakatlığı nedeniylekadrodan çıkarılması söyleyebileceğimiz en olumsuz faktör. Birdiğer faktör de kart sınırında bulunan çokca oyuncumuzunolması. Emre, Servet, Hakan, Kazım, Sabri, Arda ve Burak yarınkimaçta kart görmeleri halinde olası play-off maçlarının ilkindeyer alamayacaklar. Listeye bakınca kart görmez diyebileceğimiz tekbir oyuncu bile yok maalesef...

Üzerine konuşulacak hiçbir şey yok.Azerbaycan'ın sertliğine erken golle karşılık vermekdurumundayız. Gerisi gelecektir.

Muhtemel 11'imiz:

Sinan Bolat – Gökhan Gönül, GökhanZan, Egemen, Hakan Balta – Hamit, Mehmet, Emre – Kazım(Umut),Burak, Arda

Hiddink, dün düzenlediği basıntoplantısında, Burak'tan başka yaratıcı oyuncumuz yok dedi.Burda skora yapılan katkıdan söz ediyor kendisi muhtemelen. Bumaçta arkada oynayan oyuncularımız, Hamit, Emre, Arda ve Kazım'açok iş düşecek bu anlamda... Şut çekmekten korkmamalı buoyuncular. Arda'yı bir kenara alırsak; diğerlerinin şut yeteneğide azımsanmayacak ölçüde. Yarın denemek lazım, her zamankindendaha çok...

Kısaca Almanya-Belçika maçını dakonuşacak olursak, dillerde dolaşan bir klişeden söz etmemizgerekir. Almanya disiplinli bir takım ve her maça motive olurdeniliyor bu topraklarda. Evet, Almanya'nın Belçika'yı yenmesiolası bir sonuçtur lakin Almanya'nın son hazırlık maçlarındaelde ettiği skorlar ya da maç içinde rahatladığında gösterdiğiperformans düşüşleri gözlerden kaçmamalı... Son 7 hazırlıkmaçının 2'sini kazanmış bir Almanya var sonuçta. Schweinsteigerve Boateng zorlanmayacaklar gibi haberler geliyor. Götze takımınayollandı. Löw bu maçta rotasyon da düşünebilir...

Belçika'da ise Hazard'ın hafifsakatlığı varmış ama ölse oynayacaktır bu maçta diye tahminediyorum. De Camargo muhtemelen oynamayacak. Onun yerine Lukaku ilk11'de yer alacaktır... Van Buytens de kart cezalısı...

Muhtemel 11'ler

Almanya:

----------------------------Neuer--------------------------

Höwedes--------Mertesacker---Hummels-----------Lahm

------------------Khedira---------Kroos------------------

Muller---------------------Mesut------------------Schürrle

---------------------------Gomez---------------------------

Belçika:

------------------------Mignolet--------------------------

Ciman--------Lombaerts-----Kompany------Vertonghen

----------------Simmons-------Witsel--------------------

Dembele---------------Hazard-----------------Mertens

------------------------Lukaku--------------------------

Mesut Özil'e duacıyız. Almanya'nınBelçika'yı yenmesini bekliyoruz. Bir yandan da kendi işimiziyapmalıyız. Play-off için daha sonra konuşuruz...

Örnek Kaptan ve İstikrar Üzerine

2011-10-08T16:30:00.003+03:00

"6 ay sonra top oynadım. Fakat fizik kondisyonumun arkadaşlarımdan farkını gören oldu mu? Mentalitemizi değiştirmemiz gerekiyor. Duygusal olmayı bir kenara bırakmalıyız. Kendimizi geliştirmek için çaba göstermemiz gerekiyor. Herkes özeleştiri yapmalı. Birlik içinde olsaydık farklı bir sonuç alabilirdik. Bunu herkes önce kendi kafasına sokmalı. Bu işler yetenekleri idmanda göstermekle olmuyor. Çok tecrübeli bir hocamız var. Bazı şeyleri kontrol edip görmeliydi. Eğer doğru hamleleri yapsaydı her şeyin çok daha olumlu olacağına inanıyorum"

Bu sözler, dünkü Türkiye-Almanya maçının ardından Türk Milli Takımı kaptanı Hamit Altıntop tarafından sarf edildi. Hamit, dün öyle çok ahım şahım bir futbol oynamadı. Daha önceki maçlarda olduğu kadar oyunu domine edemedi. Ancak şu var ki, gerçekten de son 6 ayda neredeyse ilk kez futbol oynayan bir futbolcu için olabilecek en iyi seviyedeydi. Takım arkadaşlarının

yanında hiç de 6 ay top oynamamış bir hali yoktu. Fizik kondisyon olarak diğer oyunculardan eksik değildi. Yanılmıyorsam 90 dakikayı da tamamladı.

Bizim buralarda gördüğümüz futbolcu profilinin tamamen dışındaydı yani. Bizde bu işlerin nasıl yürüdüğünü az çok biliriz. 3-5 istisna dışında Türk futbolcusunun profili ve profesyonellik anlayışı bellidir. Bir ay sakat olan bir futbolcu 5 kilo almış şekilde döner sahalara. Mesela Hasan Şaş'ın uzun denebilecek (aslında Hamit'in uzak kaldığı sürenin yarısından da az sürmüştü) bir sakatlığın ardından sahalara döndüğü Hamburg maçındaki topalak hali halen daha gözümüzün önünde değil mi? Sakatlanmaya bile gerek yok. Türk futbolunun göz bebeği, Bayrampaşa delikanlısı harbi çocuğu Arda Turan, formsuz ve mutsuz dönemlerinde bile göbek alıp gıdı yapmadı mı kendisine? Sonra Atletico Madrid'e gittiğinde o kiloları "paşa paşa" vermedi mi? İşte Türk futbolcusunun profesyonellik eşiği... Bir tarafta da Hamit Altıntop...

Hamit'in sözleri aslında çok ayrıntılı bir şekilde irdelenmeli. Buradaki eleştiri, profesyonellikten ve takım olmak bilincinden nasibini almamış, kendisini ön plana çıkarmaya çalışan takım arkadaşları (muhtemelen de en başta her topu 20 metre gezdirip bir şey yapamayacağını anlayınca geriye oynayarak hücumları öldüren Arda) ve bunları görüp önünü alabilecek tecrübeye sahip olmasına rağmen, belki yeterince ciddiye almadığından, belki de gücü yetmediğinden müdahale edemeyen Hiddink'e yapılmıştır. Hamit'in sözleri yerden göğe kadar doğrudur. Bir kaptan da takımı için işte böyle kaygılar taşımalı, eleştirilmek ve hatta takım içinde tepki görmek pahasına elini taşın altına böylesine sokabilmelidir. Bir kaptan çözüm aramalıdır. Hamit de belli ki çözüm için kafa yoruyor. "Kim bilir, belki de sistem olarak Almanya'yı kendimize örnek alabiliriz" derken de bu arayışı gösteriyor. Şu çok belli; Hamit Altıntop, ileride ya çok iyi bir teknik direktör, ya da çok iyi bir idareci olacak. Çünkü sürekli çözüm arayışında. Profesyonellik nedir, biliyor. Belki de o yüzden düşüşte olduğu sanıldığı zamanlarda hep kariyerinde sıçrama yapmış. Türk futbolu bu adamdan bugün de yarın da yararlanmalı. Yararlanmayı bilmeli.

Bir tarafta Hamit'in bilgelik dolu sözleri dururken, öte tarafta da yukarıda gördüğünüz manzara var. Nasıl tezat değil mi? Seversiniz sevmezsiniz, Guus Hiddink dünya futbolu için çok önemli ve saygın bir figür. Ben Hiddink'in Türkiye'nin başındaki performansını beğenmiyorum. İşi yeterince sıkı tutmadığını düşünüyorum. Ondan beklentim çok daha fazla. Yine de yaptığı iyi işlerin (özellikle gurbetçilerin milli takıma kazandırılması) hakkını veriyorum. Ancak genel resme baktığımda ortaya çıkardığı iş beni tatmin etmiyor. Ve bir futbolsever olarak onu eleştiriyorum. Zaman zaman çizmeyi de aşan yorumlar yapıyorum. Ama ben bir "futbolseverim". Arda Turan ise onun futbolcusu... İşçisi... Orada patron Hiddink. Yıllarını futbola vermiş, bu işin kitabını yazacak seviyede adama böyle külhanbeyi edasıyla yaklaşmak hiçbir futbolcunun haddi değildir. Hele Arda Turan'ın, kimse kusura bakmasın ama hiç hakkı değildir. Aklı sıra tokalaşarak kendince bir tepki vermeye, teknik direktörünü protesto etmeye çalışıyor. Arda Turan bugün Atletico Madrid'de oynuyorsa bunun büyük bölümünü Hiddink'e borçludur. Oraya Hiddink'in futbolcusu olarak, onun referansıyla gitmiştir. Galatasaray'da Avrupa'da bile oynayamazken, Hiddink'in milli takımında yaptığı vitrinle gitmiştir. O yüzden bazı şeyleri akıl edememesinin sıkıntısını kendi çekeceğine kendisinden 40 yaş büyük adama, patronuna böyle çirkin bir şekilde gösterdiği yaklaşım, görgüsüzlüğün, akılsızlığın ve saygısızlığın bir tezahürüdür. Hiddink de zaten maçtan sonra yaptığı açıklamada çok güzel bir dokundurmayla değindi olaya. Tabii anlayacak zekaya sahip olanlara gitti o laf. Arda da umarım o yetkinliğe sahiptir. Ben sahip olduğunu düşünüyorum.

İki örneği aynı resim içinde görüyoruz aslında. Bir tarafta Hamit Altıntop, diğer tarafta Arda Turan... Arda özelinde belki biraz fazla görüş bildiriyoruz ancak onun kendisini düzeltmesi de yetmiyor. Düzeltip istikrar sağlaması gerekiyor. Bunun genele yayılması gerekiyor. Tabanda sağlanan istikrarın, tavanda, yani futbolu yöneten en üst seviye insanlar ve kurumlarda da olması gerekiyor. Ben Almanya'da federasyon yönetimi değiştiğinde uygulanan politikaların da değiştiğini sanmıyorum mesela. Ama burada değişiyor. İşte Ersun Yanal'ın görevden alınışı... Mehmet Ali Aydınlar göreve geliyor ve "bu adama ben bu kadar para vermem" diyerek sistemi değiştiriyor. Kaç senedir yapılan planlar ve çalışmalar da çöpe gidiyor haliyle... Önce bunların değişmesi gerekiyor. Uzun vadeli planlar, stratejiler gerek Türk futboluna... Ve bunları istikrarla uygulayacak becerikli futbol adamları...

Milli Maç Üzerinden Bir Hiddink Güzellemesi / Türkiye:1 Almanya:3

2011-10-08T01:25:00.000+03:00

Türkiye'de insanların hemen hemen tamamının hemfikir olduğu nadir konulardan birisi de, bu ülkenin bir turizm cenneti olduğudur herhalde. Bu tarz fikir birliği içeren konular fazla değildir. Net bir şekilde doğruluğunu kabul edebiliriz o halde.

Bu turizm cenneti, emekliliğini yaşayan Avrupalılar için de hoş bir alternatiftir. Tıpkı Guus Hiddink'te olduğu gibi. Üstelik onun durumu daha da güzel. Hem emekliliğini yaşıyor, hem de kendisine çok ağır olmayan bir iş bulmuş, onunla vakit geçiriyor. Sürekli o işin başında durmasına da gerek yok. Zaten yılın büyük bir bölümü Hollanda'daki evinde ayaklarını uzatıp, hafta sonları dostlarına barbekü partisi vermekle meşgul. Türkiye'ye geldiğinde de bu güzel ve getirisi olan emeklilik meşgalesiyle vakit öldürüyor denebilir.

Tabii ki durumu biraz abarttım. Ancak genel hatlarıyla olayın bu paralelde gittiğine inanıyorum. Bunu bugün Almanya maçında bir kez daha gördük. Maçın teknik taktik detayına fazlaca girmeye gerek yok. Almanya ile Türkiye'yi terazinin iki kefesine

koyduğumuzda karşılaşacağımız manzara az çok belli olduğu için detaylara fazla inmemiz gerekmiyor. Ancak maç içinde terazinin kefesine bizim ağırlığımızı koymamızı kolaylaştıracak anlar da olmadı değil. Özellikle ilk yarıda oynadığımız oyun kötü değildi açık söylemek gerekirse. Dirençli bir milli takım vardı sahada. Az ama öz pozisyona giriliyordu. Sağ bekte Gökhan Gönül, ortada Sabri, sağ açıkta da Hamit en çok aksayan isimlerdi. Girdiğimiz en önemli iki pozisyonda son pas Selçuk İnan'dan gelmişti (Hamit'in karşı karşıya kaldığı pozisyon ve Burak'a verdiği topuk pası. Ve tek bir değişiklikle milli takım ikinci yarıya daha derli toplu başlayabilirdi. Hiddink'in yapacağı hareket, Sabri ya da Gökhan Gönül'ün yerine Kazım'ı almaktı. Kazım sağ açığa, Hamit de orta sahaya yerleşecekti böylece. Gökhan'ın çıkması halinde Sabri de sağ bek oynayacaktı. Ya da Kazım'ın yerine Umut Bulut alınacak, Burak ya da Arda (lütfederse) sağ açığa geçecek ve Umut da rakip savunmayı mücadele gücüyle yıpratacaktı.

Tüm bunları es geçti Hiddink. Belli ki o saha kenarında daha farklı bir şeyler görüyordu. Yardımcılarının bir şey gördüğünü iddia etmiyorum, zira iddialı bir çıkış olur. Sahada bizden farklı şeyler gören Hiddink, iki pozisyonun hazırlayıcısı Selçuk'u çıkarıp Gökhan Töre'yi oyuna almıştı. Gökhan Töre sağ açığa geçti. Hamit de Selçuk'un yerine. Geri kalan düzen aynı kaldı. Tabii ilerleyen bölümde iyi mücadele etmesine rağmen ne Hamit bir Selçuk olabildi, ne de Gökhan Töre bir Kazım... Gökhan Töre iyi bir oyuncu. Ben çok beğeniyorum. Ancak bugünkü maçın oyuncusu değildi. Orta saha karakterli bir oyuncu olduğu için rakip kaleyi yeterince tehdit edemedik. Oysa Kazım veya Umut oyuna girse forvet sık sık ikilenecek ve rakibin savunmadaki dengesi bozulacaktı. Hiddink, bunları düşünmedi ya da düşündü ve beğenmedi. Her neyse... Ancak onun yaptığı değişikliğin de işe yaradığını söylemek imkansız.

Almanya'nın ne kadar iyi takım olduğunu anlatmaya gerek yok. Kalesinden savunmasına, forvetinden kanatlarına her şey dört dörtlük... Adamların özelliklerini her yerde okuyorken bir de benim yazmam resmen tekrara düşmek olur. Ancak bir Mario Götze gerçeği var inkar edilmemesi gereken. Götze, geçen sezon Borussia Dortmund'da forma giymeye başlayan 1992 doğumlu bir oyuncu. Bir senede gösterdiği gelişime hayran olmamak mümkün değil. Harika bir fiziğe ulaşmış Götze. Geçen sezon çırpı gibi olan adam, şimdi omzunu rakibine koyar koymaz topu söküp alıyor. Bizdeki kaşarlanmışlar resmen aciz kaldı bu duruma karşı. Bir diğer bahsetmemiz gereken oyuncu ise Thomas Müller. Müller aslında çok da iyi başlamadıTürkiye'ye karşı. Ancak attığı gol usta işiydi. Henüz 22 yaşında bir oyuncu için kusursuz bir vuruş tekniği diyebiliriz. Bu oyuncunun 22 yaşında yaptığı bu vuruşu Türkiye'nin kaşarlanmışları kaç kere deneyerek becerebilir acaba?

Hiddink'e geri dönelim. Maçtan önce çok yanlış bir yol izledi Hollandalı teknik adam. Rakibi yücelttikçe yüceltti. Almanların bizden güçlü olduğundan bahsetti. Bu, belki onun daha önce çalıştığı ülkelerde bir motivasyon aracı olabilirdi. Ancak Türk futbolcusunu böyle motive edemezsiniz. Üzerine üstlük, oyuncu sizin de inanmadığınızı düşüneceği için demoralize olur ve maçın en kritik anında sizin desteğinize ihtiyacı varken kenara baktığında içinden "Ulan daha bu adam inanmıyor, ben ne yapabilirim ki" diye geçirir. Bu coğrafyanın topçusunu "yapamazsın" diye gaza getirmektense onun her şeyi başarabileceğini söyleyerek motive etmek, buralardaki tek çıkar yol aslında.

Toparlamak gerekirse, belki en azından puan alınabilirdi. Rakip zordu ancak fırsatlar ayağımıza kadar gelmişti. Teknik direktörümüzün yanlış tercihleri ve kafasının burada olmaması, bu mağlubiyeti getirdi. Aslında buna da gerek kalmazdı. Avusturya maçında korkak bir taktikle sahaya çıkmayıp kazanmaya oynasak bugün alacağımız sonuç çok da farklı olmazdı. Gruptan çıkmak için Almanya'nın insafına bakıyoruz şu an. Bekleyelim ki yensinler Belçika'yı. Sonra Hiddink'i eleştirme. Neden? Çünkü vasat Kore, Avustralya ve Rusya'yı coşturdu. Bizi ne yaptı peki?

Türkiye – Almanya / Gerçekçi Ol İmkansızı İste!

2011-10-07T13:26:00.000+03:00

Almanya maçı öncesinde en çokHiddink'in açıklamalarına takılmış vaziyetteyiz. Hiddink'inbitmek bilmeyen Almanya güzellemeleri, seyircilerin canını fazlacasıkmış durumda. Hiddink bizim bu tür maçlara nasılhazırlandığımız konusunda yeterli bir fikre sahip değil gibiduruyor. Aklı başında açıklamalarla, gerçekçi yaklaşımlarlamotive olamayacağımızın farkında değil Hollandalı.

Guus Hiddink milli takım teknikdirektörlüğüne getirildiğinden beri henüz büyük bir maçkazanamadık. Daha doğrusu atmosfer olarak bu kadar yüksek bir maçada çıkmadık onun yönetiminde. Berlin'de oynanan ilk maç bizimrakibin gücünü kabullenmişliğimizle ve en kötü dönemimizdeolmamıza denk gelmişti. Yani evet, Almanya bizi 3-0 yenmişti vedaha da farklı olabilirdi ama o maçtan 3 gün sonra Azerbaycan'a dayenilmiştik...

Şimdi ise biraz daha iyi durumdayız.En azından hedefimiz var. Oyuncularımız daha istekli. Ve kendisahamızdayız. Almanya ise dünyanın en iyi milli takımlarından...Aklımıza bazı maçları getirebiliriz hal böyleyken. Almanyagüzellemesi yapmaktansa; bu maçları hatırlamak daha iyiolacaktır.

Akıllara hemen 2008 AvrupaŞampiyonası'nda oynadığımız yarı final maçı gelecektir. Bizo gün sahaya 14 sağlam adamla çıkabilmiştik. Mehmet Topal'ıstoper oynatmak zorunda kalmıştı Fatih Terim. O gün Almanya'dandaha iyi oynadığımız, Löw'ün de kabul ettiği bir gerçek.Rüştü boşa çıkmasa 2. golü, Kazım'ın ayağı kaymasa 3. golüyemeyeceğimizi de söyleyebiliriz.

Şimdi diyeceksiniz ki Almanya o gündenbugüne çok fazla ilerleme kaydetti. Kesinlikle... Almanya'nınyaptığı en önemli iş pas hızlarını arttırmaları oldu. Yanitopun bir oyuncuda kalma süresini azaltmak... Dünya tarihinindisiplin konusunda kimsenin yanına yaklaşamayacağı Almanyatakımını, bu çalışmalar sayesinde kendi tarihlerinin enyaratıcı takımlarını da oluşturmuş oldular. Scweinsteiger,Mesut, Muller, Podolski gibi adamların sürekli gezer haldeoynamaları ve hızlı top çevirmeleri; Almanya'yı diğertakımlardan ayırmaya başladı.

2008'de böyle bir Almanya yoktu vefinal oynadılar. 2002'de Almanya gruptan çıkamaz diyorlardı yinefinal oynadılar. Bırakın yani elemeleri, Almanya 2012 AvrupaŞampiyonası'nın final adayıdır daha grup kuraları çekildiğigünden itibaren...

Tüm bunları bilirken, Almanyakarşısında bizi başarıya götürebilecek olan şey; futboltekniğinin dışında yaratabileceğimiz durumlar olabilir.Hiddink'in bunu denemediği aşikar. O halde güvenebileceğimiz tekşey belirleyeceğimiz taktik stratejiler... Hiddink'in bunlarıyaratacağı konusunda şüphemiz az ama takımımızın ne denliuygulayabileceğini bilmiyoruz.

Artık saha içine geçebiliriz...Hiddink dün yaptığı açıklamalarda, Almanya'nın verimlihazırlık pasları yapmasını bekleyemeceklerini belirtti. Kendisonumuzu hazırlarız dedi. Yani ilerde bir baskı kurulacağınınsinyallerini verdi. Beklerin topun önüne geçmemesi gerektiğini,böyle durumlarda kaptırdığımız bir topun kalemizde gol olarakgörülebileceğini söyledi. Ve Mesut'tan çok takımınyönlendiricisinin Schweinsteiger olduğunu ve onu rahat bırakmamakgerektiğini belirtti...

Bütün bunlardan anladığımız ortasahamızın ortasında kalabalık duracağımız, ilerde de hareketliadamlarla yer alacağımız gerçeğidir. Almanya ise hiçbir şeyibozmayacak ve kendi oyununu oynayacaktır.

Milli takıma yakın muhabirler süreklideğişik kadrolar vermekteler. Ama dün Hiddink'ten duyduğumuzşeyleri doğru yorumluyorsak sahada yer alacak 7-8 adam belli.Almanya'da ise Mesut ve Klose'nin ufak sakatlıkları var. Oynayıpoynamayacakları belli değil. Ama oynamasalar da yerlerinde Götzeve Gomez oynayacak ki hangi iki tercih, bizim daha çok işimizeyarar emin değilim...

Muhtemel 11'ler:

Maç saat 21.30'da, yayın NTV...

Yusuf Şimşek Üzerine...

2011-10-06T13:41:00.001+03:00

Uzun yıllar Süper Lig'de oynamış 36yaşındaki oyuncu, şimdi kariyerine Spor Toto 2. Lig Beyaz Gruptakımlarından Turgutluspor'da oyuncu-teknik direktör olarak devamediyor. Bu modelle ilgili aklınıza gelen ilk isim kim bilmiyorumama benim aklıma Gianluca Vialli geliyor. Chelsea'de yaptıklarıunutlmazdır...

Bu modeli uygulayan son takım da Rusyaekiplerinden Anzhi. Roberto Carlos Anzhi kariyerine oyuncu-teknikdirekör olarak devam edecek...

Dönelim Yusuf Şimşek'e...Fenerbahçe'de oynadığı zamanları daha iyi geçirebilseydi; şuan Türk futbolunun efsaneleri arasında yerini almıştı kendisiama kendisinin olağanüstü tekniği her zaman dikkat çekmiştir.Ortega, Türkiye'ye geldiğinde, antremanlarda gördüğü bu adamahayranlığını dile getirmekten çekinmemişti.

Alkol sıkıntısı, özel hayatındakiçalkantılar ve kendisinin de itiraf ettiği üzere futbolu bir işolarak görmemesi onun Fenerbahçe kariyerinin çok da iyigeçmemesine yol açtı. Fenerbahçe'ye gelmesine ön ayak olanMustafa Denizli 2008-2009 sezonunda onu Beşiktaş'a getirdi.Hatırlayacağımız gibi Yusuf da Beşiktaş'ın o sezonkişampiyonuluğunun en önemli figürüydü...

Yusuf şimdilerde Fenerbahçe'den takımarkadaşı Serhat Akın ile birlikte Turgutluspor için mücadeleediyor. Yusuf'un nerede oynadığı ya da konumu değil mesele. Amamaçlar çok enteresan oluyor Turgutluspor adına. Yusuf, her maçtakendisini yedek bırakıyor öncelikle.

Maçlara tek tek bakacak olursak da 2.haftada oynanan Diyarbakırspor maçında 60. dakikada Turgutluspor2-1 geriye düşer. Yusuf, gol olur olmaz kendisini oyuna sokar. 15dakika sonra takımının deplasmandan 1 puan almasını sağlayacakgolü atar.

Üçüncü hafta Gaziosmanpaşa'yıağırlar Turgutlu. Yusuf yine yedektedir. İlk yarısı golsüzgeçer maçın. Yusuf ikinci yarıya Erhan Namlı'yla kendisinideğiştirerek başlar. Sonuç aynı. Yusuf daha 3 dakika geçmişkengolünü atar ve takımını 1-0 öne geçirir. Turgutluspor maçı2-0 kazanır. 2. gol de Serhat Akın'dan gelmiştir.

Oynanan son maçta ise Yusuf'a hiçihtiyaç kalmamıştır. Serhat Akın'ın iki penaltı golüyle 2-0öndedir Turgutluspor, Tokatspor karşısında. Yusuf dayanamaz vesokar kendisini yine. Belki de oyunu tutmak için. Serhat 66'da farkı3 'e çıkarır. Yusuf 89'da imzasını koyar ve Turgutluspor maçı4-0 kazanır. Burda önemli olan da son dakikalarda gelen, sonucu hiçetkilemeyen bir golden sonra Yusuf Şimşek'in yaşadığı golsevincidir.

Bugünkü arzusu ve bağlılığı23-24 yaşlarında olsaydı çok büyük bir futbolcuya sahipolabilirdik. İşte iyi futbolcu ile büyük futbolcu olmakarasındaki fark bu. Yusuf Şimşek, ilerde “iyi oyuncuydu”olarak anacağımız bir isim. Aynı Serhat Akın gibi...

Bu arada Turgutluspor'un ligde toplam 8golü var. 4'ü Serhat, 3'ü Yusuf'tan geldi bu gollerin. Ne diyelim?Umarım böyle devam eder iki eski Fenerbahçeli!

Sırf Gurbetçi Diye Umut Bağlananlar / Vol.1

2011-10-04T14:26:00.000+03:00

Gurbetçi futbolcuların son dönemlerde yaptıkları çıkış hepimizin malumu. Artık Avrupa'nın önde gelen takımlarında oynayan Türkiye kökenli birçok oyuncu var. Aldıkları alt yapı eğitimi, mental yapıları ve profesyonelliği içselleştirmiş olmaları sayesinde yeteneklerini doğru kullanıp çok üst seviyede yerlere geliyorlar.

Hal böyle olunca, eskiden Türkiye'ye akın akın gelen gurbetçi oyuncular, şimdilerde ilk tercihlerini kendileri için daha iyi bir vitrin olan Almanya'da kalmaktan yana kullanıyor. Vasatları da Türk takımlarına yetiyor zaten.

Tabii gurbetçiler hep gözde seçenekler olmuştur Türkiye'deki kulüpler için. Özellikle 90'lardan itibaren birçok gurbetçinin ana vatanlarına akın etmesi de bunun bir göstergesi. Çok sayıda oyuncu buralara gelince haliyle aralarında iyisi de kötüsü de

oluyordu. Bunun da sebebi sırf "gurbetçi oyuncu getirdik" demek için yapılmış transferlerdi. Bu yazıda da işte bu sırf gurbetçi olduğu için umut bağlanıp Türkiye'ye getirilen oyuncuları hatırlamaya çalışacağız. Sonra başka isimlerle bu yazının devamı da gelecek...

Burhanettin Kaymak, 1996-97 sezonunda, Fatih Terim'in Galatasaray'a teknik direktör olduğu ilk sezon Eintracht Frankfurt'tan transfer edilmişti. O dönem kurulmaya çalışılan yeni iskeletin bir parçası olarak görülüyordu ve onunla birlikte Almanya'dan Rasim Süksür ve alt yapıdan da hazırlık maçlarının yıldızı Alp Küçükvardar A takıma kazandırılmaya çalışılmıştı. Stoper ve sol bek oynadığı söyleniyordu. Ne var ki, Burhanettin'i 1-2 hazırlık maçı hariç Galatasaray formasıyla göremedik. Burhanettin de Eintracht Frankfurt'a geri döndü. Burhanettin Kaymak, kısa bir süre sonra sarı kırmızı renkler için bir kez daha döndü Türkiye'ye. Ancak bu kez Göztepe formasını giyecekti. Göztepe'den sonra Siirtspor'da da oynadı ve ardından Almanya'daki alt liglere doğru serbest düşüşüne hız verdi. Bugün 38 yaşında ve Almanya Oberliga takımlarından Wörsdorf'un kadrosunda gözüküyor. Azmi elden bırakmamış.

Burhanettin'i anlatırken Rasim Süksür'den de bahsetmiştik. Rasim de Burhanettin'le birlikte gelen gençlerdendi. Fortuna Düsseldorf'tan transfer edilmişti ve henüz 20 yaşındaydı. 190 boylarında ince bir oyuncuydu. Hakan Şükür'den daha iyi kafa toplarına çıktığı iddia edilerek getirilmişti. Galatasaray belki de yeni Stumpf'unu bulmuştu. Savunmanın ortasında ve her iki kanadında oynayabiliyordu. Tabii daha doğrusu rivayetler o yöndeydi. Biz görmedik. Hemen hemen hiç şans bulamadı çünkü. Galatasaray'a transfer olduğu gün şöyle konuşmuştu Rasim:

"Hep Galatasaraylı olmayı hayal ederdim, hayallerim gerçek oldu. İstanbul'un yaşantısı beni ilgilendirmez. Ben futbolumu oynarım"

Rasim futbol oynadı tabii. Ancak Galatasaray'da değil. O sezon hiç oynayamadan Alemannia Aachen takımına gönderildi. Ardından Bursaspor'la deneme antrenmanlarına çıktı ancak dönemin teknik direktörü rahmetli Nejat Biyediç tarafından beğenilmedi. Sonrası Almanya'nın amatör ligleri zaten... En son 2006/07 sezonunda bir transfer yapmış görünüyor. Gerisi bulanık...

Ünal Alpuğan'ın hikayesi ise en enteresan olanlardan. Schalke 04'ün amatör takımında alelade bir futbolcuyken, Hami Mandıralı'nın Schalke 04'e transferiyle birlikte, hem tercümanlık yapsın hem de Hami'ye uyum sürecinde yardımcı olsun diye fasulyeden A takıma çıkarılmıştı. Düşünün, Schalke 04 o zamanın kalburüstü takımlarından ve Ünal da 24-25 yaşından sonra başına konan talih kuşunu ürkütmedi ve nasıl olduysa dönemin teknik direktörü Huub Stevens'in gözüne girmeyi başardı. Hatta asli görevi olan Hami'nin uyum sürecine yardımcı olma misyonunu yerine getiremedi. Hami yedeklikten kurtulamadı ve Ünal da takımın değişmezlerinden oldu. Defansif orta saha ve sol bek pozisyonlarında oynuyordu. Hami takımdan ayrıldıktan sonra iki sezon daha Schalke'de tutundu ve kaçınılmaz son, Türk takımlarının takibine girdi. Ünal Alpuğan soluğu Rize'de aldığında herkes şaşırmıştı. Koskoca Schalke'den Rize'ye gelmesi garipseniyordu. Kısa sürede büyük takımlara gideceği düşünüldü. Ancak bunlar gerçekleşmedi. Bu listeye aldık ama yine de hakkını yemeyelim, Rize'de belli bir istirar tutturdu. 33-34 yaşlarına kadar Karadeniz ekibinde oynadı. Hatta Rize ligden düştü, o yine orada devam etti. Ardından İBB'ye transfer oldu ve yaşı ilerleyince de futbolu bırakma yolundaki gurbetçilerin Alman amatör liginde oynama ritüelini gerçekleştirip bir sene de YEG Hassel'de oynayıp emekli oldu. Türkiye'deki istikrarlı görünen kariyerine rağmen o da sıradan bir oyuncuydu son tahlilde.

Futbol Sandığı Blogtivi'de!

2011-10-04T14:13:00.002+03:00

Yarın 15.15 itibariyle, blog olarak Sportivi kanalında yayınlanan "Blogtivi" programının konuğu olacağız. Sportivi, Tivibu üzerinden yayın yapan bir kanal. Tivibu 77. kanaldan takip edilebilir.

Murat Türker ve Şeyda Baykal'ın sunduğu program, blog yazarlarını konuk edip güzel bir sohbete yelken açıyor. Her çarşamba 15.15'te yayınlanan programın bu haftaki konukları biz olacağız. Sanut ve gelipartt olarak katılmayı planlıyoruz ama son anda bir heyecan patlaması, aksilik, dil tutulması, baş dönmesi gibi nedenlerden ötürü gelipartt olarak ben yayına çıkamayabilirim. Temsil gücü kuvvetli olan sanut da tek başına kasıp kavurur ortalığı...

Meraklılarımızı, izleyicilerimizi, takipçilerimizi programı izlemeye davet ediyoruz. Tivibu üyeliği öyle çok da pahalı bir şey değil :)

Arda Turan Bildiğin Zübüktür Vol.5

2011-10-03T15:07:00.000+03:00

Arda Turan'ın TFF'ye ait Tam Saha dergisine yaptığı açıklamalara uyandık bugün. Okuduk, üzüldük ve yine yeni yeniden kızdık. En azından ben kendi adıma bu hisleri yaşadım. O açıklamaları çok doğru bulanlar da var muhakkak. Ben kendi adıma neden yanlış bulduğumu açıklayayım.

Bu zamana kadar Arda'yı eleştirirken hep onun Galatasaray kaptanı kimliğini ön planda tutarak eleştirmiştim. Bugün artık Galatasaray'la resmi bir bağı yok ancak kaptanlık günlerine dair bazı detayları vermeye devam ediyor. Bu detaylar da tabii daha önce birçok kimsenin tahmin ettiği üzere yabancılarla olan uyuşmazlığı. Hep söylenirdi zaten. Elano'nun, Giovanni Dos Santos'un ve diğer bazı yabancıların Galatasaray'da tutunamama sebeplerinden biri olarak, takım içindeki yerlilerin bu oyuncuları dışlaması

gösterilirdi. Bunun belki bir kanıtı yoktu ama maç içindeki bir diyalog bile bu yorumlara sebep olabiliyordu. Söz konusu yerli oyuncuların başını da Arda Turan çekiyordu. Hani eskiden nasıl Hakan Şükür bu role soyunduysa şimdiki kahraman da Arda Turan olmuştu.

Bugün nihayet Arda'dan söz konusu tahminleri doğrular nitelikte bir açıklama geldi:

"O ıslıkladıkları adam, kulübe en çok bonservis bedeli getirerek takımdan ayrıldı, İspanya Ligi'ne gitti. Her sene milyarlarca para verilerek getirilen yabancı futbolculardan daha fazla emek vererek oynadı. Üstelik onlardan daha az para alarak. Hiçbir zaman para konuşmadı, yeri geldi boş mukaveleye imza attı. Yeri geldi, parasını 8 ay sonra aldı ama hiçbir zaman bir yerlere haber uçurmadı, parasını sormadı. İşte o ıslıkladıkları adam benim. Beni ıslıklayanlara 4-4.5 milyon euroya gelip, paraları peşin alıp yatacak adam lâzım. Yabancı Avrupa'da 500 bin euro alıyor, buraya getirmek için 4 milyon euro veriyoruz. Şaka gibi ya. Sonra gelir gelmez, "Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş çok büyük takımlar" diyorlar. O kadar parayı alınca derler tabii. Biz Sivas'a deplasmana giderken, 50-100 bin dolar alacağımız ödenmezken, bazı yabancılar satın alacak helikopter bakıyorlardı. Bunları taraftar bilmez ama. Bugünlere sesimizi çıkartmayarak geldik. Bunlar Türk futbolunun genel sorunları. Bakın İspanya'da ne gördüm… "Önce kendi insanımız" diyorlar. Kendi altyapısından yetiştirdiği futbolcu yani. Daha sonra başkaları. Doğrusu bu çünkü."

Her şey gayet açık ve net. Yabancılar üzerinden taraftara da sağlam döşenmiş o "müthiş Galatasaraylı, tribünden gelme" Arda Turan. Lakin artık lütfen yemesin kimseyi. Bunlara bizim karnımız doymuşken lütfen ısıtıp ısıtıp koymasın önümüze eski ustalarının yemeklerini.

Arda'nın söyledikleri yaşanmış olabilir gerçekten. Kendileri para alamazken bir yabancılara ödemeleri eksiksiz yapılmış olabilir. Buna bir itirazım yok. Ancak bir takım kaptanının bu duruma içten içe hırslanmasını anlayamıyorum. Böyle aylar sonra bile soğumayan bir nefret kim bilir o zaman nasıl tezahür ediyordu takıma. Açıkçası iyi tezahür etmediği kesin. Kaldı ki o gittikten sonra takımın düzelme yolunda attığı adımları da görüyoruz. Bunlar birkaç sezon önce Hakan Şükür'ün itiraf ettiği ve Lincoln'ün başını yiyen otobüs arkası dedikodularından farksız şeyler. Kendi alamadığı parayı düşünüp yabancı takım arkadaşına içten içe düşmanlık besleyen bir takım kaptanının neler yapabileceğini varın siz düşünün.

İşin bir diğer boyutuna hiç girmeyeyim diyorum ama ona da dayanamıyorum. Lütfen rakamlara dikkat edin. Diyor ki "Biz 50-100 bin dolarımızı alamazken..." Acaba bu ülkede bir işçinin ya da bir öğretmenin bir yılda ne kadar kazandığından haberi var mı bu arkadaşın. Yıllarca okuyup üniversite bitirmiş insanlar bu söylediği paraları göremezken Arda gibi ortaöğretimi hasbelkader tamamlamış bir bitirimin küçümsediği paraya bakın. Sen bu cahil halinle milyonlar kazanıyorken paranın gecikmesine de kusura bakma ama ses çıkarmayacaksın. Galatasaray'da kaç parası kalmış Arda Turan'ın? Bunan haber versin. Parası kaldıysa amenna. Ancak öyle bir şey olduğunu da sanmıyorum. Kaldı ki olmuş olsa kim bilir nasıl konuşuyordu şimdi.

Ayrıca Arda'nın bahsettiği o çok para alan yabancıların yanında bir de Culio gibileri oynadı Galatasaray'da. Takımın kaptanı çorbacılarda ezeli rakibin başkanına maskaralık ederken onun aldığı paranın dörtte birine terinin son damlasına kadar mücadele eden, formayı yere düşürmemek için kendini paralayan Culio'dan bahsetsin Arda Turan...

Bir de kendisinden bahsetsin tabii. Yabancılara laf söylerken kendi özverisizliğinden bahsetsin. Geçen izlediğim bir Atletico Madrid maçında rakibini 15-20 metre takip ettikten sonra ayağına kayarak top aldı Arda Turan. Bunu Galatasaray'dayken en son Feldkamp döneminde yapmıştı. Sonra paşa paşa sağ açık oynadı. Burada Rijkaard ya da Skibbe ondan bunu isteyince morali bozuluyor, sakal bırakıyordu. bunlardan bahsetsin...

Teknik direktörü ona ihtiyacı olduğunu söyleyip takımda kalmasını istemişken, o da bunu kabul etmişken ve tüm hazırlıklarda onun da içinde bulunduğu ve önemli bir parçası olduğu planlar üzerinde durulmuşken sezonun başlamasına çok kısa zaman kala kaçarcasına gidişinden, teknik direktörünü ve arkadaşlarını yarı yolda bırakışından bahsetsin.

Galatasaray'a güya veda etmek için düzenlediği basın toplantısında çok sevgili abisi Emre Belözoğlu'nun avukatlığını neden yaptığını açıklasın Arda Turan. Emre'nin, Ahmet Bulut'un ve Acun'un kuyruğunda neden bu kadar çok gezdiğini anlatsın. Galatasaray taraftarının da ondan duymak istedikleri var çünkü. Bugün halen daha "Bana plaket vermediler" boş beleşliğini bir kenara bırakıp kendi yaptıklarına ve yapmadıklarına baksın. Bir zahmet...

Son bir şey daha var. Hani Arda sevgilisi için sinema kapattığında onları eleştirenler vardı ya? Onlara çok kızmıştık hani. Ben de vardım kızanlar arasında... Adamın özel hayatı ve kendi parası, istediği yere harcar demiştik çoğumuz. İşte ben o gün Arda'yı sinema kapattı diye eleştiren zihniyetle bugün takım arkadaşı helikopter almayı planlıyor diye sızlanan Arda'nın zihniyetini çok farklı görmüyorum. "O para almazken diğeri alıyordu" görüşüne de katılmıyorum. Galatasaray kaptanları bugüne kadar yeri geldi cebinden para dağıttı arkadaşlarına. Buna çok kızdığım Hasan Şaş da dahildir... Yabancı futbolcu da kendi hak edişini almıştır nihayetinde. O bakımdan fazla konuşmasın Arda Turan. Hele takımın iyiye gittiği şu günlerde hiç fazla konuşmasın...

Galatasaray'da Kazanılanlar ve Kazanılması Gerekenler

2011-10-03T13:24:00.000+03:00

Galatasaray'ın dün Ankaragücü ile oynadığı maç, uzunca bir süredir yavaş yavaş kendisini gösteren bazı kazanımların iyice belirgin hal aldığı bir gösteriye dönüştü dün. Eldeki iki ucu keskin bıçakların karşı tarafı kesmesi gereken taraflarının bileylendiğini görmek güzel. Şimdi önemli olan, bize bakan kısımları böyle muhafaza edip yenileri kazanmaya çalışmak...

Bu bahsettiğimiz keskin bıçakların kimler olduğu az çok belli. Kazım başta olmak üzere Engin Baytar, Gökhan Zan ve Hakan Balta gibi oyuncular bugün Galatasaray'a olabildiğince katkı sağlıyorlar. Bunlara Felipe Melo'yu da katmakta fayda var tabii. Aslında Kazım bunun sinyallerini Galatasaray'a transfer olduğun günden bu yana veriyordu. O yüzden bu daha ön görülebilir bir durumdu onun açısından. Ancak ben mesela bir Engin Baytar'dan böyle bir çıkışı beklemiyordum. Transfer olduğu gün çok

eleştirmiştim bu hamleyi. Halen daha temkinliyim aslında. Ama Engin şu anda dört dörtlük bir 10 numara gibi oynuyor. Fizik kondisyonunu daha da arttırabilirse çok daha faydalı olacaktır, ki bu konuda her geçen hafta daha iyiye gittiği de bir gerçek. Bu çıkış, Fatih Terim gibi hocaların Engin Baytar gibi oyuncular üzerindeki etkisini göstermek adına şimdilik gayet yeterli. Ancak bunun devamlılığı şart. İşte benim de temkinli olma sebebim bu aslında. Bakalım 3 ay sonra da aynı hırslı ve verimli Engin'i görebilecek miyiz? Umarım korur bu havayı.

Gökhan Zan ve Hakan Balta'yı da saymakta fayda var kazanılanlar arasında. Hoş, bu oyuncular sivri karakterlerinden çok düşük performansları sebebiyle dikiş tutturamıyor ve de taraftarın birçoğu tarafından şüpheyle karşılanıyorlardı. Ancak son birkaç maçta gördük ki ikisi de artık belli bir çizgi yakalamış durumda. Tabii ki zaman zaman hataları oluyor ancak bugünkü durumları, eski halleriyle kıyaslanmaz bile.

Kazanılma yolunda olanların dışında bir de kazanılması gerekenler var. Bunların da en başında Milan Baros yer alıyor. Hatta Sercan Yıldırım'ı da sayabiliriz bu grubun içinde. Baros, uzun süren sakatlık ve geri dönüşün ardından yaşadığı form düşüklüğünün ardından, sonradan da olsa forma şansı bulduğu Karabükspor ve Ankaragücü maçlarında yaptırdığı penaltılarla bazı sinyaller veriyor aslında. Özellikle penaltı pozisyonları, eski yıpratıcı ve güçlü Baros'tan esintiler kıvamında. İşte bu anlık esintileri maçın geneline yayma işi de yine Baros'la Terim'e kalmış durumda. İki taraf da bunu istedikten sonra neden olmasın.

Kökenini Mersin'de Hatırlayan Adam / Mert Nobre

2011-10-03T12:01:00.001+03:00

Süper Lig'de sezon sürprizlerle başladı ve sürprizlerle devam ediyor. Mersin İdman Yurdu'nun golcüsü Mert Nobre de herhalde bu sürprizlerin en kallavi olanlarından...

Ligde beş haftayı geride bıraktık ve Nobre'nin bu beş haftada tam beş golü var. Üstelik bir de asist yapmış. Mersin'in maçlarını izleyenler onun ne kadar hırslı olduğunu görüyorlardır. Adam gol için neredeyse anasını babasını kesecek kıvama gelmiş. Geçen
sezon 21 maçta 6 gol, ondan önceki sezon 19 maçta 1 gol atan bir oyuncu için bu sezon 5 maçta 5 gol mutlaka rüya gibi bir performans.

Beşiktaş'ta oynadığı dönemde "Yan top gelmiyor" dediğinde herkes dalga geçiyordu ama şimdi ulaştığı çizgiyi açıklayabilen yok. Buna ben de dahilim. Bir yerde teker patlar diyorum ama öyle bir hal de yok. Velhasıl, Brezilyalılığını Mersin'de hatırlayan Mert Nobre ya da kimi Beşiktaş taraftarının deyimiyle Mert Nobrain hepimizi çok şaşırtıyor. Bakalım nereye kadar devam edecek buna...

Dip Performans / Karabükspor:1 Orduspor:2

2011-10-01T18:36:00.000+03:00

Geçen sezon deplasmanda beş gol yediği Sivasspor maçı da dahil, son iki sezonun en kötü Karabükspor'unu gördük bu maçta. Bunu en başta altını çizerek belirtmek gerekiyor. Takım tam anlamıyla kötü oynadı.

Maça Orduspor iyi başladı. 90 dakika boyunca da iyiydiler zaten. Alışılagelmiş düzenlerinden farklı bir dizilişle sahaya çıkmışlardı. Daha önce sağ açıkta görmeye alıştığımız Wilfried Dalmat, ilk 45 dakika boyunca sol açıktan hücuma katılmaya çalışıyordu. Stancu sağa yakındı ancak Fatih Tekke'yi de ikiledi sık sık. Bu farklı düzen, Karabükspor savunmasını yanılttı diyebiliriz. Maç boyunca orta sahada çok büyük bir başarıyla alan daralttılar ve topa da hakim oldular. Özellikle Jean Jacques

Gosso maça damgasını vurdu. Gosso, her yerde vardı. Müthiş bir savunma direnci oluşturdu orta sahada. Hücuma da destek verdi. Dört dörtlük bir oyun oynadı. Geldiği günden bu yana en iyi maçıydı diyebiliriz. Emmanuel Culio da ona ayak uydurunca Orduspor orta sahası oyunu rahatlıkla domine etti.

Buna karşın Karabükspor orta sahası alışılmış oyununu sergileyemedi. Özellikle Birol Hikmet sahada yoktu. Hocine Ragued ile birlikte kurdukları kısa pas köprüleri bu maçta sular altında kaldı desek yeridir. Karabükspor'un oyun sisteminin temel taşı olan paslaşmalar geçerliliğini yitirince top hakimiyeti de konuk takıma geçti. Ki top rakipteyken de edilgen hale gelmek kaçınılmaz bir durumdu. Bu noktada Hakan Söyler'in takıma dönüşü muhakkak olumlu anlamda kendini hissettirecektir. Kırmızı mavililerde aksayan bir diğer oyuncu da sol bek Seriç'ti. İki haftadır yabancı kontenjanına takıldığı için oynama fırsatı bulan Seriç'te büyük düşüş var. Dirençsiz bir Seriç izledik bu hafta. Yücel Hoca'nın bu oyuncuyu kazanması lazım muhakkak.

Karabükpor'u bozan bir başka etken de Luton Shelton'la İlhan Parlak'ın sakatlanmaları ve ilk yarıda kullanılmak zorunda kalınan iki oyuncu değişikliği oldu. Bir kere Shelton oyundan çıkıyorsa Mehmet Batdal girmemeli. Eğer Mehmet Batdal'ı oyuna sokuyorsan tüm planlarını değiştirmen gerekiyor. Ayrıca golü atmasına bakmayın, ben Mehmet Batdal'ı değil Karabükspor'da, Süper Lig'de hiçbir takımda oynayabilecek seviyede görmüyorum. Gol tamamen Orduspor savunmasının hatasında geldi. Batdal maç boyunca çok kötüydü. Çok pozisyona girmesi iyi oynadığı düşüncesini yaratabilir ancak bu büyük bir hata olur. Mehmet Batdal bugün aldığı topları doğru düzgün değerlendiremedi ve çok net pozisyonları acemice harcadı. Umarım ki Shelton kısa sürede iyileşir ve Mehmet Batdal işkencesinden kurtulur taraftar. Ayrıca golden sonra arma öpmeler falan tamamen akılsız futbolcu işi. Tamam, bir futbolcunun taraftar tarafından yuhalanmasını hoş bulmuyorum ama ne ara formayı öpecek aşka düştün? Geçelim bunları...

Daha önceki maçlarda Karabükspor'un yeni sağ beki Erdem Özgenç'in de yetersiz olduğunu ve özellikle hücuma destek verme konusunda çekingen davrandığını gözlemliyorduk. Bugün bunun devam ettiğini gördük. Erdem'in bu çekingenliği bir an önce üzerinden atması şart. Aksi takdirde Yücel İldiz'in başka arayışlara girmesi gerekecek.

Karabükspor taraftar sitesi kirmizimavi.org'da her hafta yazdığım bir yazı serisi var. Perşembe günleri Karabükspor'un o haftaki rakibini tanıtmaya çalışıyorum. Geçen hafta da Orduspor'u yazdım buraya. Yazıya bu linkten ulaşabilirsiniz. Bu tanıtım yazısında yazdıklarımın %95'i gerçekleşti. Bu durumdan hoşnut değilim çünkü hep Karabükspor için olumsuz olan şeyler gerçekleşti. Orduspor'un uzaktan bol şut deneyeceğini yazmıştım. Nitekim denediler. Tomic'in uzaktan gelen bu toplara karlı konsantrasyonunu diri tutması gerektiğini yazmıştım. Ne yazık ki tutmadı ve Stancu'nun ceza sahası dışından attığı şutu sektirip Fatih Tekke'den gol yedi. Fornezzi'nin cepheden kolay kolay geçilemeyeceğini ancak yan toplar ve yerden gelen şutlarda zaafı olduğunu yazmıştım. Karabükpor'un golü yerden atılan bir şutla geldi ve yan toplardan da tehlike yaratıldı. Ayrıca cepheden gelen şutlarda da bugün yine çok başarılıydı Fornezzi. Bunları övünmek için yazmıyorum. Hepsini ben basit bir futbolsever olarak görmüşken, bu işten ekmek yiyen insanların da bazı şeylere uyanması gerektiğine, rakibi iyi analiz etmeleri gerektiğine inanıyorum.

Lige verilecek milli maç arası Karabükspor için tam zamanında geldi diyebiliriz. Bu süre zarfından oyuncular zihinsel olarak toparlanmak zorunda. Belki Yücel İldiz de yeni şeyler deneyebilir. Mesela hücumda etkisiz bir görüntü çizen Mehmet Çakır artık yedeğe çekilebilir. Ali Kuçik takıma monte edilebilir. Eldeki kadro alternatifli. Dengeleri fazla bozmadan yeni bir görüntü elde etmek mümkün.

Maçın hakemine gelecek olursak, Orduspor'un sert futboluna zaman zaman prim tanıdığını söyleyebiliriz rahatlıkla. Özellikle İlhan Parlak'ın sakatlık geçirdiği pozisyonda kartı atlaması affedilir gibi değil. İlhan'ın sakatlığı ciddi değildir umarım. Ki ciddi gibi görünüyor maalesef.

Bir söz de taraftara... Karabükspor'un stadı şu an olsa olsa 6-7 bin kişilik. Ve bile fiyatları da 20-25 lirayı geçmiyor olsa gerek. Yapılan tribünler, sahaya yakınlık ve açı bakımından futbol izlemeyi zevkli hale getirebilecek nitelikte. Ancak bugün gördük ki yarıdan çoğu boş neredeyse. Anlamıyorum, bu maçlara gidilmeyecekse hangi maçlara gidilecek. Karda kıyamette zaten kimse gidemiyor. Güzel bir hava bulmuşken bu güzel statta maç izlemek ve takıma da ihtiyacı olan desteği vermek zor olmamalı. Maça gitmeden söylenmek, şikayet etmek çok doğru değil.